Dawidia chińska var. vilmoriniana

Dawidia chińska (Davidia involucrata var. vilmoriniana), rzadka w uprawie forma dawidii chińskiej, ma takie same cechy jak typ, z wyjątkiem gładkiego, pozbawionego owłosienia spodu liści. Poza tym podgatunek ten charakteryzuje się takimi samymi cechami jak typ; wiosną zachwyca niezwykłym kwitnieniem w postaci kulistych skupień pręcików otoczonych dużymi, bardzo dekoracyjnymi białymi podsadkami, które długo utrzymują się na gałęziach. Rozmieszczone na całej koronie niczym małe chusteczki, te nietypowe kwiatostany dały początek nazwie zwyczajowej rośliny. Ta charakterystyczna dla wilgotnego i chłodnego klimatu roślina jest dość łatwa w uprawie na zwykłej, ale głębokiej, żyznej, lekkiej i świeżej glebie. Jest to majestatyczne drzewo, które zasługuje na wyjątkowe, dobrze widoczne miejsce, najlepiej w półcieniu, na osłoniętym stanowisku.

Davidia involucrata należy do rodziny nyssowatych, podobnie jak błotnia leśna (Nyssa sylvatica), zachwycająca wspaniałymi jesiennymi barwami. To w pełni mrozoodporne drzewo, jedyny przedstawiciel rodzaju, pochodzi z zachodniej chińskiej prowincji Syczuan. Odkrył je w 1869 roku misjonarz i botanik Jean-Pierre Armand-David, którego nazwisko upamiętnia epitet gatunkowy. W naturze to drzewo o zaokrąglonym pokroju może dożywać stu lat i osiągać 20 m wysokości. W naszych ogrodach rzadko przekracza 12 m wysokości i szerokości.

Forma 'vilmoriniana' jest rzadko spotykana w handlu ogrodniczym. Fizycznie różni się od typu ulistnieniem, które od spodu jest gładkie i pozbawione owłosienia, a także, na poziomie mikroskopowym, inną liczbą chromosomów, przez co krzyżowanie tych dwóch podgatunków nie pozwala uzyskać płodnego potomstwa mieszańcowego. Jej pokrój jest rozłożysty i zaokrąglony, a wymiary nie przekroczą 12 m wysokości i 10 m szerokości. Rośnie dość wolno, zależnie od warunków uprawy. Ulistnienie tej dawidii jest sezonowe. Liście w kształcie serca mają od 8 do 16 cm długości, są ząbkowane na brzegach i nieco przypominają liście lipy. Z wierzchu są jasnozielone i błyszczące, od spodu zaś szarawe i pozbawione włosków. Tylko egzemplarze mające około piętnastu lat są zdolne do kwitnienia.

Drzewo to zapewnia niezwykłe kwitnienie. Od maja do czerwca pojawiają się zwisające kwiatostany, złożone z małych kwiatów o średnicy 1–2 cm, otoczonych parą dużych, nierównych podsadek, będących czymś pośrednim między liściem a płatkiem, o czysto białej, bardzo dekoracyjnej barwie. Kwiatostany mają 15 cm długości. Kuliste kwiaty składają się z purpurowoczerwonych pylników i licznych białych pręcików. Po kwitnieniu pojawiają się zwisające owoce o średnicy 2–4 cm, kuliste i brązowe, które pozostają na drzewie przez zimę.

Posadź dawidię chińską jako soliter w swoim ogrodzie, w zagajniku lub w małych grupach z dużymi dereniami kwiecistymi o białych kwiatach, takimi jak dereń pagodowy, wyróżniający się pokrojem z poziomo ułożonymi piętrami gałęzi. Aby stworzyć jej towarzystwo na kwaśnej glebie, wybierz na przykład różaneczniki, pierisy, kiścienie lub leszczynowce. Na glebie wapiennej zdecyduj się na wończe, kaliny, aronie, tawuły, trzmieliny lub iteę. U jej stóp posadź byliny cieniolubne, które potrafią pokrywać glebę, takie jak tiarelle, runianki, epimedia, ciemierniki, miodunki lub funkie.