Pinus strobus Niagara Falls - Sosna wejmutka
Pinus strobus Niagara Falls - Sosna wejmutka
Pinus strobus Niagara Falls - Sosna wejmutka
Pinus strobus Niagara Falls
sosna wejmutka, sosna amerykańska, sosna weymoutha, wejmutka
Daj się skusić podobnym, aktualnie dostępnym odmianom
Zobacz wszystko →Gwarancja przyjęcia się 24 miesięcy na tę roślinę
Więcej informacji
Gwarantujemy jakość naszych roślin przez cały cykl wegetacyjny.
Na nasz koszt wymieniamy każdą roślinę, która nie przyjęła się w normalnych warunkach klimatycznych i przy prawidłowym sadzeniu.
Czy ta roślina jest dostosowana do mojego ogrodu ?
Tworzę mój profil Plantfit →
Opis
Sosna wejmutka Niagara Falls to karłowa forma sosny wejmutki o pokroju rozłożystym i lekko zwisających gałązkach. Została wybrana przez American Conifer Society na iglaka roku 2009. Pokryta długimi igłami, miękkimi, niebieskozielonymi, rośnie płasko, tworząc gęsty i bardzo zwarty pokrój. Liczne, rozłożyste pędy boczne nadają jej okazały wygląd. Ta wolno rosnąca i niewielka sosna wejmutka, mająca dużą wartość ozdobną, jest ceniona przez znawców. Można ją sadzić w każdym ogrodzie, nawet najmniejszym, gdzie spokojnie rośnie na raczej słonecznym stanowisku, zarówno w ogrodzie skalnym, jak i na rabacie. Bardzo mrozoodporna, mało wymagająca pod względem gleby przepuszczalnej i niezbyt wapiennej, po zadomowieniu jest odporna na suszę.
Pinus strobus, nazywana również sosną wejmutką, sosną białą lub sosną Lorda, to iglaste drzewo z rodziny sosnowatych, pochodzące ze wschodniej części Ameryki Północnej, aż po kanadyjską wyspę Nowa Fundlandia. Jej majestatyczny wygląd sprawił, że została oficjalnym drzewem-symbol Ontario. Ten król lasu jest rzeczywiście monumentalnym drzewem, gigantyczną, piramidalną choinką osiągającą w naturalnym środowisku 90 m wysokości, jednak obecnie z trudem dorasta do 45 m ze względu na niszczenie siedlisk i intensywną eksploatację, której była poddawana. To bardzo mrozoodporny gatunek, często sadzony w lasach w ramach zalesiania lub jako drzewo ozdobne w dużych parkach. Kora tego drzewa jest gładka i szarozielona u młodych egzemplarzy, z czasem staje się szarobrązowa i spękana. U dojrzałych drzew dolna część pnia pokrywa się białawą korą, od której pochodzi zwyczajowa nazwa „sosna biała”.
Odmiana Niagara Falls jest sportem Pinus strobus Pendula, stanowiącym jego udoskonaloną formę. Charakteryzuje się niewielkimi rozmiarami, rozłożystym, gęstym i płasko rosnącym pokrojem oraz lekko zwisającymi gałązkami. Rośnie dość wolno, dlatego po 10 latach osiąga najwyżej 1–1,25 m wysokości i 1–2 m szerokości. Przyrasta od 10 do 15 cm rocznie. Jej gałązki są gęsto pokryte błyszczącymi, cienkimi, miękkimi i elastycznymi igłami. Na ich spodniej stronie znajdują się dwa srebrzyste pasy aparatów szparkowych (komórek odpowiedzialnych za oddychanie roślin), które nadają igłom niebieskawe refleksy przechodzące w srebrzyste. Jako krzew zimozielony jest ozdobna przez cały rok dzięki bardzo interesującemu pokrojowi i bujnej, niebieskozielonej masie, którą z czasem tworzy.
Sosna wejmutka Niagara Falls pasuje zarówno do współczesnego ogrodu z roślinami o graficznych kształtach, jak i do ogrodu japońskiego, jednak nie należy ograniczać jej zastosowania do tych aranżacji, ponieważ sosny, mało wymagające w uprawie, są interesujące w każdym ogrodzie, niezależnie od jego wielkości. Nadają mu trwałą, efektowną strukturę, mieniące się refleksy i urzekające faktury. W małych przestrzeniach dobrze prezentuje się jako soliter, a także elegancko ożywia ogród skalny lub rabatę. Można ją zestawić z innymi iglakami o barwnych liściach i wyprostowanym pokroju, aby stworzyć podwójne kontrasty, na przykład z Chamaecyparis lawsoniana 'Elwood's Gold' lub uroczym Thuja occidentalis 'Rheingold', którego liście zmieniają barwę w ciągu roku. Bardzo dobrze komponuje się również z Picea pungens Glauca Globosa o młodych liściach w nierealnym odcieniu błękitu, później przechodzących w srebrzystą barwę, a także z Platycladus orientalis Aurea Nana, złocistą biotą wschodnią o bardzo uporządkowanym pokroju, która kontrastuje zarówno barwą, jak i wyglądem liści. Niezwykła Abies koreana Kohout's Icebreaker® o krótkich, krępych i kędzierzawych liściach również będzie bardzo dobrym towarzystwem.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Zgłoś nam błąd w treści tej strony
Pinus strobus Niagara Falls - Sosna wejmutka na zdjęciach...
Pokrój rośliny
Kwitnienie
Ulistnienie
Botanika
Pinus
strobus
Niagara Falls
Pinaceae
sosna wejmutka, sosna amerykańska, sosna weymoutha, wejmutka
Odmiana ogrodowa
Sadzenie i pielęgnacja
Sosnę wejmutkę 'Niagara Falls' sadzi się od września do listopada oraz od lutego do czerwca, w zwykłej, ale głębokiej glebie, nawet gliniastej, kwaśnej lub lekko wapiennej, lecz dobrze przepuszczalnej. Preferuje gleby pulchne i lekkie, piaszczyste lub gliniasto-piaszczyste, o niskiej zawartości wapnia. Wybierz miejsce dobrze nasłonecznione lub półcieniste w cieplejszym klimacie. Przed posadzeniem dobrze namocz bryłę korzeniową. Podczas sadzenia dodaj organiczny środek poprawiający glebę, a przez pierwsze trzy lata podlewaj obficie, podobnie jak w przypadku długotrwałej suszy. Co roku w kwietniu zastosuj specjalny nawóz do roślin iglastych i latem spulchniaj glebę. Ten bardzo mrozoodporny iglak nie boi się wiatru, ale nie toleruje gleb podmokłych zimą ani zanieczyszczeń powietrza.
Ze względu na pokrój rozłożysty roślinę należy palikować do osiągnięcia pożądanej wysokości docelowej. Od tego miejsca wszystkie przyszłe przyrosty będą rozwijać się na zewnątrz i ku dołowi. Cięcie nie jest konieczne. Aby jednak podkreślić pokrój zwarty tego krzewu, można wiosną ewentualnie usuwać pąki, a także skrócić maksymalnie o 2/3 długości tegoroczne pędy, które uznasz za nieestetyczne.
Kiedy sadzić?
W jakim miejscu?
Pielęgnacja
Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.
Ostatnio oglądane produkty
Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?
Mrozoodporność to najniższa temperatura zimowa, jaką roślina może znieść bez poważnych uszkodzeń, a nawet obumarcia. Mrozoodporność jest jednak zależna od stanowiska (miejsce osłonięte, np. przy tarasie), od zabezpieczeń (agrowłóknina) oraz od rodzaju gleby (mrozoodporność jest lepsza przy dobrze przepuszczalnej glebie).
Okres kwitnienia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia itp.).
Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania.
- W strefach od 9 do 10 (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) kwitnienie nastąpi około 2–4 tygodnie wcześniej.
- W strefach od 6 do 7 (Niemcy, Polska, Słowenia oraz nizinne regiony górskie) kwitnienie opóźni się o 2–3 tygodnie.
- W strefie 5 (Europa Środkowa, Skandynawia) kwitnienie opóźni się o 3–5 tygodni.
Okres sadzenia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania:
- W regionach śródziemnomorskich (Marsylia, Madryt, Mediolan itp.) jesień i zima to najlepsze pory na sadzenie.
- W regionach kontynentalnych (Strasburg, Monachium, Wiedeń itp.) opóźnij sadzenie o 2–3 tygodnie wiosną, a jesienią przyspiesz je o 2–4 tygodnie.
- W regionach górskich (Alpy, Pireneje, Karpaty itp.) najlepiej sadzić pod koniec wiosny (maj–czerwiec) lub pod koniec lata (sierpień–wrzesień).
Okres zbiorów podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów należących do strefy 8 według klasyfikacji USDA (Francja, Anglia, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) zbiory owoców i warzyw odbędą się prawdopodobnie 3–4 tygodnie później.
W cieplejszych regionach (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) zbiory prawdopodobnie odbędą się wcześniej, w zależności od warunków pogodowych.
Okresy siewu podane na naszej stronie internetowej dotyczą krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) opóźnij wysiew do gruntu o 3–4 tygodnie lub wysiewaj w szklarni.
W cieplejszym klimacie (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) przyspiesz wysiew do gruntu o kilka tygodni.
W klimacie umiarkowanym krzewy kwitnące wiosną (forsycja, tawuła itp.) należy przycinać tuż po przekwitnięciu.
Krzewy kwitnące latem (lagerstremia indyjska, perowskia itp.) można przycinać zimą lub wiosną.
W regionach o chłodnym klimacie oraz w przypadku roślin wrażliwych na mróz unikaj zbyt wczesnego przycinania, gdy jeszcze mogą wystąpić silne przymrozki.
Kraj dostawy i język
Twoim miejscem zamieszkania wydaje się być:
Twoje miejsce zamieszkania to:
Aby cieszyć się najlepszą jakością korzystania z naszej strony, możesz zmienić:
Kraj dostawy:
-
Austria
-
Belgia
-
Bośnia i Hercegowina
-
Bułgaria
-
Chorwacja
-
Cypr
-
Czechy
-
Dania
-
Estonia
-
Finlandia
-
Francja
-
Grecja
-
Hiszpania
-
Holandia
-
Irlandia
-
Islandia
-
Liechtenstein
-
Litwa
-
Luksemburg
-
Malta
-
Niemcy
-
Polska
-
Portugalia
-
Rumunia
-
Serbia
-
Szwajcaria
-
Szwecja
-
Słowacja
-
Słowenia
-
Węgry
-
Włochy
-
Łotwa
Język:
-
Francuski
-
Angielski
-
Hiszpański
-
Włoski
-
Niemiecki
-
Portugalski
-
Holenderski
-
Fiński
Moje konto
Dzień dobry
Moje listy ulubionych
Mój koszyk
Logowanie / Rejestracja
Masz już konto?
Twój formularz jest chroniony przez reCAPTCHA: możesz zapoznać się z polityką prywatności oraz regulaminem.
Nie masz jeszcze konta?
Załóż konto, aby móc śledzić swoje zamówienie, korzystać z naszego działu obsługi klienta i, jeśli chcesz, z naszych przyszłych ofert.