Pinus heldreichii Schmidtii - Sosna bośniacka

Sosna bośniacka Pinus heldreichii Schmidtii to miniaturowa odmiana sosny bośniackiej, wyjątkowo łatwa w uprawie. Ma zwarty, kulisty pokrój i rośnie bardzo powoli. Jej bardzo gęsta korona pokryta jest krótkimi, ciemnozielonymi igłami. W wieku dojrzałym odmiana ta nie przekracza 80 cm wysokości i szerokości, dzięki czemu nadaje się do małych przestrzeni – od ogrodu skalnego po taras lub balkon – a jej niewielka, bardzo ozdobna sylwetka doskonale prezentuje się także na rabacie. To mało wymagające drzewo iglaste, które dobrze przystosowuje się do każdej zwykłej, przepuszczalnej gleby i lubi słońce. To prawdziwy niezbędnik, który sprawdzi się w całej Francji, od północy po południe!

Sosna bośniacka Pinus heldreichii to zimozielona roślina z rodziny sosnowatych, pochodząca z gór południowo-wschodniej Europy: południowo-zachodniej Bułgarii, Bośni i Hercegowiny, Macedonii, północnej Grecji oraz południowych Włoch. Rośnie na wysokości od 900 do 2500 m n.p.m. W naturalnym środowisku osiąga wysokość od 25 do 35 m, a średnica jej pnia wynosi 2 m. To długowieczny gatunek o bardzo eleganckim, stożkowatym pokroju, który może żyć ponad 1000 lat.

Odmiana 'Schmidtii' różni się od dzikiego gatunku mniejszym rozmiarem oraz naturalnie kulistym, wyjątkowo gęstym pokrojem, który można dodatkowo podkreślić cięciem w maju i czerwcu. Rośnie niezwykle powoli, dlatego po 10 latach osiąga około 30 cm wysokości i szerokości. Roślina, od której pochodzi ta odmiana, nadal rośnie w górach w pobliżu Sarajewa. Ma obecnie 100 lat i nie przekracza 3 m wysokości i szerokości. Jej bardzo krótki pień tworzy wzniesione gałęzie, z których wyrastają gałązki pokryte cienkimi i bardzo krótkimi igłami, zebranymi po 2, których nasada jest zamknięta w trwałej pochwie. Igły są ułożone w szerokie pędzle. Duże, brązowe pąki, pojawiające się we wrześniu na końcach gałązek, tworzą przyjemny kontrast z głęboką, a zarazem żywą zielenią liści.

Niska sosna bośniacka 'Schmidtii', choć nie jest najbardziej spektakularna, znajdzie miejsce w każdym ogrodzie, nawet najmniejszym, i z czasem dostarczy wiele satysfakcji. Ta niewielka roślina nadaje się do sadzenia w ogrodach skalnych lub na rabatach, w towarzystwie innych drzew iglastych albo krzewów. Doskonale sprawdzi się do dekoracji balkonu lub tarasu, nie wymagając wielu zabiegów. Znakomicie prezentuje się w ogrodzie japońskim, dobrze komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami basenów oraz elementami murowanymi. Możesz zestawić ją z trawami, które doskonale ją uzupełniają, nandyną domową lub karłowymi drzewami iglastymi o pokroju płożącym (Juniperus horizontalis Blue Chip), kulistym (Picea abies Little Gem) albo kolumnowym (Juniperus communis 'Sentinel'). Wyraziste walory graficzne drzew iglastych doskonale sprawdzają się w aranżacji współczesnego ogrodu, w którym formy, sylwetki i faktury są ważniejsze niż zmienność kwitnienia. Te rośliny, zachowujące uspokajającą zieleń przez cały rok, trwale porządkują rabatę, wyznaczają ścieżki i obramowują taras, z łatwością zastępując wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu lub ostrokrzewu. Najważniejsze jest umiejętne zestawienie brył i kolorów.