Pinus sylvestris Beuvronensis - Sosna pospolita

Pinus sylvestris 'Beuvronensis' to miniaturowa forma sosny pospolitej, która z czasem tworzy kopułę równie szeroką, jak wysoką. Jej sinozielone liście są atrakcyjne o każdej porze roku. Powolny wzrost sprawia, że doskonale nadaje się do uprawy w pojemniku, do ozdoby skalniaka lub rabaty. Ten uroczy iglak jest wyjątkowo mrozoodporny. Rośnie w słońcu, na większości gleb dobrze przepuszczalnych, nawet dość suchych latem. To prawdziwa gratka do małych ogrodów i aranżacji alpejskich!

Rodzaj Pinus obejmuje ponad 110 opisanych gatunków i dał nazwę rodzinie sosnowatych. Jest najliczniejszym rodzajem wśród iglaków. W polskiej florze dobrze reprezentują go, obok innych przedstawicieli sosnowatych, jodły (Abies), świerki (Picea) i modrzewie (Larix). Aby ułatwić ich klasyfikację, zwykle rozróżnia się sosny według liczby igieł zebranych na krótkopędach: dwóch, trzech lub pięciu. Pinus sylvestris jest więc sosną pięcioigielną o ogromnym zasięgu występowania, rozciągającym się od Hiszpanii po północną Syberię i aż do rzeki Amur w Azji. Dzięki tej kosmopolitycznej charakterystyce gatunek może rozwijać się zarówno na nizinach, jak i w niższych partiach gór, w bardzo różnych klimatach. Wytworzył więc liczne odmiany naturalne. Zazwyczaj sosna pospolita osiąga wysokość od 25 do 40 m i może żyć nawet 600 lat. Można ją rozpoznać po sinozielonym kolorze liści oraz korze, często ochrowoczerwonej w górnej części drzewa i na gałęziach. Jest gatunkiem światłożądnym, przystosowanym do suszy i najostrzejszych mrozów, dobrze znoszącym ubogie gleby.

Sosna pospolita 'Beuvronensis' jest czarcią miotłą odkrytą we Francji około 1891 roku i od tego czasu rozmnażaną w szkółkach do ozdoby ogrodów. Czarcie miotły charakteryzują się nienaturalnie gęstym rozgałęzieniem. Można je dość często spotkać w naturze, a niekiedy także w miejskich nasadzeniach. Przypisuje się je mutacjom lub chorobom wywoływanym przez grzyby albo bakterie. Ten bardzo wolno rosnący iglak przyrasta zaledwie od 2 do maksymalnie 15 cm rocznie. Po 10 latach osiągnie od 60 do 100 cm wysokości i podobną szerokość. W wieku dojrzałym, który osiągnie po 20–50 latach, dorasta maksymalnie do 2 m wysokości, tworząc ładną, dość regularną kopułę. Jego ulistnienie przybiera zielononiebieską barwę, mniej lub bardziej zmienną w zależności od pory roku, czasem przesuwającą się bardziej w stronę zieleni, a niekiedy szaroniebieską. Igły, zebrane po dwie w pochwie, mają od 3 do 6 cm długości. Kora jest dość dekoracyjna, w odcieniach od pomarańczowego po czerwono-brązowy, ale trzeba uzbroić się w cierpliwość, aby móc ją podziwiać... Ta sosna jest bardzo mrozoodporna (do -30 °C i mniej), dlatego można ją sadzić nawet na terenach położonych wysoko. Toleruje większość gleb, od kwaśnych po umiarkowanie wapienne, nawet ubogich lub piaszczystych, pod warunkiem że są dobrze przepuszczalne.

Pinus sylvestris 'Beuvronensis' znajdzie miejsce wśród zróżnicowanej rabaty, na dużym skalniaku lub w pojemniku na tarasie. Jej poduszkowaty pokrój dobrze komponuje się z kamieniami, tworząc aranżację inspirowaną naturą. Posadź obok niej inne rośliny skalniakowe, na przykład Phlox douglasii 'Lilac Cloud', niewielką, obficie kwitnącą w maju i czerwcu bylinę okrywową, lub Aster sedifolius 'Nanus', który pod koniec sezonu tworzy małe, liliowe kwiaty przypominające jastruny, z żółtym środkiem.