Pinus wallichiana Densa Hill - Sosna himalajska

Sosna himalajska 'Densa hill' to odmiana uprawna, która różni się od dziko rosnącej sosny himalajskiej stożkowatym lub kolumnowym pokrojem, umiarkowanym wzrostem i wyraźnie wolniejszym tempem rozwoju. Z czasem tworzy wąskie, niewielkie drzewo, bardzo dekoracyjne dzięki długim, miękkim i zwisającym igłom o pięknej niebieskozielonej barwie, kontrastującej z ciemnoszarą korą. Jej nieco rozczochrany wygląd nadaje jej sympatyczny charakter i sprawia, że pozostaje dekoracyjna przez cały rok. Dobrze nadaje się do małych ogrodów i toleruje miejskie zanieczyszczenia. Posadź ją jako soliter lub na rabacie, w niewapiennej glebie, która latem nie będzie zbyt sucha.

Sosna himalajska, znana również jako sosna himalajska płacząca, należy do sosen o igłach zebranych po pięć na krótkopędach, podobnie jak sosna wejmutka (Pinus strobus) i sosna limba (Pinus cembra). To drzewo z rodziny sosnowatych, do której należy wiele dobrze znanych iglastych, takich jak jodły, cedry i modrzewie. Pochodzi z lasów Himalajów, od Afganistanu po Birmę (Mjanmę), gdzie rośnie od równin aż po wysokość ponad 3000 m. Może osiągać 45 m wysokości.
'Densa Hill' jest znacznie bardziej zwartą formą, osiągającą zaledwie 6–7 m wysokości. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość, ponieważ rośnie wolno, około 15 cm rocznie. W przeciwieństwie do gatunku typowego, który tworzy szeroką, zaokrągloną koronę, 'Densa hill' ma wąski pokrój i osiąga maksymalnie od 1,50 m do 2,50 m szerokości.
Z czasem tworzy gęsty stożek, tylko nieznacznie rozszerzający się u podstawy, o pięknej niebieskozielonej barwie. Pień pokrywa ciemnoszara, gładka kora, która w pierwszych latach pozostaje gładka, a z czasem pęka i łuszczy się płatami. Pień wytwarza liczne, dość cienkie i bardzo wyprostowane gałęzie. Igły, zebrane po 5, są długie — osiągają do 10 cm — i bardzo miękkie. Z gracją zwisają, nadając gatunkowi jego charakterystyczny wygląd. Mają niebieskozieloną barwę, a ponadto widoczne są na nich białe pasma utworzone przez szeregi aparatów szparkowych. Gęste, lekkie ulistnienie, poruszające się przy najlżejszym powiewie wiatru, jest naprawdę bardzo ozdobne. Szyszki, początkowo wzniesione, w drugim roku stają się zwisające. Mają postać dużych, jasnobrązowych cylindrów o długości od 15 do 25 cm.
To drzewo iglaste rozwija raczej poziomy system korzeniowy i lubi gleby wilgotne, ale po dobrym ukorzenieniu toleruje suszę. Rośnie na glebach niewapiennych lub ubogich w wapń, preferując podłoże obojętne do kwaśnego. Mrozoodporna do -15 °C, a nawet nieco niższej temperatury, nie toleruje wietrznych miejsc. Posadź ją w słońcu, na stanowisku osłoniętym.

Sosna himalajska 'Densa Hill' z łatwością znajdzie swoje miejsce w małych ogrodach. Bardzo ozdobna, może zostać posadzona jako soliter, aby w pełni podziwiać jej piękne zwisające ulistnienie, ale sprawdzi się również na rabacie. W tym przypadku zapewnij jej nieco przestrzeni i wybierz do towarzystwa inne wolno rosnące rośliny. Cyprysik tępołuskowy Fernspray Gold, o nieregularnym pokroju i ulistnieniu zabarwionym na złocisto wiosną, pozwoli stworzyć wspaniały kontrast form i kolorów. Aby zachować japoński charakter kompozycji, posadź obok niego egzemplarz klonu palmowego Acer palmatum Crimson Queen — niewielkiego klonu japońskiego, który dobrze znosi słońce, a jego efektownie powcinane, grafitowe ulistnienie przybiera ciepłe barwy przez cały rok. Wspaniały kontrast z niebieskozieloną barwą sosny 'Densa Hill'!