Buddleja delavayi

Buddleia delavayi to dzika budleja, wciąż rzadko spotykana w uprawie, która zasługuje na szczególne miejsce w ogrodzie kolekcjonera i miłośnika roślin pachnących. Ten piękny krzew zachwyca miodowo-różanym zapachem wydzielanym przez jego wiechy lilioworóżowych kwiatów. W naszym klimacie często kwitnie pod koniec wiosny, ale w teorii może kwitnąć dwa razy w roku — w kwietniu i we wrześniu — przy czym drugie kwitnienie jest bardziej dekoracyjne. Średnio mrozoodporny, ten piękny gatunek liściasty można uprawiać w otwartym gruncie i w pełnym słońcu w cieplejszych regionach. W chłodniejszym klimacie możesz również posadzić go w pojemniku i zabezpieczyć przed silnymi mrozami.

Pochodząca z chińskich prowincji Xizang i Yunnan Buddleja delavayi (synonim B. heliophila) to botaniczny gatunek światłolubny, mrozoodporny do strefy 8b (od -10 do -12 °C). Na obszarze swojego pochodzenia rośnie na skrajach lasów, w dolinach i wzdłuż górskich szlaków, na wysokości od 2000 do 3000 m. Jest to krzew liściasty, który zimą traci liście, należący do rodziny budlejowatych. Do uprawy został wprowadzony przez szkockiego łowcę roślin George’a Forresta w 1910 roku, ale nadal pozostaje rzadkością w naszych ogrodach.

Ma pokrój krzaczasty, elastyczny i lekko rozłożysty. Dzięki długim, delikatnie łukowato wygiętym pędom prezentuje się elegancko. Rośnie dość szybko i w otwartym gruncie osiąga około 2 m wysokości oraz 1,50 m szerokości po osiągnięciu dojrzałości, a w uprawie pojemnikowej nieco mniej. Jej obfite ulistnienie tworzą eliptyczne, spiczaste liście o długości od 1,5 do 6 cm, zazwyczaj osadzone na krótkich ogonkach liściowych, o brzegach ząbkowanych lub gładkich. Zielona barwa liści jest przesłonięta delikatnym szaroniebieskim nalotem, szczególnie widocznym na młodych liściach. W naturze lub w sprzyjającym klimacie gatunek ten kwitnie dwa razy w roku, a oba kwitnienia bardzo się od siebie różnią: pierwsze przypada w kwietniu i tworzą je niewielkie, lilioworóżowe wiechy o średnicy nieprzekraczającej 12 cm, natomiast drugie pojawia się pod koniec lata i przybiera postać długich gron w głębokim łososioworóżowym kolorze, osiągających do 25 cm długości. Wiosenne kwitnienie jest już przygotowane w postaci pąków kwiatowych, które zawiązują się jesienią i są chronione przed zimnem przez drobne, brązowe, suche łuski. W naszym chłodniejszym, umiarkowanym klimacie jedyne kwitnienie przypada pod koniec wiosny. Kwiatostany te składają się z licznych, dość dużych kwiatów rurkowatych (10 mm długości i 8 mm szerokości), lilioworóżowych, z pomarańczową gardzielą. Wydzielają intensywny, miodowy zapach, podobny do woni Budleia officinalis, która kwitnie w lutym. Kwiaty rozwijają się zarówno na szczytach pędów, jak i w kątach liści, na drewnie zeszłorocznym.

Ta budleja zachwyci miłośników rzadkich i kolekcjonerskich krzewów. Możesz posadzić ją przy ścianie od południa, aby cieszyć się jej pięknym zapachem, albo połączyć z innymi krzewami i stworzyć efektowne kwitnące żywopłoty w łagodnym klimacie: oczywiście z innymi budlejami (Lochinch, B. officinalis, B. alternifolia...), ale także z różami historycznymi lub angielskimi (róża historyczna Cuisse de Nymphe Emue i Complicata, róża angielska Spirit of Freedom). Powtarzające kwitnienie lilaki karłowe lub lagerstremie indyjskie będą dobrymi towarzyszami tego pięknego krzewu. Roślina wspaniale prezentuje się na tarasach i balkonach, posadzona w ozdobnej donicy obok ketmii syryjskiej French Cabaret, Pink Chiffon itd.

Ten krzew produkuje duże ilości nektaru, dzięki czemu przyciągniesz do ogrodu niektóre motyle. Nazwa Buddleia lub Buddleja pochodzi od nazwiska jej odkrywcy, angielskiego botanika, wielebnego Adama Buddle’a, żyjącego w XIX wieku.