Budleja White Chip

Budleja 'White Chip' to piękna, karłowa odmiana budlei, mrozoodporna i nieinwazyjna. Jej zwarty, okrywowy pokrój świetnie sprawdza się na rabatach i pozwala z łatwością uprawiać ją w doniczce. Liście opadające na zimę, w szarozielonym kolorze, doskonale komponują się z białymi kwiatami. Pod koniec wiosny zaczynają rozwijać się wydłużone, kilkunastocentymetrowe wiechy. Kwiatostany te pojawiają się następnie aż do jesieni, nadając krzewowi wyjątkowe walory ozdobne. Przyciągają także owady, wspierając tym samym bioróżnorodność w ogrodzie. Łatwa w uprawie i przystosowująca się do większości gleb dobrze przepuszczalnych, ta niewielka budleja doskonale nadaje się na obrzeża rabat i do małych ogrodów.

Niegdyś zaliczany do rodziny loganiowatych, rodzaj Buddleja (lub Buddleia) jest obecnie najważniejszym rodzajem w rodzinie budlejowatych, która obejmuje osiem innych, niemal nieznanych rodzajów. Wyjątkiem jest Gomphostigma, przystosowany do łagodnego klimatu. Znanych jest około stu gatunków Buddleja. To bardzo zróżnicowany rodzaj, obejmujący drzewa i krzewy, pnącza oraz rośliny półzielne, występujące na trzech kontynentach. W ogrodach najczęściej spotyka się gatunek Buddleja davidii, a nawet zbyt często, ponieważ w wielu krajach okazuje się inwazyjny. 'White Chip' to efekt programu krzyżowania prowadzonego na Uniwersytecie Stanowym Karoliny Północnej (NCSU) w Stanach Zjednoczonych przez hodowcę Dennisa Wernera. Odmiana ta wywodzi się bezpośrednio od 'Blue Chip', a jej rodzicami były także różne gatunki Buddleja, w tym B. davidii (ze względu na obfite kwitnienie), B. davidii var. nanhoensis (ze względu na zwarty pokrój), B. fallowiana (ze względu na szarawe liście), a prawdopodobnie również B. globosa i B. lindleyana. To połączenie materiału genetycznego pozwoliło uzyskać szczególnie ozdobną i interesującą odmianę. Niemal bezpłodna, budleja 'White Chip' praktycznie nie wytwarza nasion, a zatem nie ma ryzyka, że stanie się inwazyjna. Rośnie wolno lub umiarkowanie szybko i przyjmuje bardzo interesujący, okrywowy pokrój spłaszczonej kopuły. Z wiekiem osiąga około 60–70 cm wysokości i 80–90 cm szerokości. Gęsta kępa pokrywa się lancetowatymi, szarozielonymi, lekko owłosionymi liśćmi, od spodu srebrzystobiałymi. Blaszki liściowe są niewielkie, rzadko przekraczają 4 cm długości i 2 cm szerokości, dzięki czemu wizualnie podkreślają karłowy charakter krzewu w porównaniu z klasycznymi, wyprostowanymi odmianami. Od czerwca zaczynają rozwijać się wydłużone kwiatostany w kształcie kłosa (z botanicznego punktu widzenia są to w rzeczywistości wiechy tyrsoidalne). Złożone z bardzo drobnych, białych kwiatów wiechy osiągają 15 cm długości i pojawiają się niezwykle obficie. Ich delikatny zapach jest przyjemny dla naszych zmysłów, a przede wszystkim przyciąga owady zapylające, zwłaszcza motyle, które uwielbiają odwiedzać tę roślinę. Kwitnienie trwa przez cały sezon, aż do września, a czasem nawet do października. Pod koniec roku krzew traci liście i staje się wówczas mało widoczny ze względu na niewielkie rozmiary.

Budleja 'White Chip' zachwyci miłośników budlei, którzy nie chcą jednak, aby roślina nadmiernie się rozprzestrzeniała! Jest bardzo odporna na mróz i równie dobrze sprawdzi się w cieplejszych regionach. Jej bardzo długie kwitnienie doskonale ożywi rabatę, na której można posadzić ją na obrzeżu bez ryzyka zdominowania sąsiednich roślin. W jej towarzystwie posadź abelię 'Caramel Charm' o pięknych, zmieniających barwę liściach, przechodzących od karmelowej barwy przez złocistą aż po zieloną. Jej różowo-białe kwiaty będą towarzyszyć kwiatom niewielkiej budlei przez cały sezon. Karłowa krzewuszka 'Electric Love' pozwoli ci stworzyć podwójny kontrast — zarówno w kolorze liści (purpurowych), jak i kwiatów (jaskrawoczerwonych). Aby dopełnić kompozycję, posadź w drugim planie perukowca 'Golden Lady' o pięknych, zaokrąglonych liściach, których barwa zmienia się w zależności od pory roku — od żółtopomarańczowej po seledynowozieloną.