Eucalyptus stellulata

Eucalyptus stellutata to pochodzący z Australii, okazały gatunek, ceniony za dekoracyjną korę, parasolowaty pokrój, odporność na mróz oraz kwitnienie białymi pomponami, które w naszym klimacie pojawiają się pod koniec zimy. Swoją nazwę „Black Sally” zawdzięcza barwie kory, czarnej u podstawy pnia. To piękne, zimozielone drzewo ma również delikatne, szarozielone, sinozabarwione liście, które zapewniają mu atrakcyjny wygląd przez cały rok. Ten eukaliptus przystosuje się do wielu regionów i każdego rodzaju gleby, nawet gliniastej i wilgotnej. Ze względu na swoje rozmiary nadaje się wyłącznie do dużych ogrodów, gdzie jako soliter będzie stanowić wyjątkowo piękny egzemplarz.

Eucalyptus stellutata to piękne drzewo z rodziny mirtowatych, pochodzące z gór południowo-wschodniej Australii, gdzie często rośnie w pobliżu cieków wodnych i terenów podmokłych. Jak na ten rodzaj rośnie umiarkowanie szybko. Ten eukaliptus tworzy od nasady kilka pni, zwieńczonych szeroką, dość luźną koroną o pokroju rozłożystym i lekko płaczącym. W dobrych warunkach osiąga w wieku dojrzałym około 15 m wysokości i 8–9 m szerokości. Dobrze ukorzeniony egzemplarz wytrzymuje krótkotrwałe spadki temperatury do około -14 °C. Wartość tę należy jednak traktować orientacyjnie, zależnie od długości trwania mrozu i tego, jak szybko w ciągu dnia temperatura ponownie wzrasta.

Młode, czerwonawe gałązki tego eukaliptusa pokrywają zimozielone zimą liście: długie, wąskie, ostro zakończone i skórzaste, początkowo zielone, a następnie przybierające bardziej sino- lub szarą barwę. Są lekko aromatyczne i po roztarciu wydzielają zapach pieprzowej mięty. Kwitnienie przypada na luty–marzec w naszym klimacie, na roślinach kilkuletnich. Są to w rzeczywistości bezpłatkowe, kuliste kwiaty, złożone z mnóstwa gęsto ułożonych, biało-kremowych pręcików przypominających pompony. Rozwijają się między liśćmi, zebrane po 3 wzdłuż całych gałązek, a następnie pojawiają się duże, zielone owoce w kształcie stożków, które w miarę dojrzewania brązowieją. Stara, czarna kora co roku złuszcza się dużymi płatami, odsłaniając zupełnie nową korę w białe i oliwkowozielone paski.

Eucalyptus stellutata to piękny egzemplarz, który warto wyeksponować w dużym ogrodzie. Wprowadza do ogrodu wyraźną nutę egzotyki i nadaje mu strukturę o każdej porze roku. Aby obsadzić jego podstawę, wybierz rośliny na suche stanowiska, takie jak driakiew, ubiorek, chabry, kocimiętki, posłonki ogrodowe, rutę, akanty, czystki oraz kalamintę mniejszą. Wydaje się, że te bardzo mało wymagające gatunki mogą rozwijać się w pobliżu silnie konkurujących korzeni eukaliptusa.