Abelia wielkokwiatowa Edward Goucher

Abelia 'Edward Goucher', nieco bardziej zwarta niż abelia wielkokwiatowa, wyjątkowo obficie kwitnąca, jest także odmianą mieszańcową bardziej odporną na mróz, dlatego polecaną na północ od Loary. Ta delikatna krzewinka o łukowato wygiętych pędach tworzy drobne, zazwyczaj zimozielone liście, które pod wpływem chłodu przybierają piękną brązowomiedzianą lub fioletową barwę, a także długo i obficie kwitnie. Jej drobne, lilioworóżowe kwiaty w kształcie dzwoneczków ustępują miejsca ładnym rdzawym podsadkom, które długo utrzymują się na roślinie. Łatwa w uprawie i mało wymagająca, atrakcyjna przez większą część roku, wniesie do ogrodu lekkość i delikatność. Doskonale sprawdzi się w niewielkim żywopłocie, a także pięknie zaprezentuje się w centrum rabaty z bylinami lub zimozielonymi krzewinkami.

Abelia (x) grandiflora 'Edward Goucher' to doskonała odmiana hodowlana pochodząca z 1911 roku. Ten zwarty krzew z rodziny przewiertniowatych wywodzi się z Abelia x grandiflora, silnie rosnącego, mało wymagającego i dobrze znoszącego mróz gatunku, oraz z Abelia schumannii (synonim: longituba), osiągającej mniejsze rozmiary. Rośnie dość szybko, a odmiana 'Edward Goucher' osiąga około 1,80 m wysokości i 1,50 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Jej pokrój jest zasadniczo zaokrąglony i krzaczasty od podstawy, przy czym krzew jest nieco szerszy niż wyższy. Ta abelia kwitnie długo i delikatnie pachnie, a kwitnienie rozpoczyna się zazwyczaj pod koniec sierpnia i trwa aż do pierwszych chłodów, gdy niewiele krzewów pozostaje jeszcze w kwiatach. Niezliczone drobne korony w kształcie lejków, szerokie na 2 cm, z perłowobiałą gardzielą i lilioworóżowym spodem, zebrane są w wiechy w kątach liści na tegorocznych pędach. Przekwitające kwiaty ustępują miejsca efektownym kielichom złożonym z rdzawych podsadek, bardzo dekoracyjnych na jesiennym ulistnieniu. Cienkie, łukowato wygięte gałązki abelii pokrywają drobne, spiczaste i błyszczące liście, półzimozielone lub zimozielone, zależnie od surowości zimy, jasnozielone aż do lata. Pod wpływem pierwszych chłodnych nocy liście przybierają mniej lub bardziej brązową, fioletową lub czerwonawą barwę i bardzo długo utrzymują się na pędach.

Ta abelia, mrozoodporna do -15 °C, po dobrze ukorzenieniu jest również bardzo odporna na letnią suszę, dzięki czemu można ją uprawiać w wielu regionach. Możesz sadzić ją zarówno w grupie z innymi krzewami, jako soliter, jak i w średniej wysokości żywopłocie. Możesz także posadzić ją w centrum rabaty z bylinami lub krzewinkami, takimi jak babtysje, szałwie krzewiaste i liliowce, a także wykorzystać ją w żywopłocie nieformowanym lub strzyżonym. W kwitnącym żywopłocie możesz zestawić ją z Kolkwitzia amabilis 'Pink Cloud', nieśplikiem japońskim 'Coppertone' w regionach, w których zimy nie są zbyt surowe, żyliszkami, lilakiem drobnolistnym 'Superba', różami krzaczastymi o pojedynczych kwiatach lub budleją skrętolistną 'Argentea'.