Phyllostachys viridis Sulphurea

Filostachys Phyllostachys viridis Sulphurea to bardzo piękny bambus, który osiąga olbrzymie rozmiary tylko wtedy, gdy ma zapewnione ciepło. Wrażliwa na nadmiar wody odmiana ta jest jedną z nielicznych, które przystosowują się do ubogich, gliniastych, jałowych lub okresowo suchych gleb cieplejszych regionów naszego kraju. Rozpoznasz ją po silnych, powyginanych i szorstkich źdźbłach, ledwie pokrytych ciemnozielonymi prążkami, które z czasem zmieniają barwę od jasnozielonej przez siarkowożółtą aż po złocistożółtą, a także po obfitym, jasnozielonym ulistnieniu. Mrozoodporny i rozłogowy bambus ten uprawia się w otwartym gruncie jako pojedynczą kępę lub w zagajniku; pozwala również tworzyć wspaniałe osłony przeciwwiatrowe. Dobrze rośnie także w doniczce lub pojemniku, a jego młode pędy są jadalne na surowo lub po ugotowaniu.

Pochodzący z południowo-wschodnich Chin Filostachys Phyllostachys viridis Sulphurea to dorodny bambus o rozłogowych kłączach, szybko rosnący w ciepłym klimacie. Należy do rodziny wiechlinowatych (Poaceae) i jest rodzajem olbrzymiej trawy o zdrewniałych pędach.

Ma wzniesiony pokrój i u osobników rosnących na słońcu wytwarza dość nisko osadzone, obficie ulistnione rozgałęzienia. Wiosną, pod koniec maja lub na początku czerwca, wypuszcza liczne źdźbła, czyli pędy o średnicy od 4 do 10 cm i wysokości od 7,50 m do 15 m, zależnie od klimatu. Im więcej ciepła ma roślina, tym silniej się rozwija. Każdy pęd ma charakterystyczny, powyginany kształt, podkreślony przez dość krótkie węzły. Pędy wyrastają z ziemi otulone czarną, marmurkową pochwą. Młode pędy są jasnozielone, z nielicznymi, nieregularnymi ciemnozielonymi kreskami. Pokrywa je biało-niebieskawy nalot woskowy, szczególnie widoczny w okolicach węzłów. Z czasem zielona barwa stopniowo przechodzi w żółtą, a nawet złocistożółtą, jeśli źdźbła rosną na słońcu, natomiast ich powierzchnia staje się lekko grudkowata, przypominając „skórkę pomarańczy”. Zimozielone liście są średniej wielkości i jasnozielone, niekiedy z żółtymi prążkami. Są wąskie, lancetowate i zwężają się na końcach. Ten doskonale mrozoodporny bambus wytrzymuje temperatury co najmniej do -18 °C.

Filostachys Sulphurea jest często sadzony jako pojedyncza kępa, w zagajniku lub w formie żywopłotu nieformowanego. Gdy klimat mu sprzyja, staje się efektowną i niezwykle dekoracyjną rośliną, mieniącą się odcieniami żółci i zieleni. W ogrodzie w stylu współczesnym można zestawiać go z niektórymi palmami i wysokimi trawami ozdobnymi, takimi jak rozplenice, śmiałki czy miskanty. Możesz połączyć go z innymi bambusami, takimi jak Phyllostachys bambusoides Castillonis o żółtych, zielono prążkowanych pędach, a także z Phyllostachys aurea Holochrysa lub bambusem czarnym, zestawiając ze sobą różne barwy pędów. Jego młode pędy są jadalne, a źdźbła, których wytrzymałość można porównać ze stalą, są często wykorzystywane jako podpory lub do budowy pergoli i ogrodzeń. Dobrze znosi uprawę w pojemniku, w którym jego rozwój można ograniczać. W takiej formie stanowi bardzo piękną roślinę na werandę lub do oranżerii.

Wskazówka: Ogranicz rozprzestrzenianie się rozłogowych kłączy tego bambusa, instalując już podczas sadzenia „bariery przeciwkłączowe” — rodzaj płyt z żywicy, które umieszcza się pionowo w ziemi.