Winorośl Dolcetto

Winorośl 'Dolcetto' to czerwona odmiana winorośli z Piemontu we Włoszech. Winorośl charakteryzuje się średnią siłą wzrostu i wysoką, lecz nieregularną plennością. Ta odmiana przeznaczona do wyrobu wina daje średniej wielkości, dość zwarte grona. Jagody mają grubą skórkę i rozpływający się miąższ. Dolcetto daje wina o intensywnej barwie, owocowe i mało taniczne, o umiarkowanej zawartości alkoholu i umiarkowanej kwasowości, które należy spożywać dość szybko. Zbiór przypada na środek sezonu, 3 tygodnie po odmianie Chasselas. To mrozoodporna winorośl, odporna na zimowe i wiosenne przymrozki. Jest podatna na chlorozę, mączniaka rzekomego i mączniaka prawdziwego, ale nie na szarą pleśń.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła dziko już ponad 5000 lat temu. Do Francji została sprowadzona w celu uprawy przez Rzymian. Wiele mieszańców powstało w celu uzyskania różnorodnych barw, smaków i zastosowań. Winorośl 'Dolcetto' występuje na wzgórzach Langhe, a szczególnie w Dogliani, na południe od regionu Barolo, w Piemoncie. Istnieją dwie teorie dotyczące jej pochodzenia: mogła pochodzić z Francji i zostać sprowadzona do Monferrato w XI wieku. Według konkurencyjnej teorii odmiana ta pochodzi z piemonckiej miejscowości Dogliani. Razem z francuską odmianą Chatus Dolcetto jest odmianą rodzicielską kilku odmian piemonckich, w tym Valentino nero, Passus i San Martino.

Silnie rosnący, sarmentowy krzew, winorośl 'Dolcetto' osiąga do 5 m wysokości. Jej ostateczny pokrój zależy od sposobu cięcia. Winorośl sama przyczepia się do podpory (szpalera winorośli, trejażu…) za pomocą wąsów czepnych i lubi dobrze nasłonecznione stanowiska. Ma pokrój od półwzniesionego do wzniesionego. Zaleca się prowadzenie jej na drutach i staranne przywiązywanie do podpory. Jest niewybredna co do rodzaju gleby i ma niewielkie wymagania pokarmowe, ale najlepiej rośnie w glebach gliniasto-wapiennych. Wymaga starannego usuwania nadmiaru młodych pędów.
Jej liście są głęboko powcinane i latem mają intensywnie zieloną barwę, a jesienią ich obrzeża czerwienieją.
Kwitnienie w gronach przypada na maj, a roślina wydaje bardzo drobne, białoróżowe kwiaty.
Jej owoce są zebrane w średniej wielkości, wydłużone, dość zwarte grona. Małe, intensywnie wybarwione jagody są kuliste, mają grubą skórkę, niebieskoczarną barwę i obfity nalot woskowy. Miąższ jest rozpływający się. Po winifikacji odmiana 'Dolcetto' daje wino o głębokiej barwie i średnio intensywnym bukiecie, z łatwo rozpoznawalnymi nutami czarnych owoców (borówek, jeżyn i czarnej porzeczki). Smak jest zawsze stosunkowo łagodny, owocowy, o niewielkiej kwasowości i łagodnych taninach. Nazwa dolcetto nawiązuje do stosunkowo umiarkowanej zawartości kwasów w winach, a nie do ich słodyczy, ponieważ w żadnym razie nie są to wina słodkie. Odmiana jest łatwa w uprawie i dojrzewa nawet do czterech tygodni wcześniej niż Barbera i Nebbiolo. Dlatego uprawia się ją w wielu miejscach Piemontu.

Owoce odmiany 'Dolcetto' wykorzystuje się do produkcji wina.