Pinus peuce - Sosna rumelijska

Sosna rumelijska (Pinus peuce), znana również jako sosna macedońska, to duże drzewo iglaste o dość powolnym, lecz regularnym wzroście. Początkowo ma smukły, piramidalny pokrój, który z czasem staje się bardziej stożkowaty. Tworzą go najpierw poziome gałęzie, z czasem unoszące się ku górze. Jej ulistnienie tworzą długie, dość ciemne, szarozielone igły, a końce młodych gałązek mają jaskrawozieloną barwę. Gładka, brunatnoszara kora złuszcza się u starszych egzemplarzy. Roślina wytwarza dekoracyjne, zwisające szyszki o barwie od jasnobrązowej do czerwonobrązowej. Warto zapewnić jej dużo miejsca, sadząc ją jako soliter lub na rabacie w dużym ogrodzie. Ten bardzo mrozoodporny gatunek dobrze rośnie w każdym rodzaju świeżej, dobrze przepuszczalnej gleby, na słonecznym stanowisku i bardzo dobrze znosi wiatr.

Sosna rumelijska, nazywana także sosną bałkańską, należy do grupy sosen wejmutek, czyli Pinus strobus. Jest rośliną z rodziny sosnowatych, pochodzącą z górskich obszarów Albanii, Macedonii, Bułgarii i północnej Grecji. W naturalnym środowisku, na wysokości od 600 do 2200 m, to drzewo przekracza 25 m wysokości i ma piramidalny pokrój, który z upływem lat przekształca się w kolumnową, następnie stożkowatą i szerszą sylwetkę. W uprawie osiąga około 20 m wysokości i 6 m szerokości, rosnąc dość powoli.

Jeśli sosna rumelijska rośnie jako soliter, jej ulistnienie pozostaje gęste aż do najniżej położonych gałęzi. Gatunek ten jest bardzo podobny do sosny limby, Pinus cembra, i rozwija się w podobny sposób, lecz jego igły są zupełnie inne: mniej sztywne i mniej szare. Gładka, brunatnoszara kora złuszcza się z upływem lat. Młode gałązki są lśniące, szarozielone. Igły, dość grube i długości od 7 do 10 cm, wyrastają na końcach pędów. Są zebrane po 5, ułożone w pęczkach i rozmieszczone promieniście wokół gałązek. Pojedyncze lub zebrane w grupy cylindryczne szyszki mają od 8 do 15 cm długości i od 2 do 3 cm szerokości. Rozchylają się lub zwisają. Są żywiczne, początkowo zielone, a w miarę dojrzewania jasnobrązowe. Dojrzewają w ciągu 2 lat.

Łatwa w uprawie i mało wymagająca pod względem rodzaju gleby, sosna rumelijska, podobnie jak wszystkie sosny, jest drzewem iglastym charakterystycznym dla naszego krajobrazu, podobnie jak dęby i topole. Znajdzie swoje miejsce w dużym ogrodzie, w różnych regionach, od chłodniejszych po cieplejsze, pod warunkiem że nie będą zbyt suche, ponieważ jej górskie pochodzenie nie przeszkadza jej dobrze rosnąć w bardzo różnych warunkach klimatycznych. Dobrze będzie wyglądać jako soliter lub posadzona w grupie po 3 egzemplarze na obrzeżach ogrodu, w aranżacji inspirowanej naturą. Dobrze komponuje się z dużymi kamieniami, geometrycznymi liniami basenów i elementami małej architektury. Można zestawiać ją z karłowymi drzewami iglastymi o płożącym pokroju (Juniperus horizontalis Blue Chip), kulistym (Picea abies Little Gem) lub kolumnowym (Juniperus communis 'Sentinel'). Wyraziste walory graficzne drzew iglastych naturalnie sprawdzają się w projektowaniu współczesnego ogrodu, w którym formy, sylwetki i faktury są ważniejsze niż zmienność kwitnienia. Te żywe rośliny, zapewniające trwałą, uspokajającą obecność, na długo nadają strukturę rabatom, wyznaczają alejki i obramowują taras, z łatwością zastępując wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu lub ostrokrzewu. Najważniejsze jest umiejętne zestawienie brył i kolorów.