Phyllostachys flexuosa

Phyllostachys flexuosa to niezwykle dekoracyjny bambus średniej wielkości. Jego elastyczny pokrój pozwala mu tworzyć rozłożyste kępy, a końce źdźbeł zdają się uginać pod ciężarem delikatnych liści. Rośnie szybko i tworzy smukłe pędy, których barwa zmienia się od zielonej do żółtej w zależności od nasłonecznienia. Zawsze są bardzo ozdobne. Podczas gdy większość gatunków Phyllostachys preferuje gleby neutralne do kwaśnych, P. flexuosa wyróżnia się ciekawą cechą — dobrze znosi gleby wapienne. Co jeszcze bardziej zaskakujące, toleruje także aerozol solny i lekko zasolone gleby, dzięki czemu jest prawdopodobnie gatunkiem najlepiej przystosowanym do uprawy nad morzem. Oprócz tego, że ma niewielkie wymagania, jest bardzo mrozoodporny i dość dobrze znosi suszę.

Ten bambus należy do rodziny wiechlinowatych, czyli traw. Niektóre gatunki potrafią osiągać wysokość kilkudziesięciu metrów i tworzyć twarde jak drewno źdźbła, nie są jednak drzewami, lecz trawami. Rodzina ta obejmuje ponad tysiąc gatunków występujących na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy.
Phyllostachys flexuosa pochodzi z centralnych Chin, gdzie rośnie w prowincjach Henan, Shaanxi i Hubei. Został sprowadzony do Francji w drugiej połowie XIX wieku. Jest to gatunek średniej wielkości, który zazwyczaj osiąga od 4 do 6 m wysokości i od 2 do 3 m szerokości. Jego oryginalność polega na szczególnie eleganckim i elastycznym pokroju, co sugeruje już sama nazwa gatunkowa. Ten bambus jest rzeczywiście wyjątkowo giętki — źdźbła wyginają się na końcach, tworząc piękne kępy przypominające roślinny fajerwerk. Liście mają piękny, dość jasny odcień zieleni i są bardzo gęste, tworząc obszerne draperie falujące na wietrze. Źdźbła mają średnicę od 2 do 4 cm, a ich barwa zależy od nasłonecznienia: w półcieniu są zielone, natomiast w słońcu żółkną. W każdym przypadku są bardzo dekoracyjne zarówno dzięki kolorowi, jak i delikatnym łukom, które tworzą, pochylając się w górnej połowie.
Ten gatunek można łatwo rozpoznać po elastycznym pokroju, ale wyróżnia się także wymaganiami uprawowymi. Phyllostachys zazwyczaj potrzebuje neutralnej do kwaśnej, stale lekko wilgotnej, lecz przepuszczalnej gleby, co nieco ogranicza możliwości jego zastosowania. Ten gatunek zainteresuje właścicieli wapiennych gleb, ponieważ dobrze przystosowuje się do takich warunków. Jest również bardzo interesujący do uprawy nad morzem, ponieważ toleruje aerozol solny, a nawet lekko zasolone gleby. Podobnie lepiej niż inne gatunki znosi suszę, co nie dziwi, ponieważ fizjologiczne mechanizmy przystosowania są zbliżone do mechanizmów tolerancji wapnia i soli.
Ten Phyllostachys jest dość obojętny na rodzaj gleby i dobrze rośnie zarówno w słońcu, jak i w półcieniu, na przykład na skraju wysokich drzew. Nie boi się wiatru i bardzo dobrze znosi mróz, ponieważ wytrzymuje spadki temperatury do -23 °C. Szkodzi mu jedynie nadmiar wody w glebie słabo przepuszczalnej, podobnie jak większości innych gatunków (z wyjątkiem P. heteroclada). Ten bambus jest więc niezwykle uniwersalny i można go sadzić niemal w każdym ogrodzie. Ponieważ rozrasta się umiarkowanie za pomocą rozłogów, na małych powierzchniach warto ograniczyć jego ekspansję za pomocą bariery przeciwkłączowej, która powinna otaczać kępę i wystawać około 10 cm ponad powierzchnię gleby.

Dobrze znosi cięcie, dlatego można go ewentualnie sadzić w formie żywopłotu, jednak najpiękniej prezentuje się jako kępa lub soliter. Jego piękno tkwi w łukowatym pokroju, szkoda byłoby więc go przycinać, skoro inne gatunki są z natury sztywniejsze i lepiej nadają się na żywopłoty. Obfite, przewieszające się liście będą idealne do stworzenia kompozycji w stylu japońskim. W łagodnym klimacie nadmorskim można zestawić go z pospornicą japońską, zimozielonym krzewem o białych kwiatach wydzielających słodki zapach, również odpornym na aerozol solny. W chłodniejszych regionach szorstkowiec Fortunego, czyli szorstkowiec o krępym trzonie pokrytym włóknami, będzie doskonałym towarzyszem do stworzenia kompozycji w stylu dalekowschodnim. Aby dodać koloru tej palecie zieleni, nie ma nic lepszego niż wiśnia wczesna, na przykład słynna Prunus serrulata Kanzan, ceniona za mnogość pełnych różowych kwiatów wiosną i piękne jesienne przebarwienia.