Cladrastis kentukea - Strączyn żółty

Strączyn żółty (Cladrastis kentukea) to duży, ozdobny, obficie ulistniony i wielopniowy krzew, rozwijający się na kilku pniach. Jego elegancja wynika z zaokrąglonej, rozłożystej korony, ale także z delikatnego letniego kwitnienia w postaci luźnych, białych i pachnących gron. Strączyn żółty zachwyca aż do jesieni, kiedy przybiera żółtopomarańczowe barwy. Jego południowoamerykańskie pochodzenie nie przeszkadza mu być mrozoodpornym. W rzeczywistości drzewo to wytrzymuje temperatury co najmniej do -20 °C. Nie ma więc powodu, by odmawiać sobie jego lekkiego cienia i łatwej uprawy!

Jak wskazuje jego nazwa, strączyn żółty pochodzi z Kentucky. Występuje na zachodzie Karoliny Północnej i Oklahomy, a także na południu Missouri i Indiany, aż po środkową Alabamę. W naszych stronach wciąż jest rzadko spotykany, jednak jego łatwa uprawa i wyjątkowe walory dekoracyjne sprawiają, że zasługuje na szczególne miejsce w ogrodzie. Dzięki zaokrąglonemu pokrojowi, nisko wyrastającym rozgałęzieniom oraz kulistej, rozłożystej koronie strączyn żółty bez wątpienia ma wiele uroku! W wieku dorosłym drzewo to osiąga 8–15 m wysokości i 5–10 m szerokości. W pierwszych latach życia jego wzrost może jednak być powolny. Zapewnia lekki cień dzięki spłaszczonej, półotwartej i zaokrąglonej koronie.

Gęste liście wyrastają zazwyczaj na kilku pniach pokrytych gładką, szarobrązową korą, która z wiekiem lekko się bruzduje. Strączyn żółty bywa także uprawiany jako wielopniowy krzew i może znaleźć miejsce na rabacie, tworząc bujne, kwitnące tło. Rozwój liści u strączyna żółtego rozpoczyna się późno. Gdy wreszcie się pojawiają, liście są jasnozielone, duże i złożone, utworzone z 7–9 nagich, unerwionych, odwrotnie jajowatych listków, a ich długość wynosi od 20 do 30 cm. Jesienią strączyn żółty przybiera zachwycające barwy w odcieniach złocistej pomarańczożółci, zapewniając ostatni spektakl przed nadejściem kolejnego sezonu. Kwiaty strączyna żółtego pojawiają się w maju i czerwcu. Drzewo pokrywa się wówczas licznymi, zwisającymi gronami białych kwiatów, tworząc romantyczną atmosferę.

Kwitnienie przypomina kwitnienie soi, która należy zresztą do tej samej rodziny co strączyn żółty. Kwiaty tworzą długie, puszyste wiechy o długości około 25 cm, złożone z małych kwiatów motylkowych wydzielających delikatny waniliowy aromat. Na pierwsze kwitnienie trzeba niekiedy czekać wiele lat. Strączyn żółty zazwyczaj obficie kwitnie tylko co drugi rok, dlatego warto uzbroić się w cierpliwość — nagroda z pewnością będzie tego warta… Kwiaty przekształcają się następnie w spłaszczone strąki, początkowo zielone, a później brązowe, o długości około 8 cm, które pozostają na drzewie przez wiele tygodni.

Pochodzący z południowo-wschodniej części Ameryki Północnej strączyn żółty nie jest jednak wrażliwy na mróz. Bez uszkodzeń znosi temperatury poniżej -20 °C, pod warunkiem że rośnie na słonecznym stanowisku osłoniętym przed silnymi wiatrami, ponieważ jego gałęzie są kruche. Strączyn żółty najlepiej rośnie w glebach żyznych, głęboko spulchnionych i dobrze przepuszczalnych. Posadź go w głębokim dołku wyłożonym żwirem, a następnie zasyp mieszanką kompostu i ziemi ogrodowej, aby dostarczyć mu potrzebnej materii organicznej. Podlewaj regularnie w ciepłej porze roku przez pierwsze dwa lata po posadzeniu. Gdy strączyn żółty osiągnie dojrzałość, nie będzie już wymagał żadnych zabiegów. Ten duży krzew nie wymaga cięcia. Jeśli jednak chcesz prowadzić go na jednym pniu, w lipcu usuń niepożądane pnie, aby nie spowodować wycieku soków. Strączyn żółty wyróżnia się dobrą odpornością na choroby i łatwością uprawy. Po zadomowieniu toleruje gleby bardzo słabo wapienne lub lekko kwaśne, a także krótkie okresy suszy.

Posadzony jako soliter, ten elegancki krzew zapewni przyjemny cień w ciepłej porze roku, a dzięki liściom opadającym na zimę pozwoli zimą przenikać dobroczynnym promieniom słońca. Delikatny zapach jego kwiatów wspaniale wypełni aromatem miejsca wypoczynku na świeżym powietrzu. Strączyn żółty będzie doskonale wyglądał pośród dywanu bylin, takich jak żagwiny, dziurawce czy dzwonki. Możesz także posadzić go w głębi rabaty i przycinać w formie krzewu, aby jego liczne pnie tworzyły gęste tło.