Pinus cembra - Sosna limba

Pinus cembra, sosna limba lub sosna alpejska, to średniej wielkości drzewo iglaste, znane ze swojej wytrzymałości i długowieczności. Pochodzi z alpejskich i subalpejskich regionów Europy i jest szczególnie cenione za odporność na surowe zimy. Ma smukły, stożkowaty pokrój, który z wiekiem się poszerza. Rozpoznasz je także po sinozielonych igłach zebranych po 5 oraz krępych, fioletowych szyszkach, które z czasem stają się brunatnoszare. Ze względu na dość silny wzrost sosnę tę należy sadzić na dużych działkach, zwłaszcza na terenach górskich.

Sosna limba bywa również nazywana limbnikiem, limbą, sosną arolą, sosną alpejską lub tinierem. Jest drzewem iglastym z rodziny sosnowatych, pochodzącym z wysokich gór Europy i Azji Środkowej. Może rozwijać się wyłącznie na wysokości od 1700 do 2400 m n.p.m., w klimacie o długich i wyjątkowo surowych zimach. To bardzo mrozoodporny gatunek, który w Europie przekracza 20 m wysokości, w Azji osiąga 40 m, a jego pokrój jest wąski i stożkowaty, z gałęziami wąskostożkowymi. W uprawie osiąga średnio 15 m wysokości. Sosna ta dobrze przystosowuje się do warunków miejskich. Pinus cembra rośnie dość wolno, około 10–20 cm rocznie. Powolny wzrost przyczynia się do jej wyjątkowej długowieczności, dzięki czemu niektóre egzemplarze mogą żyć nawet 1000 lat. W pierwszych latach ma dość wzniesiony, piramidalny pokrój i jest stosunkowo wąska. Z czasem korona się poszerza, wierzchołek spłaszcza, a gałęzie lekko zwisają, często tworząc korony wtórne. Jeśli ma wystarczająco dużo miejsca, jej dolne gałęzie nie ogołacają się. Kora, początkowo gładka i szarozielona, z wiekiem ciemnieje i staje się bruzdowana. Młode gałązki są filcowato owłosione i żółtawobrązowe, później przybierają pomarańczowobrązową barwę. Sztywne, wzniesione igły są zebrane po pięć i mają od 5 do 9 cm długości. Są sinozielone. Szyszki pojawiają się po 7–8 latach uprawy. Szyszki męskie są karminowoczerwone, a młode szyszki żeńskie różowofioletowe. Te ostatnie są jajowate, krępe, brunatnoszare i pokryte dużymi, spłaszczonymi łuskami. Mają od 5 do 8 cm długości i od 4 do 5 cm szerokości. Szyszki te opadają w pierwszym roku, nie otwierając się.

W ogrodzie sosna limba doskonale nadaje się do tworzenia osłon przeciwwiatrowych lub sadzenia w niewielkich grupach. Dobrze rośnie w glebach dobrze przepuszczalnych i lekko kwaśnych, a także docenia mroźne zimy. Jej drewno, cenione za wysoką jakość i przyjemny aromat, może być wykorzystywane w stolarstwie i rzeźbiarstwie. Sadzone pojedynczo lub w grupie, to eleganckie drzewo nadaje charakter krajobrazowi, a po dobrym ukorzenieniu wymaga niewielkiej pielęgnacji. Aby uzupełnić sosnę limbę w ogrodzie górskim, wybierz świerk pospolity (Picea abies), inne drzewo iglaste pochodzące również z terenów górskich, jałowiec chiński (Juniperus horizontalis 'Prostrata'), który pokryje glebę wokół jej podstawy, oraz Rhododendron (x) catawbiense Grandiflorum, krzew zimozielony o różowych kwiatach pojawiających się latem. Ta odmiana dobrze znosi kwaśne gleby i chłodny klimat.