Erytryna grzebieniasta Compacta

Erytryna grzebieniasta 'Compacta' ma te same zalety co erytryna grzebieniasta, ale ta niewielka odmiana jest lepiej przystosowana do uprawy w pojemniku lub w małych ogrodach i może kwitnąć jeszcze obficiej. To miniaturowe koralowe drzewo wyróżnia się taką samą łatwością uprawy i równie spektakularnym kwitnieniem późną wiosną, tworząc grona o intensywnie czerwonej barwie, efektownie podkreślone przez pierzaste liście, podobne do liści akacji, o lśniącym niebieskozielonym kolorze. Ten krzew o lekko sękatym pokroju i ciernistych gałązkach zasługuje na częstsze sadzenie w naszych ogrodach: wyjątkowo ozdobny i egzotyczny, stosunkowo mrozoodporny dzięki podziemnej części, może być uprawiany w otwartym gruncie jako bylina w naszych łagodnych warunkach klimatycznych. Ogrodnicy z rejonów o klimacie kontynentalnym będą uprawiać go jako roślinę oranżeryjną.

Erythrina crista-galli to niewielkie drzewo lub krzew z rodziny bobowatych, pochodzący z Ameryki Południowej, w szczególności z Boliwii, Argentyny, Brazylii, Paragwaju i Urugwaju. Ten gatunek, najbardziej mrozoodporny w całym rodzaju, zasiedla lasy wzdłuż cieków wodnych, bagna i mokradła. W naturalnym środowisku erytryna grzebieniasta osiąga 4–9 m wysokości, tworząc gruby, sękaty pień o spękanej, kratkowanej korze. Jej korona jest rozłożysta, a liście opadają w porze suchej. W naszym umiarkowanym klimacie uprawia się ją w otwartym gruncie jako roślinę zielną albo jako krzew w szklarni. Jej pokrój początkowo jest wzniesiony, lecz z biegiem lat staje się rozłożysty, jeśli roślina zdoła wykształcić niewielkie drzewo.

Forma 'Compacta', o krzewiastym pokroju, uzyskana w Holandii, po 10 latach nie przekracza 1,5 m wysokości i szerokości oraz nie tworzy pni, lecz liczne pędy — czasem nawet około pięćdziesięciu — wyrastające wiosną z podziemnej części rośliny, trochę jak koniczyna w formie drzewa. W dojrzałym wieku, w dobrych warunkach, osiąga około 3 m wysokości i 2 m szerokości. Te długie, smukłe i cierniste pędy mają liście, które w naszych szerokościach geograficznych opadają na zimę, czyli jesienią. Każdy liść składa się z 3 dużych, skórzastych listków o lśniącym, niebieskozielonym kolorze. Kwitnienie przypada na koniec wiosny w łagodnym klimacie, a w połowie sierpnia, jeśli roślina zdążyła odtworzyć wiosną swoją koronę. Na końcach, a także wzdłuż tegorocznych pędów, tworzą się grona przekraczające 25 cm długości. Kwiaty motylkowe w koralowoczerwonym kolorze mają duży żagielek skierowany ku dołowi. To bogate w nektar kwitnienie przyciąga liczne owady zapylające. Podobnie jak większość bobowatych, roślina ta ma silny korzeń palowy, zdolny do wiązania azotu z powietrza, co stanowi przystosowanie do ubogich gleb.

Spektakularny krzew o nieco prehistorycznym wyglądzie, erytryna grzebieniasta 'Compacta' bywa trudna do zestawienia z innymi roślinami w ogrodzie. W otwartym gruncie można połączyć intensywną czerwień jej gron z białymi kwiatami budlei, gaury lub Romneya coulteri. Można ją również posadzić obok Sophora secundiflora, niezwykłego teksańskiego krzewu z rodziny bobowatych, wytwarzającego niebieskie grona, albo obok jaśminu nocnego (Cestrum nocturnum) — dla jego zapachu... Ten krzew nie ma szczególnych wymagań co do rodzaju gleby i nie jest trudny w uprawie w dużym pojemniku, który na zimę można przenieść do pomieszczenia w chłodniejszych regionach.