Eucalyptus nicholii

Eucalyptus nicholii to australijski gatunek, który tworzy średniej wielkości, bardzo efektowne drzewo. Jego harmonijny pokrój, z mocnym pniem podtrzymującym gęstą, zaokrągloną u szczytu koronę, jest zarazem graficzny i niezwykle estetyczny. Drzewo ma wspaniałe, zimozielone, bardzo wydłużone i wąskie liście o szarozielonej barwie, doskonale komponującej się z brązową korą i czerwonawymi gałązkami. Kwitnienie w postaci białych pomponów, pojawiające się w naszym klimacie pod koniec zimy, jest dość dekoracyjne. Eucalyptus nicholii rośnie w glebie neutralnej do kwaśnej, na stanowisku słonecznym, i dobrze znosi gorące lata, wiatr, słoną bryzę oraz umiarkowany mróz. To bardzo ozdobne drzewo do średniej wielkości ogrodów.

Eucalyptus należy do dużej rodziny mirtowatych, w której jest jednym z najliczniejszych rodzajów, obejmującym około 800 gatunków. Niektóre z nich mają formę krzewiastą i nie przekraczają kilku metrów wysokości, podczas gdy olbrzymy, takie jak E. regnans, osiągają niemal 100 m wysokości! E. nicholii pochodzi z Australii, gdzie rośnie w Nowej Południowej Walii, na północ od Sydney, w regionie o umiarkowanym klimacie, z gorącymi latami i chłodnymi zimami. Występuje głównie na glebach granitowych i porfirowych, neutralnych do kwaśnych.
Tworzy średniej wielkości drzewo, osiągające do 15 m wysokości i około 10 m szerokości. Dość masywny pień pokrywa szarobrązowa do cynamonowobrązowej, włóknista i spękana kora, która jest bardzo dekoracyjna. Podobnie jak u wielu innych gatunków, u nasady pnia, częściowo pod ziemią, tworzy się lignotuber, czyli zgrubienie bogate w skrobię. Umożliwia ono odrastanie pąków po pożarze lub, ogólniej, po zniszczeniu nadziemnej części rośliny. Ta kora utrzymuje się aż do gałęzi, podczas gdy młode gałązki przybierają piękną czerwonawą barwę, która doskonale podkreśla ulistnienie.
Liście te wykazują niewielkie różnice między formą młodocianą a dorosłą, a obie mają piękną szarozieloną do niebieskozielonej barwę. Liście młodociane są równowąskie do lancetowatych, niewielkie (do 6 cm długości i 1 cm szerokości), siedzące lub osadzone na krótkim ogonku liściowym, ułożone naprzeciwlegle. Liście dorosłe mają podobny wygląd, choć są lekko sierpowate, i mogą być dwukrotnie dłuższe. Są osadzone na krótkim ogonku liściowym i ułożone skrętolegle. Wyposażone w gruczoły zawierające olejki eteryczne, po roztarciu wydzielają miętowy zapach.
Eucalyptus nicholii wytwarza również piękne białe kwiaty pod koniec zimy. Są to w rzeczywistości bezpłatkowe, kuliste kwiaty złożone z mnóstwa gęsto skupionych białych pręcików, przypominających pompony. Rozwijają się między liśćmi, zebrane w baldachy po 7 kwiatów wzdłuż gałązek, a po kwitnieniu pojawiają się drobne, odwrotnie stożkowate owoce bez walorów ozdobnych. To oryginalne w świecie roślin, lecz typowe dla mirtowatych kwitnienie, w którym często podziwia się właśnie pręciki, jak u słynnego Callistemon, czyli kuflika płaczącego, pięknie kontrastuje z czerwienią młodych gałązek.
Eucalyptus ten lubi ciepłe lata, a także znosi mrozy do -8 °C, a po dobrym ukorzenieniu nawet do -10 °C. Rośnie na stanowisku słonecznym, w glebach neutralnych do kwaśnych, świeżych do umiarkowanie suchych. Można go uprawiać w cieplejszych regionach.

Ten piękny Eucalyptus warto posadzić jako soliter, aby móc podziwiać jego bardzo architektoniczny pokrój, ale równie dobrze sprawdzi się w tle rabaty, nadając jej strukturę. Jego piękna kora o miedzianych refleksach i delikatne liście przypominające liście niektórych wierzb to dodatkowe atuty, które pozwolą stworzyć ozdobną kompozycję. Posadź obok niego roślinę o dużych liściach, taką jak nieśplik japoński (Eriobotrya japonica), duży zimozielony krzew, który w łagodnym klimacie obdarzy Cię smacznymi, pomarańczowymi owocami, aby uzyskać wyrazisty efekt graficzny. Dawidia chińska (Davidia involucrata) o intensywnie zielonych liściach, a przede wszystkim o dużych białych podsadkach, również stworzy niezwykły kontrast z Eucalyptusem. Aby zbudować barwną warstwę krzewów, wybierz także Loropetalum — krzew o zielonych lub purpurowych liściach, zależnie od odmiany, który wytwarza wspaniałe kwiaty z długimi, wstążkowatymi płatkami w różowym, czerwonym lub białym kolorze. Ich egzotyczny wygląd doskonale wpisze się w kompozycję rabaty.