Pinus mugo Lilliput - Sosna kosodrzewina

Sosna kosodrzewina 'Lilliput' tworzy mały, półkulisty krzew o pokroju płożącym, to niewymagająca, miniaturowa sosna górska, która znajdzie miejsce wszędzie w ogrodzie lub na tarasie. Jej małe gałązki, przypominające szczotki do butelek, są gęsto pokryte krótkimi, ciemnozielonymi igłami. Dzięki bardzo niewielkim rozmiarom i bardzo wolnemu wzrostowi doskonale nadaje się do małego ogrodu, ożywi ogród skalny lub będzie efektownie prezentować się w pojemniku na tarasie. To wyjątkowo mrozoodporny iglak, który nie wymaga cięcia. Wystarcza mu przeciętna, przepuszczalna, lecz świeża gleba oraz stanowisko dobrze nasłonecznione. Ta odmiana nie toleruje zbyt gorącego i suchego klimatu.

Sosna kosodrzewina, nazywana również sosną górską, to zimozielony iglak z rodziny sosnowatych, endemiczny dla gór Europy. Rośnie w piętrze subalpejskim, uciekając przed letnim upałem, od hiszpańskich sierr, przez wysokie pasma Alp i Pirenejów, aż po Bałkany. W Europie Środkowej schodzi na wysokość zaledwie 200 m n.p.m. W naturze powoli osiąga 3–4 m we wszystkich kierunkach, przybierając rozczochrany pokrój, odzwierciedlający jej siedlisko smagane wiatrem. To bardzo mrozoodporny gatunek, doskonale przystosowany do klimatu górskiego.

Odmiana 'Lilliput', jak wskazuje jej nazwa, wyróżnia się w porównaniu z dzikim gatunkiem bardzo niewielkimi rozmiarami oraz półkulistym, niemal płożącym pokrojem. Rośnie powoli, a u egzemplarzy starszych niż 15 lat wzrost jeszcze bardziej zwalnia, dlatego docelowo nie przekroczy 1 m wysokości i osiągnie 1,50 m szerokości u podstawy. Jej gałązki pokrywają ciemnozielone, krótkie i cienkie igły o długości od 3 do 4 cm, zebrane po 2 i ułożone pędzelkowato. Młode pędy pojawiają się wiosną z jasnobrązowych, żywicznych pąków. Na pniu kora jest brunatnoszara, natomiast na gałązkach ma zielony i lśniący odcień, a następnie czernieje.

Sosna kosodrzewina karłowa 'Lilliput' znajdzie miejsce w małym ogrodzie, jako soliter, na rabacie lub w ogrodzie skalnym. Można ją również uprawiać w dużej donicy na tarasie lub balkonie. Doskonale prezentuje się w ogrodzie japońskim i dobrze komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami basenów oraz elementami murowanymi. Można zestawiać ją z trawami, które doskonale ją uzupełniają, lub z karłowymi iglakami o pokroju płożącym (Juniperus horizontalis Blue Chip), kulistym (Picea abies Little Gem) albo kolumnowym (Juniperus communis 'Sentinel'). Wyraziste walory graficzne iglaków w naturalny sposób sprawdzają się w aranżacji nowoczesnego ogrodu, w którym estetyka form, sylwetek i faktur ma większe znaczenie niż zmienność kwitnienia. Te rośliny, zachowujące uspokajającą trwałość przez cały rok, na długo porządkują rabatę, wyznaczają alejki, obramowują taras i z łatwością zastępują wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu lub ostrokrzewu. Wszystko polega na umiejętnym zestawieniu brył i kolorów.