Winorośl Croatina

Winorośl właściwa Vitis vinifera 'Croatina' to odmiana winogron do produkcji wina. Jest to stara „czerwona” odmiana winorośli, uprawiana w Lombardii, Emilii-Romanii, a także w niektórych częściach Piemontu i Wenecji Euganejskiej, lecz bardzo mało znana w innych krajach winiarskich. Ma cechy podobne do odmiany 'Dolcetto', ponieważ daje owocowe wina o głębokiej barwie, lekko taniczne, które mogą zyskać na dojrzewaniu w butelce. Jest także odmianą używaną do kupażowania, zwłaszcza z odmianą Barbera. Jej dość duże grona składają się z jagód o pokrytej nalotem woskowym, dość grubej skórce, czarnoniebieskiej barwie. Ta winorośl dojrzewa późno, pod koniec września lub na początku października. Szczególnie dobrze rośnie na glebach głębokich, gliniasto-ilastych lub gliniasto-wapiennych.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła dziko już ponad 5000 lat temu. Do Francji została sprowadzona w celu uprawy przez Rzymian. Z czasem powstało wiele mieszańców, różniących się kolorem, smakiem i zastosowaniem. Winorośl 'Croatina' to bardzo stara odmiana pochodzenia włoskiego. Jej synonim 'Bonarda' prowadzi do pomyłek z odmianą Bonarda z Piemontu, z którą nie jest spokrewniona. We Włoszech wytwarza się z niej zarówno wina wytrawne, półsłodkie, a nawet musujące, jak i łączy się ją z innymi odmianami, takimi jak czarna Barbera czy Nebbiolo.

Silnie rosnące pnącze, winorośl 'Croatina' osiąga do 5 m wysokości. Jej ostateczny pokrój zależy od sposobu cięcia. Winorośl sama czepia się podpory (szpaleru winorośli, trejażu…) dzięki wąsom czepnym i lubi miejsca dobrze nasłonecznione. Ma pokrój od półwzniesionego do poziomego. Zaleca się prowadzić ją na drutach i starannie przywiązywać do podpory. Nie ma szczególnych wymagań co do rodzaju gleby i nie jest żarłoczna, jednak preferuje gleby gliniasto-ilaste lub gliniasto-wapienne. Wymaga starannego usuwania nadmiaru pędów. Jej głęboko powcinane liście są latem intensywnie zielone, a jesienią ich obrzeża czerwienieją. Kwitnienie w gronach przypada na maj, a roślina wytwarza wtedy bardzo drobne, zielonkawe kwiaty. Jej średniej wielkości grona dojrzewają w październiku, zależnie od regionu. Dość duże grona, cylindryczno-stożkowate, zwarte i uskrzydlone, o cienkich, długich, słabo lub wcale niezdrewniałych szypułkach, składają się ze średniej wielkości, kulistych, krótkich lub lekko elipsoidalnych jagód o pokrytej nalotem woskowym, dość grubej, mocnej i twardej skórce. Miąższ jest soczysty, a bezbarwny sok ma prosty smak. Ta odmiana daje taniczne, łagodne wino o umiarkowanej kwasowości i bardzo lekkiej goryczce w młodości. Można w nim odkryć aromaty węgla drzewnego, liści czarnej herbaty, dymu, drobnych dzikich owoców (czarnej porzeczki, wiśni, jeżyny), leśnego runa i starej skóry.

Winorośl 'Croatina' jest silnie rosnąca i bardzo plenna, ma jednak niefortunną tendencję do przemiennego owocowania, dlatego najlepiej przycinać ją na średniej długości pędy. Jest wrażliwa na zimowe chłody, dość dobrze odporna na mączniaka prawdziwego i szarą pleśń, z wyjątkiem lat o bardzo dużej ilości opadów. Jest nieco mniej odporna na mączniaka rzekomego, suszę i zasychanie szypułek.

Winogrona spożywa się w postaci wina po przeprowadzeniu winifikacji.