Abelia wielkokwiatowa Pink Lady KEYLAD

Abelia (x) grandiflora 'Pink Lady' to bardzo zwarta odmiana o trójbarwnych liściach i długim, biało-różowym kwitnieniu. Jej drobne liście są różowe podczas rozwijania się pąków, następnie stają się zielone z kremowobiałym obrzeżeniem, a jesienią ponownie przebarwiają się na różowo. Czerwone młode pędy tworzą na ulistnieniu różową poświatę. Bardzo zwarty krzew ten tworzy efektowną, barwną poduszkę, odpowiednią do sadzenia w donicach, pojemnikach, na obrzeżach rabat lub w ogrodach skalnych. Roślina pozostaje dekoracyjna niemal przez cały rok.

Abelia (x) grandiflora to krzew z rodziny przewiertniowatych. Ta hybryda powstała ze skrzyżowania abelii chińskiej, pochodzącej z umiarkowanych regionów Chin, oraz abelii jednokwiatowej, wywodzącej się ze wschodnich Chin. Gatunek preferuje jasne, ciepłe stanowiska i żyzne, ale dobrze przepuszczalne gleby. Jest mrozoodporny do -12 °C i po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. 'Pink Lady' to odmiana wyhodowana przez Klemensa Kaysera. Krzew ma gęsty, zwarty i zaokrąglony pokrój. Nie przekroczy 80 cm wysokości i 1 m szerokości. Rośnie średnio szybko. Jego długie, lekko pachnące kwitnienie powtarza się od lipca do października, gdy niewiele krzewów pozostaje jeszcze w kwiatach. Niezliczone drobne korony w kształcie lejków, białe z delikatnym różowym odcieniem, są zebrane w szczytowe wiechy. Czerwone gałązki tej abelii mają błyszczące, zielone liście z intensywnie różowym ubarwieniem podczas rozwijania się pąków. Liście przebarwiają się na zielone z kremowobiałym ubarwieniem, a jesienią na różowo. Owalne, mniej lub bardziej ząbkowane liście bardzo długo utrzymują się na pędach.

Abelia wielkokwiatowa 'Pink Lady', dzięki zwartemu, poduszkowatemu pokrojowi i zmieniającemu się trójbarwnemu ulistnieniu, wzbogaca paletę roślin nadających się do uprawy w dużych donicach oraz w małych ogrodach. Możesz sadzić ją w grupach z innymi niskimi krzewami, takimi jak trzmielina Fortune'a 'Emerald Gaiety', berberys Thunberga 'Atropurpurea Nana', prusznik płożący czy janowiec lidyjski. W najchłodniejszych regionach odmianę tę najlepiej uprawiać w donicach, co pozwala przenieść roślinę na zimę w osłonięte miejsce. To bardzo interesujący krzew do tworzenia niewielkich, nieformowanych żywopłotów w suchszych i cieplejszych ogrodach, gdzie jego łukowato wygięte gałęzie, obficie pokryte pachnącymi kwiatami, mogą swobodnie się rozwijać! Warto także zestawić go z grubszymi, zimozielonymi liśćmi dwusłupków, laurowiśni oraz delikatniejszym ulistnieniem tawuł.