Magnolia Soulange'a Lennei

Magnolia x soulangeana lub magnolia Soulange'a 'Lennei' to hybryda słynąca z obfitego i długotrwałego, dwubarwnego kwitnienia wiosennego. Od kwietnia do maja na jego pięknej, pozbawionej liści koronie pojawiają się duże, tulipanowate kwiaty o mięsistych płatkach w kolorze od ciemnoróżowego do purpurowego na zewnątrz i od czystej bieli do jasnego różu wewnątrz, tworząc jeden z najbardziej efektownych i romantycznych spektakli wiosny! Tworzy duży krzew lub małe drzewo, często o kilku pniach rozdzielających się na grube konary, które tworzą pięknie rozłożystą koronę. Jego architektura sprawia, że najlepiej sadzić go jako soliter lub w grupie krzewów. W wieku dorosłym osiąga 5 m wysokości i szerokości, dlatego nadaje się do średnich i dużych ogrodów. Jako gatunek występujący na skrajach lasów i w podszycie jest bardzo łatwy w uprawie na słońcu lub w półcieniu, w miejscu osłoniętym od wiatru, na głębokiej, świeżej, dobrze przepuszczalnej i żyznej glebie, przede wszystkim niezbyt wapiennej. Mimo doskonałej mrozoodporności jego pąki kwiatowe pozostają wrażliwe na późne przymrozki.

Magnolia Soulange'a 'Lennei' należy do rodziny magnoliowatych. Jest to hybryda o nieznanym pochodzeniu, powstała ze skrzyżowania Magnolia denudata i Magnolia liliflora, obu pochodzących z Azji. Odmiana otrzymała nazwę na cześć niemieckiego botanika Petera Josepha Lennégo, który odkrył ją w połowie XIX wieku w Lombardii we Włoszech. To szybko rosnące drzewo osiąga w wieku dorosłym 5 m wysokości i szerokości. Zwykle ma wzniesiony lub rozłożysty pokrój i piękną, dobrze wyważoną koronę, ale może również rosnąć na kilku pniach. Jego liście opadające na zimę są odwrotnie jajowate, ciemnozielone, od spodu jaśniejsze i delikatnie owłosione, a jesienią przebarwiają się na brunatnożółto. Osiągają długość od 10 do 15 cm. Od kwietnia do maja, zależnie od regionu, przed pojawieniem się liści i po nim ukazują się duże, pojedyncze, lekko pachnące kwiaty w kształcie kielichów lub tulipanów, o średnicy 15 cm. Na zewnątrz mają barwę od różowej do ciemnopurpurowej, a wewnątrz od białej do jasnoróżowej. Wzniesione kwiaty rozwijają się z pąków chronionych przez owłosione przysadki i składają się z 9 woskowatych, grubych tepali (niezróżnicowanych działek kielicha i płatków), szeroko otwierających się wokół brunatnoczerwonego środka z pręcikami. Po kwitnieniu pojawiają się brązowe owoce w kształcie cylindrycznych szyszek, zawierające czerwone nasiona. Magnolia Soulange'a może żyć ponad sto lat. Jest jednym z najczęściej sadzonych w parkach i ogrodach Europy przedstawicieli rodzaju Magnolia oraz jego mieszańców.

Ta magnolia Soulange'a 'Lennei', będąca wyjątkowo ozdobnym drzewem, zachwyci zarówno w średniej wielkości ogrodzie, jak i w rozległym parku! Doskonale przystosowana do naszego klimatu, z powodzeniem rośnie w każdej dobrej ziemi ogrodowej, która nie jest zbyt wapienna. Nie sadź innych roślin w odległości mniejszej niż 1,50 m od pnia magnolii, ponieważ jej dość płytkie korzenie źle znoszą konkurencję. Prawdziwa gwiazda w okresie kwitnienia, najczęściej sadzona jest jako soliter na środku trawnika, w pobliżu ławki lub przy wejściu do ogrodu. Najważniejsze, by wybrać dla niej strategiczne miejsce, z którego będzie można podziwiać ją przez okno. Można ją również połączyć z grupą krzewów kwasolubnych (różaneczniki, kamelie japońskie, hortensje, kalmie), tworząc ogród w stylu japońskim.

Magnolie są pradawnymi drzewami, których skamieniałości mają ponad 20 milionów lat. Ich wspaniałe kwiaty uważa się za jedne z najbardziej pierwotnych: pod względem ewolucyjnym są blisko spokrewnione z pierwszymi istniejącymi kwiatami. Kora magnolii ma właściwości lecznicze i jest wykorzystywana w kosmetyce. Ich drewno uznaje się za cenne.

Trochę historii:
Nazwa Magnolia została nadana w 1703 roku przez Charles'a Plumiera, botanika króla Ludwika XIV, na cześć lekarza i botanika Pierre'a Magnola (1638–1715), który pod koniec XVII wieku był jednym z dyrektorów Ogrodu Botanicznego w Montpellier. Nazwa gatunkowa soulangeana pochodzi od nazwiska Etienne'a Soulange'a-Bodina (1774–1846), emerytowanego oficera kawalerii armii Napoleona, który poświęcił się ogrodnictwu. W swoim zamku Fromont pod Paryżem zafascynował się magnoliami i w 1829 roku uzyskał tę hybrydę, dając początek wspaniałej linii odmian!