Abelia wielkokwiatowa Steredenn Levabes

Abelia (x) grandiflora 'Steredenn' 'Levabes' wyróżnia się bardzo gęstym, ładnie zaokrąglonym pokrojem oraz pstrym ulistnieniem z białymi brzegami, które jesienią nabiera różowego odcienia. Dekoracyjny przez większą część roku, ten krzew tworzy świetlistą kulę. Oferuje delikatne, białe kwitnienie, po którym pojawiają się ładne, rdzawobrązowe przysadki, a zimą zazwyczaj zachowuje ulistnienie. Zachwyci miłośników roślin łatwych w uprawie, sadzonych w otwartym gruncie lub w doniczce.

Abelia (x) grandiflora 'Steredenn' to krzew z rodziny przewiertniowatych. Jest to nowsza odmiana hodowlana. Ten krzew ma gęsty, zwarty i regularny pokrój, a jego wysokość odpowiada szerokości. W wieku 10 lat osiąga średnio 1,50 m we wszystkich kierunkach, a jego wzrost jest dość powolny. W doniczce zachowa mniejsze rozmiary. Gałązki tej abelii są pokryte drobym ulistnieniem, które mniej lub bardziej utrzymuje się zimą. Małe liście są owalne i mniej lub bardziej ząbkowane. Mają lekko szarozielony kolor oraz kremowobiałe obrzeżenie. Pod wpływem pierwszych chłodnych nocy powoli stają się zielone z różową obwódką. Jesienią przybierają niemal czerwonawy odcień. Kwitnienie, lekko pachnące, trwa od sierpnia do października, czyli w okresie, gdy kwitnie niewiele krzewów. Jej niezliczone drobne korony kwiatowe w kształcie lejka, o białej barwie, są zebrane w wiechy na końcach pędów. Gdy przekwitają, ustępują miejsca ładnym kielichom z rdzawymi przysadkami, bardzo dekoracyjnymi na tle jesiennego ulistnienia.

Abelia wielkokwiatowa 'Steredenn' wzbogaca gamę roślin przystosowanych do uprawy w dużych donicach oraz w małych ogrodach. Może również pełnić funkcję rośliny okrywowej z przodu rabat lub wzdłuż obrzeży ogrodowych. Można ją sadzić zarówno w grupach z innymi niskimi krzewami, takimi jak Euonymus fortunei 'Emerald Gaiety, Berberis thumbergii 'Atropurpurea Nana', Ceanothus repens czy też Genista lydia. Ta odmiana, odporna na suszę po dobrym ukorzenieniu, jest mrozoodporna mniej więcej do -12 °C w przepuszczalnej glebie i w miejscu osłoniętym od wiatru. W naszych chłodniejszych regionach najlepiej uprawiać ją w donicach i na zimę przenosić w osłonięte miejsce.