Budleja Lindleya - Buddleja lindleyana

Buddleja lindleyana, znana również pod łagodną nazwą budleja, to krzew o rozłożystym, łukowato wygiętym pokroju i bardzo naturalnym wyglądzie. W środku lata jego czysto zielone ulistnienie łączy się z niebieskofioletowym kwitnieniem, tworząc romantyczną scenerię. Krzew przybiera wówczas płaczący pokrój dzięki licznym, długim i smukłym, zwisającym gronom kwiatowym, które nadają mu dużą oryginalność. Uprawiany w pojemniku na tarasie lub na rabacie w stylu naturalistycznym, budleja lindleyana stanie się letnią atrakcją przy minimalnych wymaganiach pielęgnacyjnych.

Rodzaj Buddleja obejmuje około stu gatunków krzewów zrzucających liście lub zimozielonych, pochodzących z Chin, Afryki, Azji Południowej oraz Ameryki Południowej. Swoją nazwę zawdzięczają Adamowi Buddle’owi, słynnemu angielskiemu botanikowi z XVII wieku. Rodzaj ten bywa czasem zapisywany jako „Buddleia”, jednak prawidłowa pisownia to najprawdopodobniej „Buddleja”. Większość tych roślin to krzewy o elastycznym, nieregularnym pokroju, który nadaje im bardzo naturalny wygląd. Niektóre gatunki uznaje się za inwazyjne ze względu na liczne nasiona, z których łatwo się wysiewają. Warto jednak zauważyć, że krzew ten zazwyczaj kolonizuje obszary silnie przekształcone przez człowieka i szczególnie zurbanizowane. Pochodząca z południowo-wschodnich Chin Buddleja lindleyana jest uprawiana w krajach zachodnich ze względu na swoje wyjątkowe walory ozdobne. Ma krzaczasty, rozłożysty pokrój. Jej dość gruby pień wytwarza liczne smukłe, łukowato wygięte gałęzie, które nadają krzewowi płaczący i dziki wygląd. Ta budleja w wieku dojrzałym osiąga od 2 do 3 m wysokości i od 1 do 2 m szerokości. Liście budlei lindleyana są z wierzchu pięknie czysto zielone, a od spodu jaśniejsze. Są pojedyncze, naprzeciwległe, eliptyczne, krótkoogonkowe i osiągają długość od 10 do 20 cm. Od spodu pokrywa je delikatne, rdzawe owłosienie. Ulistnienie Buddleja lindleyana jest półzimozielone, ale podczas surowej zimy może całkowicie zaniknąć, natomiast w czasie łagodnej zimy może się utrzymać. W środku lata Buddleja lindleyana prezentuje oryginalne kwitnienie, które trwa aż do września. Krzew pokrywa się wówczas niewielkimi kwiatami rurkowatymi, srebrzystoszarymi na zewnątrz i purpurowofioletowymi w gardzieli korony. Mają od 1 do 2 cm długości, są lekko wygięte i tworzą długie, smukłe, zwisające, wierzchołkowe wiechy o długości około 20 cm. Kwiatostany zwężają się ku końcom, a kwiaty rozwijają się pojedynczo, po kilka naraz. Płaczący pokrój tej budlei jest wyraźnie podkreślony przez zwisające grona, dając efekt pełen poezji i romantyzmu. Delikatny, korzenny zapach wydobywający się z kwiatów przyciąga oczywiście mnóstwo motyli, które nieustannie wirują wokół krzewu. W Chinach kwiaty i korzenie Buddleja lindleyana wykorzystuje się do wytwarzania naturalnych lekarstw. Z łodyg i liści sporządza się środki owadobójcze przeciwko komarom, muchom i mszycom. W przypadku spożycia są one zresztą toksyczne.

W środowisku naturalnym Buddleja lindleyana rośnie wzdłuż dróg i rzek oraz na skraju lasów, głównie w południowo-wschodnich Chinach. Można ją spotkać nawet na wysokości ponad 2000 m, co czyni z niej bardzo mrozoodporny krzew, który znosi temperatury niższe niż -20°. Preferuje bardzo słoneczne lub lekko zacienione stanowiska, osłonięte od silnych wiatrów, i toleruje wszystkie rodzaje gleb, nawet ubogie i wapienne. Posadź swoją budleję lindleyana w głębokiej, dobrze przepuszczalnej, lekko wzbogaconej glebie. Pamiętaj, że zbyt żyzne podłoże będzie sprzyjać rozwojowi ulistnienia kosztem kwitnienia. Zabezpiecz ją zimą przed nadmiarem wilgoci. Z drugiej strony bez problemu zniesie krótkie okresy suszy, gdy dobrze się już ukorzeni. Pod koniec zimy, najlepiej w marcu, silnie przytnij swoją Buddleja, aby ograniczyć jej skłonne do nieładu ulistnienie. Zabieg ten pozwoli zachować wigor krzewu i pobudzić obfite kwitnienie. Ta budleja jest łatwa w uprawie i nie wykazuje szczególnej podatności na choroby.

Ogrodnicy chętnie wybierają budleje ze względu na ich długie letnie kwitnienie i wykorzystują je na wiele sposobów. Stosuje się je zarówno w żywopłotach wiejskich i na rabatach, jak i jako solitery, jeśli pozwalają na to ich rozmiary. Dzięki dość dużym rozmiarom, nietypowemu wyglądowi i wyjątkowemu kwitnieniu Buddleja lindleyana może stać się kluczowym elementem dekoracji zewnętrznej, jeśli masz mały ogród. Znajdzie również miejsce w głębi rabaty, gdzie będzie podkreślać urodę krzewów o jasnym ulistnieniu, takich jak złota trzmielina japońska lub abelia ‘Confetti’. Ta budleja może także urozmaicić żywopłot, rosnąc obok kaliny ‘Roseum’, lagerstremii indyjskiej ‘Petite Red’ lub krzewuszki cudownej ‘Alexandra’. Buddleja lindleyana może być z łatwością uprawiana w doniczce, aby ozdobić tarasy i balkony bujnym ulistnieniem oraz kaskadowym kwitnieniem.