Buk pospolity Cristata

Fagus sylvatica 'Cristata' to stosunkowo niewielka, wolno rosnąca odmiana buka pospolitego, o liściach skupionych w gronach na gałęziach. Zielone liście są kędzierzawe, nieregularnie powcinane i mają kształt grzebienia. Drzewo to tworzy szeroką, wachlarzowatą koronę, a jego kwiatostany są niepozorne. W pełni mrozoodporny buk rośnie na słońcu lub w półcieniu, w szerokiej gamie gleb. Można posadzić go w dużej grupie krzewów lub jako soliter.

Buk, po łacinie Fagus sylvatica, jest imponującym drzewem o pokroju rozłożystym. Jego cylindryczny pień pokrywa gładka kora w jasnoszarym kolorze. Drzewo to może żyć przez kilka stuleci. Pochodzi z Europy Środkowej i Kaukazu, a w europejskich lasach jest jednym z najczęściej występujących gatunków. Zajmuje między innymi 10% powierzchni lasów francuskich, osiągając w dojrzałym wieku 20 m wysokości. Jego czerwonawy drewno jest wykorzystywane w stolarstwie artystycznym, do produkcji narzędzi i drewnianych zabawek, a także jako drewno opałowe. Jest przedstawicielem rodziny bukowatych, która zawdzięcza mu swoją nazwę, podobnie jak dąb, kasztan i kilka innych, mniej znanych rodzajów.

Buk 'Cristata' charakteryzuje się wolnym wzrostem i niewielkimi rozmiarami, ponieważ w dojrzałym wieku osiąga od 8 do 10 m wysokości i od 6 do 7 m szerokości. Z czasem jego pokrój rozszerza się ku górze, tworząc rozłożystą koronę. To oryginalna odmiana buka o małych, głęboko ząbkowanych lub klapowanych liściach, uroczo wygiętych. Warto zauważyć, że liście nie wyrastają równomiernie na gałązkach, lecz tworzą skupiska po kilka sztuk. Pomiędzy skupiskami liści wyraźnie widać długie, nagie, pozbawione liści łodygi. Nadaje to roślinie egzotyczny wygląd przypominający bonsai. Mrozoodporna do -25 °C, mała roślina preferuje gleby próchnicze i nie znosi suszy.

Fagus sylvatica 'Cristata' to urocze, niewielkie drzewo o wyrazistej sylwetce i atrakcyjnym ulistnieniu, które można sadzić w średnich i dużych ogrodach. Nie wymaga pielęgnacji w miejscach, w których dobrze rośnie. Preferuje chłodny i umiarkowany klimat lub stanowiska górskie, natomiast w ogrodach nizinnych na południe od Loary będzie cierpieć z powodu zbyt gorących i zbyt suchych lat. Najlepiej rozwija się w glebach świeżych, ale niezbyt wilgotnych, dobrze przepuszczalnych, nawet wapiennych, a najlepiej bogatych w próchnicę. Posadzony jako soliter, stanowi interesujący punkt centralny. Można go jednak formować jako topiary, aby ograniczyć jego rozmiary, lub uprawiać jako bonsai.