Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!

Winorośl deserowa Pizzutello Bianco

Vitis vinifera Pizzutello Bianco, Cornichon blanc
winorośl deserowa, winogrona deserowe, winorośl

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 12 miesięcy na tę roślinę

Więcej informacji

Bardzo stara odmiana białych winogron, zachwycająca i ozdobna dzięki kształtowi swoich wydłużonych, zakrzywionych jagód, osiągających do 3,5 cm długości. Mają one chrupiący, soczysty i słodki miąższ o dość neutralnym, ale bardzo przyjemnym smaku. Jest to odmiana późna, którą zbiera się od połowy października do końca listopada. Można ją przechowywać nawet do Bożego Narodzenia. Nadaje się wyłącznie do uprawy w cieplejszych regionach, toleruje upały i suszę, ale wykazuje niewielką odporność na choroby grzybowe. Warto więc zaplanować kilka naturalnych zabiegów ochronnych.
Smak
słodki
Wysokość docelowa
5 m
Szerokość docelowa
2 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -12°C
Samopylne
Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik do Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń do Marzec, Październik do Grudzień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres kwitnienia Czerwiec
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres zbiorów Październik do Listopad
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Winorośl deserowa 'Pizzutello Bianco', we Francji nazywana 'Cornichon blanc', to stara odmiana, która wytwarza piękne, wydłużone i lekko zakrzywione jagody – chrupiące, słodkie, o dość neutralnym, lecz bardzo przyjemnym smaku. Jest to odmiana późna, dojrzewająca od połowy października do końca listopada, a jej winogrona można przechowywać aż do Bożego Narodzenia. Grona są średniej wielkości, cylindryczno-stożkowate lub piramidalne, dość luźne, o masie 300–400 g. Ta winorośl uprawiana jest w łagodnym klimacie, w cieplejszych regionach, gdzie dobrze znosi upał i suszę. Ma niewielką odporność na choroby, dlatego wymaga kilku naturalnych zabiegów zapobiegawczych.

Winorośl właściwa, po łacinie Vitis vinifera, należy do rodziny winoroślowatych, podobnie jak winnik. Uprawia się ją od tysięcy lat w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie, Kaukazie i w Europie. Między 1000 a 500 rokiem p.n.e. Rzymianie wprowadzili ją do Włoch, na Sycylię, do Hiszpanii, Portugalii i południowej Francji. W starożytności wina rozcieńczano wodą i aromatyzowano ziołami oraz przyprawami. Dopiero od średniowiecza wino zaczęło przypominać to, które znamy dzisiaj. W XVII wieku rozwój winiarstwa ukierunkował się na produkcję win wyższej jakości, jednak pod koniec XIX wieku filoksera zniszczyła znaczną część francuskich winnic. W XX wieku rozwinęła się więc nauka o winie – enologia. Gatunek ten uprawia się dla owoców zebranych w grona, nazywanych „winogronami”. Spożywa się je na świeżo jako winogrona deserowe, poddaje fermentacji w celu produkcji wina lub suszy, otrzymując rodzynki.

Winorośl 'Pizzutello Bianco' to bardzo stara odmiana pochodząca z Turcji. Znana od starożytności i występująca dziś pod wieloma synonimami, nadal jest uprawiana w różnych krajach śródziemnomorskich. Można ją spotkać na przykład w Hiszpanii, ponieważ dobrze znosi upał i suszę, a jej winogrona dojrzewają późno. We Francji odmianę tę uprawiają głównie amatorzy i kolekcjonerzy. Jest to roślina o długich, wiotkich i wijących się pędach głównych, nazywanych pędami winorośli, gdy są starsze i zdrewniałe, mogących osiągać 5 m rozpiętości, a nawet więcej po przywiązaniu do podpory. Latorośle to młode pędy, na których rozwijają się liście, owoce i wąsy czepne umożliwiające winorośli owijanie się wokół podpory. Jej system korzeniowy może sięgać w głąb gleby do 5 m, zapewniając winorośli dobrą odporność na suszę. Bardzo dekoracyjne pędy wyrastają z powyginanego pnia o korze, która z wiekiem łuszczy się pasami. Dzięki wyjątkowej długowieczności winorośl może żyć przez kilka stuleci. Jej liście opadające na zimę to duże liście o średnicy od 8 do 16 cm, ułożone naprzemiennie, 5- lub 7-klapowane, ząbkowane na brzegach i osadzone na pędach za pomocą długiego ogonka liściowego. W okresie rozwijania się pąków zmieniają kolor z jasnozielonego na średniozielony w sezonie, a jesienią przybierają barwy od złocistożółtej przez pomarańczową po fioletowoczerwoną, tworząc niezwykle barwny spektakl. Bardzo niepozorne kwitnienie przypada na maj i czerwiec. Kwiatostany, wyrastające naprzeciw liści, mają postać gron o długości od 10 do 12 cm, złożonych z drobnych, niepozornych, żółtozielonych kwiatów o 5 wystających pręcikach. Jako odmiana samopylna wytwarza kwiaty obupłciowe, które zapylają się same. Jagody, zebrane w grona, są mięsiste i kuliste, a z osią grona łączą je krótkie szypułki. Pąki kwiatowe przemarzają już przy -2 °C, jednak dość późne kwitnienie tej odmiany sprawia, że jest ona mało podatna na wiosenne przymrozki. Ta roślina mrozoodporna znosi temperatury w pobliżu -20 °C, ale nie toleruje letniej wilgoci sprzyjającej pojawianiu się plam na liściach i owocach (mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy liści i gron). Odmianę tę uprawia się w przepuszczalnej, głębokiej glebie, nawet ubogiej, suchej i wapiennej.

Winogrona deserowe doskonale nadają się do jedzenia na surowo. Są również idealne do przygotowywania konfitur, galaretek i soków owocowych, a także clafoutis, ciast, flanów i keksów, sałatek z innymi owocami oraz do podawania z daniami wytrawnymi. Bogate w węglowodany (glukozę i fruktozę) – od 16 do 18 g na 100 g – winogrona są owocami kalorycznymi (około 80 kcal/100 g). Zawierają witaminy z grupy B (B2, B6) i witaminę C, przeciwutleniacze fenolowe, błonnik, mangan, potas, wapń i magnez, a także znaczną ilość żelaza, dzięki czemu winogrona korzystnie wpływają na zdrowie. Są zdrowym, naturalnym i smacznym owocem.

Oprócz walorów owocowych winorośl 'Pizzutello Bianco' pozwala także wyeksponować swoje walory ozdobne po przywiązaniu do altany, pergoli lub muru. Aby cieszyć się winogronami deserowymi od sierpnia do października, warto połączyć ją z innymi, wcześniejszymi odmianami, takimi jak: Chasselat doré, Chasselat rosé, Roi des précoces, Centennial Seedless, Perlette, Madeleine Royal, lub późniejszymi: Dattier de Beyrouth, Italia, Muscat d’Alexandrie. Jednak w każdym przypadku, wśród bogatej gamy winorośli łatwo znaleźć odmianę najlepiej odpowiadającą własnym upodobaniom.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Winorośl deserowa Pizzutello Bianco na zdjęciach...

Winorośl deserowa Pizzutello Bianco (Ulistnienie) Ulistnienie

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 5 m
Szerokość docelowa 2 m
Wzrost Normalny

Owoc

Kolor owoców Żółty
Średnica owocu 2 cm
Smak słodki
Zastosowanie Deser, Dżem, Wypieki, Kulinarne
Okres zbiorów Październik do Listopad

Kwitnienie

Kolor kwiatów Zielony
Okres kwitnienia Czerwiec
Kwiatostan Grono
Wielkość kwiatów 10 cm
Roślina miododajna Przyciąga zapylacze

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Opadające
Kolor ulistnienia Średnio zielony

Botanika

Rodzaj

Vitis

Gatunek

vinifera

Cultivar

Pizzutello Bianco, Cornichon blanc

Rodzina

Vitaceae

Inne nazwy zwyczajowe

winorośl deserowa, winogrona deserowe, winorośl

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 21873

Sadzenie i pielęgnacja

Posadź winorośl 'Pizzutello Bianco' jesienią, w głębokiej, dobrze przepuszczalnej glebie, nawet kamienistej, suchej, ubogiej i wapiennej, na dobrze nasłonecznionym stanowisku, osłoniętym przed silnymi wiatrami. Do ziemi przeznaczonej do sadzenia dodaj 3 lub 4 garście nawozu do drzew owocowych oraz 2 kg przekompostowanego obornika na każdy krzew. Korzenie nie mogą mieć kontaktu z obornikiem. Po posadzeniu przytnij roślinę nad 2 dużymi oczkami (pąkami), aby uzyskać początek dwóch pędów. Zachowaj najsilniejszy pęd winorośli i przywiąż go do podpory. Następnie wykonaj cięcie formujące w pionowy sznur, które zostanie szczegółowo opisane w poświęconym mu rozdziale.

Winorośl nie wymaga regularnego nawożenia, aby dobrze plonować — wręcz przeciwnie. Wzbogać glebę żużlami potasowymi, mączką rogową lub chelatem żelaza tylko co 2–3 lata.

Winorośl 'Pizzutello Bianco' jest podatna na mączniaka rzekomego i mączniaka prawdziwego. Korzystne są profilaktyczne zabiegi z użyciem siarki do opryskiwania, cieczy bordoskiej i gnojówki z pokrzywy. Najczęściej spotykanymi szkodnikami winorośli są zwójkówki winoroślowe (Cochylis) oraz Eudémis (gąsienica żerująca na jagodach). Zwalczaj je środkiem owadobójczym w okresie wegetacji, 2 razy w odstępie piętnastu dni. Występuje także mączniak rzekomy (oleiste plamy na liściach, biały nalot na ich spodzie) oraz szara pleśń Botrytis (pleśnienie jagód podczas wilgotnej pogody). W przypadku obu tych chorób kryptogamicznych zastosuj ciecz bordoską już po wystąpieniu pierwszych objawów. Naprzemiennie wykonuj zabiegi siarką przeciwko mączniakowi prawdziwemu (biało-szary nalot na górnej stronie liści), przy dobrej, niezbyt upalnej pogodzie.

Od czasu spustoszeń spowodowanych przez filokserę pod koniec XIX wieku winorośl musi być szczepiona na różnych podkładkach odpornych na tę chorobę i dostosowanych do różnych rodzajów gleby. Podkładki te pochodzą z amerykańskich odmian, które są naturalnie odporne na tego groźnego pasożyta, również pochodzącego z Ameryki.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik do Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń do Marzec, Październik do Grudzień

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Pnącze, Sad
Mrozoodporność Do -12°C (strefa mrozoodporności USDA 8a) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Rozstawa Co 150 cm
Stanowisko Słońce
pH gleby Neutralna, Wapienna
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), Gliniasto-wapienna (ciężka i zasadowa), Wapienna (uboga, zasadowa i przepuszczalna), zdrenowane, dobrze przygotowane

Pielęgnacja

Opis przycinania Winorośl należy przycinać co roku, ponieważ winogrona pojawiają się na dolnych częściach jednorocznych pędów. Pędy należy odnawiać co roku. Należy wykonywać cięcie w czasie sadzenia, a następnie kilkakrotnie w roku, zimą i latem. Aby ograniczyć choroby, należy unikać dużych ran po cięciu. Cięcie formujące: Najprościej jest pozostawić stałe pionowe ramię, na którym będą osadzone drugorzędne gałęzie, rozmieszczone co 25 do 30 cm. Aby uzyskać kordon dwuramienny, należy wybrać dwa przeciwległe oczka i poprowadzić każde z nich poziomo w kordon. Cięcie na owocowanie: Wykonuje się je co roku pod koniec zimy, w lutym–marcu, przed rozpoczęciem wegetacji, ale po ustąpieniu silnych mrozów. Należy odróżnić pędy, które owocowały w poprzednim roku, od tak zwanych zastępczych pędów winorośli, znajdujących się tuż poniżej. Usuwa się pędy, które owocowały już w poprzednim roku. Usuwa się pędy słabe, bezpłodne, źle umiejscowione lub znajdujące się zbyt blisko ziemi. Zastępcze pędy winorośli skraca się nad 3. lub 4. pąkiem, w zależności od odmiany. W czerwcu usuwa się nadmiar młodych pędów.
Przycinanie Zalecane przycinanie 2 razy w roku
Okres przycinania Luty do Marzec, Maj
Wilgotność gleby Sucha
Odporność na choroby Przeciętna
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?