Phyllostachys viridiglaucescens

Phyllostachys viridiglaucescens to szczególnie bujnie rosnący filostachys bambusowaty, rozpoznawalny po bardzo prostych i mocnych źdźbłach, które z jasnozielonych stają się błyszcząco ciemnozielone, a w miarę dojrzewania żółkną, oraz po zimozielonych liściach o sinozielonym spodzie. Bardzo odporny na mróz i niewrażliwy na wiatr, przystosowuje się do wielu warunków uprawy, jednak w pełni rozwinie swoje walory dopiero w żyznej i świeżej glebie. Jego silnie rozłogowy charakter i bujny wzrost pozwalają stworzyć fantastyczny efekt masy w formie żywopłotu lub bambusowego zagajnika. Zarezerwuj dla niego dużo miejsca, aby mógł zaprezentować całe swoje piękno!

Pochodzący z zachodnich Chin Phyllostachys viridiglaucescens (synonimy: Phyllostachys Mazelli, Phyllostachys quilioi, Phyllostachys reticulata) należy do rodziny wiechlinowatych. Jest to rodzaj gigantycznej trawy o zdrewniałych pędach i bardzo silnie rozłogowym kłączu. Ten gigantyczny bambus zawdzięcza nazwę gatunkową, glaucescens, barwie liści: z wierzchu są one błyszcząco zielone, natomiast od spodu sinozielone. Ma pokrój wzniesiony, a jego pędy i liście tworzą wyjątkowo gęstą masę. Wytrzymuje mróz sięgający około -22°C, najlepiej rośnie w pełnym słońcu i preferuje żyzne, świeże, ale dobrze przepuszczalne gleby. Jego bardzo silnie rozłogowe kłącza powierzchniowe z czasem mogą zasiedlać rozległe obszary. Roślina wytwarza młode pędy, czyli turiony, już w marcu. Następnie szybko pną się ku górze, osiągając średnio do 8,50 m wysokości, zależnie od warunków uprawy (7–12 m). Te bardzo proste i wytrzymałe pędy mogą osiągać 7 cm średnicy, nawet w naszym chłodnym klimacie. Każde źdźbło (lub pęd) zmienia barwę od delikatnej zieleni przez lśniącą ciemną zieleń pokrytą niebieskawą pruiną aż po żółtozieloną. Zimozielone lub półzimozielone, zależnie od surowości zimy, liście są błyszcząco ciemnozielone, wąskie, lancetowate, zwężające się na końcach i mają od 12 do 15 cm długości. Bambus kwitnie tylko raz w życiu, bardzo późno, a następnie obumiera. Mechanizm wywołujący jednoczesne kwitnienie wszystkich osobników w tym samym regionie, a nawet na tym samym kontynencie, wciąż jest słabo poznany.

Phyllostachys viridiglauscescens nie jest wymagającym bambusem, jednak jego rozwój będzie silnie ograniczony w ubogiej i suchej glebie. Często sadzi się go jako pojedynczy egzemplarz, w zagajniku lub jako żywopłot nieformowany, gdzie szybko tworzy doskonałe osłony przeciwwiatrowe i dające prywatność. W ogrodzie w stylu współczesnym można zestawiać go z niektórymi palmami oraz wysokimi trawami ozdobnymi, takimi jak rozplenice, śmiałki czy miskanty. Można łączyć go z innymi gigantycznymi bambusami, zestawiając ze sobą różne kolory pędów. Jego młode pędy są jadalne i smaczne, a zdrewniałe pędy, których wytrzymałość można porównać z wytrzymałością stali, są często wykorzystywane jako podpory oraz do budowy pergoli i ogrodzeń. Jego bardzo bujny rozwój sprawia, że słabo nadaje się do uprawy w pojemnikach. 

Wskazówka: Ogranicz rozprzestrzenianie się rozłogowych kłączy tego bambusa, instalując już podczas sadzenia „barierę przeciwkłączową” w postaci płyt z żywicy, umieszczanych pionowo w ziemi.

Phyllostachys viridiglaucescens jest w Chinach bardzo ceniony ze względu na swoje piękno, ale także właściwości drewna wykorzystywanego w budownictwie, do produkcji parkietów i mebli z drewna klejonego warstwowo, a także do wytwarzania masy papierniczej.