Calliandra surinamensis Dixie Pink - Kalliandra surinamska

Kalliandra surinamska Dixie Pink to zwarta i intensywnie wybarwiona odmiana wyselekcjonowana z południowoamerykańskiego krzewu o oryginalnym wyglądzie i wysokich walorach dekoracyjnych, nazywanego drzewkiem z pomponami lub pomponem marynarza. Dzięki rozłożystemu pokrojowi, który doskonale eksponuje jej bardzo delikatne, drobno powcinane liście, ta kuzynka akacji przez całe lato pokrywa się pachnącymi kwiatami w kształcie jaskraworóżowych pędzelków z białą nasadą. Ponieważ ginie w temperaturze poniżej -5 °C, uprawia się ją w dużej donicy, którą na zimę należy przenieść do pomieszczenia, z wyjątkiem ogrodów położonych na wybrzeżu. To niezwykle ozdobny krzew o lekkim pokroju i delikatnym kwitnieniu, a zarazem wystarczająco wytrzymały, by po dobrym ukorzenieniu znosić upały i pewien stopień suszy letniej.

Kalliandra surinamska Dixie Pink to krzew z rodziny bobowatych, podobnie jak albicja i akacja. Jej przodkiem jest gatunek botaniczny pochodzący z północnej części Ameryki Południowej.  Roślina rośnie umiarkowanie szybko i osiąga około 1,80 m wysokości oraz 1,50 m szerokości. W otwartym gruncie, zależnie od warunków uprawy, może osiągnąć nieco większe rozmiary. W młodości krzew ma pokrój wyprostowany, później zaś często już od nasady rozwija grube, wzniesione gałęzie, które podtrzymują rozłożystą, bardzo gęstą koronę, złożoną z cienkich, rozgałęzionych pędów pokrytych lekkim, delikatnym ulistnieniem. Zwykle tworzy kilka pni. W ojczyźnie kalliandra może kwitnąć przez cały rok, natomiast w naszym klimacie kwitnienie trwa od lipca do września. Jej pierzaste, jedwabiste kwiatostany przypominają kwiatostany albicji. W rzeczywistości tworzą je długie pręciki, białe u nasady i jaskraworóżowe na końcach, dobrze widoczne i wystające poza szczątkowe korony zebrane w główkowate kwiatostany. Te pachnące kwiaty, chętnie odwiedzane przez owady zapylające, ustępują miejsca owocom w postaci długich, płaskich, owłosionych strąków, początkowo zielonych, a następnie brązowych, zawierających kilka gładkich nasion. Liście, zimozielone lub półzimozielone zależnie od surowości zimy, mają świeży, jabłkowozielony kolor i są bardzo duże. Dzielą się na duże listki, które z kolei rozpadają się na drobne listki. Wreszcie, co jest cechą roślin z rodziny bobowatych, na korzeniach tworzą się brodawki korzeniowe zdolne do wiązania azotu atmosferycznego za pośrednictwem swoistych bakterii obecnych w tych organach. Palowy system korzeniowy tego krzewu źle znosi przesadzanie. 

Pompon marynarza Dixie Pink sadzi się jako soliter, ponieważ jest to niezwykle ozdobny i rzadko spotykany krzew, który zasługuje na eksponowane miejsce. Jego kwitnienie podkreśla egzotyczny charakter. W łagodnym klimacie połącz go z  oleandrami pospolitymi, Erythrina, Callistemonami, pittosporumami... Nawet w łagodnym klimacie należy zadbać o jej mrozoodporność, sadząc ją w przepuszczalnej glebie, na słońcu i w miejscu osłoniętym od dominujących wiatrów oraz lodowatych przeciągów.