Winorośl Frankenthaler

Winorośl Frankenthaler to bardzo stara odmiana pochodząca z Austrii, niezwykle silnie rosnąca, zdolna osiągać 5 m wysokości lub więcej. Bardzo plenna, uchodzi za jedną z najłatwiejszych w uprawie i rodzi czarne winogrona o mniej lub bardziej słodkim smaku, nadające się do spożycia na świeżo lub do wyrobu wina. Jest to odmiana wczesna, której jagody nadają się do zbioru już pod koniec sierpnia. Aby dobrze plonować, potrzebuje długiego i ciepłego lata. Nie lubi nadmiaru wilgoci, dlatego należy posadzić ją w pełnym słońcu, w glebie dobrze przepuszczalnej. Ta mrozoodporna odmiana jest jednak dość wrażliwa na typowe choroby winorośli.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła dziko ponad 5000 lat temu w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie oraz środkowej i wschodniej Azji. Podgatunek sylvestris nadal występuje w naturze. Jest to pnącze, rosnące na skraju lasów i zdolne wspinać się na dużą wysokość po drzewach. Do Francji została sprowadzona w celach uprawowych przez Fokejczyków, którzy około 600 r. p.n.e. przywieźli ją do Prowansji. Obecne odmiany, w przypadku winorośli określane jako szczepy, należą do podgatunku vinifera (choć uprawia się także inne gatunki, jednak na znacznie mniejszą skalę). Z gospodarczego punktu widzenia winorośl przeznaczona do produkcji wina zdecydowanie dominuje nad odmianami deserowymi. We Francji uprawia się ponad 200 dopuszczonych do uprawy szczepów, będących rezultatem wielowiekowej selekcji.

Frankenthaler, znany również jako raisin bleu du Frankenthal, Black Hamburg (w Anglii) oraz pod innymi nazwami, występuje w wielu krajach, takich jak Austria – jego ojczyzna – Niemcy, Belgia i Holandia, Węgry, Słowenia i Chorwacja, Portugalia, Włochy i Anglia, a nawet Chile czy Australia. Odmiana ta miała zostać wyhodowana w drugiej połowie XVIII wieku w Tyrolu (Austria), a być może we Frankonii (Niemcy). Przez długi czas uprawiano ją pod osłonami w zachodniej, północnej i wschodniej Francji, a także w Belgii i Anglii, aby uzyskiwać winogrona deserowe. Frankenthaler nadaje się również do wyrobu wina, choć daje trunek średniej jakości.
Ta bardzo silnie rosnąca odmiana o pokroju wyprostowanym osiąga 5 m wysokości (a nawet znacznie więcej, jeśli nie jest przycinana) i podobną szerokość. Wytwarza piękne liście w średnim odcieniu zieleni, lekko błyszczące, zazwyczaj z 3 wyraźnie zaznaczonymi klapami. Jesienią liście przybierają piękne barwy, od maślanożółtej po czerwoną, zależnie od siedliska, co nadaje roślinie walory ozdobne. Jej kwitnienie na początku lata daje piękne, średnie lub duże grona o wyraźnie stożkowatym kształcie. Jak większość winorośli, jest to odmiana samopylna. Jagody są średnie lub duże, kuliste albo lekko jajowate, początkowo fioletowoczerwone, a w miarę dojrzewania stają się niemal czarne, z delikatnym nalotem woskowym. Te wczesne jagody nadają się do zbioru od końca sierpnia, pod warunkiem że roślina miała zapewnione ciepłe lato. Pod dość grubą skórką miąższ jest jędrny i soczysty, jednak zawartość cukru, a tym samym smak, może się różnić. Ze względu na wymagania cieplne konieczne jest przycinanie latem i usunięcie części liści, aby grona były dobrze nasłonecznione.

Winogrona odmiany Frankenthaler są wrażliwe na różne choroby winorośli, takie jak mączniak rzekomy, mączniak prawdziwy i szara pleśń. Ze względu na wymagania cieplne warto przywiązywać roślinę do podpory przy dobrze nasłonecznionej kamiennej ścianie, aby mogła w pełni korzystać ze słońca. Ogólnie winogrona są bogate w witaminy z grupy B, stanowią źródło błonnika i manganu oraz zawierają dużo przeciwutleniaczy. Przypisuje się im również rolę w zapobieganiu chorobom układu krążenia, a przede wszystkim są zdrowym, naturalnym i smacznym deserem. Aby cieszyć się różnorodnymi smakami, posadź obok odmianę o białych winogronach, taką jak Fragola Bianca, o wyjątkowym aromacie. Możesz też posadzić bezkolcową jeżynę Navaho, której owoce możesz jeść na świeżo lub wykorzystywać do przygotowywania deserów i galaretek.