Abelia wielkokwiatowa Semperflorens

Abelia (x) grandiflora 'Semperflorens' to ulepszona odmiana gatunku typowego, silniej rosnąca, obficiej kwitnąca i bardziej zwarta. Ma elastyczny, zaokrąglony i gęsty pokrój z pięknie łukowato wygiętymi gałęziami, dzięki czemu doskonale nadaje się do ozdobienia pojemnika lub kącika na tarasie. Ta odmiana przez całe lato wytwarza liczne, szczytowe grona różowobiałych, pachnących i miododajnych kwiatów. Uwagę zwracają także jej drobne, owalne, błyszczące liście, które rozwijają się w jasnozielonym kolorze z miedzianym odcieniem, a następnie stają się ciemnozielone, po czym jesienią przebarwiają się na purpurowo i opadają tylko podczas surowej zimy. To częściowo mrozoodporny krzew (wytrzymuje spadki temperatury do -12 °C), łatwy w uprawie na każdej zdrowej i przepuszczalnej glebie, w słońcu lub półcieniu, który po zadomowieniu się doskonale znosi suszę. Poza rejonami o łagodnych zimach zapewnij mu osłonięte od zimnych wiatrów miejsce przy dobrze nasłonecznionej, południowej ścianie i zabezpiecz go agrowłókniną zimową.

Abelia (x) grandiflora to krzew z rodziny przewiertniowatych. Ta hybryda powstała ze skrzyżowania abelii chińskiej, pochodzącej z umiarkowanych regionów Chin, oraz Abelia uniflora, wywodzącej się ze wschodnich Chin. Gatunek preferuje jasne i ciepłe stanowiska oraz żyzne, ale dobrze przepuszczalne gleby. Odmiana 'Semperflorens' jest rozmnażana przez szkółki Minier od 1993 roku. Krzew ten ma gęsty, zwarty i zaokrąglony pokrój. W okresie dojrzałości nie przekracza 2,50 m wysokości i szerokości. Rośnie umiarkowanie szybko. Długie, lekko pachnące kwitnienie trwa przez całe lato, od lipca do października, gdy niewiele krzewów kwitnie. Niezliczone drobne kwiaty w kształcie lejka, różowobiałe, są zebrane w szczytowe wiechy. Po przekwitnięciu ustępują miejsca dekoracyjnym kielichom z rdzawymi przysadkami, które pięknie prezentują się na tle jesiennych liści. Łukowato wygięte gałęzie tej abelii są pokryte błyszczącymi liśćmi, które wiosną mają jasnozielony kolor z miedzianym odcieniem, a latem przechodzą w ciemną zieleń, a następnie w purpurę. Drobne, owalne, mniej lub bardziej ząbkowane liście są półzimozielone i bardzo długo utrzymują się na pędach.

Abelia wielkokwiatowa 'Semperflorens', dzięki zwartemu pokrojowi i wyjątkowej obfitości kwitnienia, wzbogaca paletę roślin nadających się do uprawy w dużych pojemnikach oraz w małych ogrodach. Dobrze komponuje się w grupach z innymi niskimi krzewami, takimi jak trzmielina Fortune'a 'Emerald Gaiety', berberys Thunberga 'Atropurpurea Nana', prusznik płożący czy janowiec lidyjski. Ta odmiana po dobrym zadomowieniu znosi suszę i jest mrozoodporna do około -12 °C w przepuszczalnej glebie. W najchłodniejszych regionach najlepiej uprawiać ją w donicach i przechowywać zimą w osłoniętym miejscu. To bardzo interesujący krzew do tworzenia niewielkich, nieformowanych żywopłotów w suchszych i cieplejszych ogrodach, gdzie jego łukowato wygięte gałęzie, obsypane mnóstwem pachnących kwiatów, będą mogły swobodnie się rozwijać! Warto zestawić go z roślinami o bardziej masywnych, zimozielonych liściach, takimi jak dwusłupki, laurowiśnie, oraz z roślinami o delikatniejszych, sinozielonych liściach, takimi jak tawuły.