Albicja jedwabista Rouge de Tuilière

Albicja jedwabista 'Rouge de Tuilière' to odmiana albicji, która zachwyca spektakularnym letnim kwitnieniem, tworząc grona jedwabistych pomponów w odcieniu niemal czerwonego różu. Podobnie jak wszystkie albicje, to niewielkie drzewo ma charakterystyczny, wdzięczny pokrój parasolowaty oraz drobno powcinane liście przypominające liście akacji. Zapewnia lekki cień, a jego liście pojawiają się wiosną dość późno. Te cechy sprawiają, że jest doskonałym niewielkim drzewem dającym cień na tarasie. Oprócz walorów ozdobnych albicja 'Rouge de Tuilière' jest szczególnie mrozoodporną odmianą hodowlaną, przystosowaną do wielu regionów.

Albicja jedwabista 'Rouge de Tuilière' jest odmianą hodowlaną. Gatunek typowy, nazywany czasem albicją jedwabistą, to niewielkie drzewo liściaste z rodziny bobowatych, którego zasięg występowania rozciąga się od Iranu po wschodnie Chiny. Odmiana 'Rouge de Tuilière' może osiągać 7–8 m wysokości i niemal taką samą szerokość. Kwitnie od lipca do września, tworząc puszyste, jedwabiste kwiatostany, którym zawdzięcza nazwę drzewa jedwabnego. W rzeczywistości składają się one z kilku „pomponów” złożonych z pręcików o długości 5 cm, w intensywnym różowoczerwonym kolorze, jaśniejszym u nasady. Są dobrze widoczne i wystają ponad zgrupowane w główkach, szczątkowe korony kwiatów. Zapach kwiatów jest najlepiej wyczuwalny z bliska, ma pudrowy i słodki charakter. Po kwitnieniu pojawia się owoc – płaski strąk o długości od 8 do 20 cm, początkowo zielony, a następnie brązowy, zawierający od 5 do 15 dość dużych, owalnych nasion, które łatwo kiełkują. Liście są sezonowe, dość jasnozielone i bardzo duże, osiągają długość od 15 do 40 cm. Wdzięcznie zwisają z przewieszających się gałęzi. Każdy liść składa się z dużych listków, które z kolei dzielą się na drobne listeczki. Listeczki zwijają się wieczorem i rozwijają rano. Kora albicji jest cienka, początkowo szarozielona, później szara, niemal gładka, z białawymi przetchlinkami. Wreszcie, co jest cechą charakterystyczną roślin z rodziny bobowatych, korzenie tworzą brodawki korzeniowe zdolne do wiązania azotu atmosferycznego za pośrednictwem specyficznych bakterii obecnych w tych organach. Palowy system korzeniowy tego niewielkiego drzewa źle znosi przesadzanie. Długość życia albicji jest zmienna, ale w naszym klimacie najczęściej wynosi około 30 lat.

Albicję, o lekkiej i wdzięcznej sylwetce, sadzi się jako soliter, aby zapewnić lekki cień, szczególnie na tarasie. Mimo egzotycznego wyglądu jest to niewielkie drzewo dość łatwe w uprawie, mało wymagające i stosunkowo odporne na chłód, zależnie od odmiany. W łagodnym klimacie, tam, gdzie zimy nie są zbyt surowe, połącz ją z oleandrami pospolitymi i pittosporumami. Odmianę 'Rouge de Tuilière', dobrze mrozoodporną, warto jednak posadzić w przepuszczalnej glebie, na słońcu i w miejscu osłoniętym przed lodowatymi przeciągami. W wietrznych regionach palikuj młode rośliny. Silne wiatry mogą również łamać jej gałęzie.