Dereń kousa - Cornus kousa

Dereń Kousa lub dereń Kousa to małe drzewo lub duży krzew, bardzo dekoracyjny dzięki obfitemu kwitnieniu wiosną, z dużymi, śnieżnobiałymi kwiatami, oraz ognistym barwom jesiennych liści. Charakteryzuje się pokrojem rozłożystym, a jego ładna korona rozwija się poziomo, tworząc wyraźne piętra, co nadaje mu orientalny charakter. Najlepiej wyeksponujesz go, sadząc jako soliter w pobliżu tarasu lub domu albo na rabacie, w towarzystwie innych krzewów kwasolubnych, w ogrodzie japońskim.

W kwietniu i maju na pojedynczych kwiatach pojawiają się cztery duże, grube, śnieżnobiałe podsadki ułożone w płaskie gwiazdy, tworząc świetliste płaszczyzny na tle wspaniałych, błyszczących, ciemnozielonych liści, które przed opadnięciem zimą przybierają pomarańczowe, a następnie szkarłatnoczerwone odcienie. Różowoczerwone, jadalne owoce, przypominające wyglądem truskawki, pojawiają się na początku jesieni i stanowią przysmak dla ptaków. Mrozoodporny w całym kraju, wytrzymały i łatwy w uprawie, jest doskonałym wyborem do półcienistego miejsca, w wilgotnej, żyznej, głębokiej, przepuszczalnej i bezwapiennej glebie.

Dereń Kousa lub dereń Kousa to niewielkie drzewo albo duży krzew, pochodzący z Japonii, Chin i Korei. Jego malowniczą sylwetkę tworzą poziomo ułożone, piętrowo rozmieszczone gałęzie, nadające mu wyraźnie japoński charakter. Gatunek ten ma pokrój rozłożysty i po wielu latach osiąga około 6 m wysokości i 4 m szerokości. Mimo wolnego wzrostu jest to wytrzymały i łatwy w uprawie krzew, pod warunkiem że zapewnisz mu poranne lub wieczorne słońce, niezbyt intensywne, oraz dobrze przepuszczalną, wilgotną, najlepiej żyzną i bezwapienną glebę.

Dereń Kousa kwitnie w maju i czerwcu, już u egzemplarzy w wieku 3–4 lat. Krzew pokrywa się mnóstwem dużych „kwiatów”, które w rzeczywistości są kwiatostanami. Tworzą je kłębiki drobnych, prawdziwych, zielonych kwiatów, otoczone przez 4 owalne podsadki o szczególnie smukło zaostrzonych końcach, ułożone w gwiazdy i mające śnieżnobiałą barwę. Kwiaty rozmieszczone są na drzewie tak, jakby spoczywały na liściach. Po kwiatach pojawiają się liczne, dorodne owoce o barwie od różowej do karminowoczerwonej, przypominające truskawki. Im wyższe były letnie temperatury, tym obfitsze jest owocowanie. Owoce są jadalne, mięsiste i mają łagodny smak, ale nie wyróżniają się szczególnymi walorami kulinarnymi. Podkreślają jednak urok tego dużego krzewu pod koniec sezonu. Krzew ma opadające na zimę, błyszczące, ciemnozielone liście, które jesienią przebarwiają się na pomarańczowo, a następnie na szkarłatnoczerwono. Liście derenia Kousa są owalne, silnie unerwione, lekko złożone, dość faliste na brzegach i zwisające. Mają od 5 do 8 cm długości i są ułożone naprzeciwlegle wzdłuż gałęzi.

Dereń Kousa preferuje klimat kontynentalny, z wyraźnie zaznaczonym latem i zimą, ale bardzo dobrze radzi sobie również w rejonach o łagodniejszym klimacie. W cieplejszych regionach należy posadzić go w miejscu osłoniętym przed palącym słońcem, w glebie stale wilgotnej. Ten dereń Kousa jest jeszcze rzadko spotykany w ogrodach, a przecież bardzo łatwo go uprawiać, jeśli zostanie starannie posadzony. Sam w sobie stanowi piękną ozdobę i zasługuje na posadzenie jako soliter, na przykład pośrodku trawnika. Dobrze zaprezentuje się również w głębi rabaty złożonej z roślin kwasolubnych, krzewów o przesuniętych terminach kwitnienia lub o zimozielonych liściach. Możesz posadzić obok niego na przykład hortensje dębolistne lub bukietowe, klony japońskie o purpurowych liściach, śnieguliczki, judaszowca, fotergillę albo ewodię Daniella, zwaną drzewem miodowym.