Escallonia rubra var. macrantha

Escallonia rubra 'Macrantha' to wielkolistna i wielkokwiatowa forma eskalonii Escallonia rubra pochodzącej z Chile. Ten doskonały krzew na żywopłot zimozielony, zarówno niestrzyżony, jak i formowany, odznacza się dużą witalnością, szybkim wzrostem i obfitym, długim letnim kwitnieniem w postaci rurkowatych, mięsistych dzwoneczków, najczęściej w lśniącym karminoworóżowym kolorze, niekiedy białych lub czerwonych. Jaskrawe barwy kwiatów pięknie kontrastują z aromatycznymi liśćmi w atrakcyjnym, błyszczącym, ciemnozielonym kolorze. Niezastąpiona w ogrodach nadmorskich, uwielbia słońce, preferuje gleby lekko kwaśne, w ciepłym klimacie toleruje półcień, a po dobrym ukorzenieniu znosi także słoną bryzę i suszę letnią. Jej jedyną słabą stroną jest niewielka mrozoodporność — może ucierpieć, gdy zimą temperatura spada poniżej -10°C.

Escallonia rubra var. Macrantha to jedna z wielu form, jakie Escallonia rubra przyjmuje w swoim naturalnym środowisku. Jest to bowiem polimorficzny gatunek chilijski, chętnie wykorzystywany przez hodowców do krzyżowania ze względu na wyjątkową spontaniczną zmienność pokroju, liści i kwitnienia. Forma Macrantha wyróżnia się na tle typu większą witalnością oraz dużymi kwiatami i liśćmi. Wszystkie te rośliny należą do rodziny eskalloniowatych. Botaniczne eskallonie pochodzą z umiarkowanych stref Ameryki Południowej i Chile. Gatunek rubra występuje od Argentyny po najdalej na południe wysunięte rejony Chile, w Andach, na wysokości do 1500 m n.p.m.

Jest to naturalnie rozgałęziony krzew o krzaczastym pokroju, jednocześnie bardzo gęstym i wyprostowanym. Jego elastyczne, wiotkie gałązki z czasem mają tendencję do wyginania się w łuk, dlatego aby zagęścić ulistnienie i zachować ładny pokrój, należy dość regularnie przycinać krzew. Ta silnie rosnąca roślina szybko osiąga średnio 3 m we wszystkich kierunkach. Jej dość duże liście, długości od 3,5 do 8 cm, zaokrąglone, skórzaste, ułożone naprzemianlegle i o nieregularnie ząbkowanych brzegach, są błyszczące i dość ciemnozielone. Są aromatyczne, mają soczysty wygląd i czasami są lepkie. Kwitnienie przypada od czerwca–lipca do sierpnia–września, mniej więcej wcześnie, zależnie od klimatu, i trwa co najmniej dwa miesiące. Na końcu każdego rozgałęzienia pojawia się bukiet długości od 3 do 10 cm, złożony z rurkowatych kwiatów w kształcie dzwoneczków, osiągających do 2,5 cm długości. Mają grubą, woskową, błyszczącą teksturę i barwę od białej do intensywnie różowej, a u niektórych roślin nawet karmazynową; u podstawy są otoczone purpurowym kielichem.

Escallonia Macrantha, wspaniała roślina na zimozielony żywopłot, nie toleruje jedynie nadmiernie wapiennych gleb, mroźnych wiatrów i chłodnych zim. Dobrze znana ogrodnikom z chłodniejszych regionów, Irlandii i Anglii, równie dobrze radzi sobie w rejonach o łagodnym klimacie, jeśli zostanie starannie posadzona i regularnie podlewana przez pierwsze dwa lub trzy lata. W żywopłocie z powodzeniem zastępuje iglaki dzięki długiemu kwitnieniu, dekoracyjnym, zimozielonym liściom oraz naturalnej odporności na choroby i szkodniki. Można ją łączyć z wieloma innymi krzewami, takimi jak pruszniki, oliwnik, kalina wawrzynowata, oleandry, Griselinia, a nawet Eucalyptus sadzonymi w szpalerach, wspierając w ten sposób bioróżnorodność w ogrodzie. Jest niezbędna w ogrodach nadmorskich, ponieważ jej kwiaty, podobnie jak kwiaty oleandrów, ożywiają liście łobody, przewiercienia krzewiastego czy na przykład różowo kwitnącej Correa alba. Na dużej rabacie można zestawić ją z dużymi czystkami, Phyllirea, Pistacia, Callistemonami, Grevillea, a także z krzewami kwitnącymi wiosną, takimi jak lilaki, kolkwicja chińska, strączyńce, manuki czy żylistek.