Fatsja Green Fingers

Fatsja 'Green Fingers', ze swoimi dużymi liśćmi głęboko podzielonymi na wąskie i ząbkowane klapy, to z pewnością jedna z najbardziej dekoracyjnych roślin w tym rodzaju, obejmującym duże azjatyckie rośliny o niezwykle egzotycznym wyglądzie. Jeśli się pojawia, pod koniec sezonu kwitnienie przybiera postać lekkich wiech kremowobiałych kwiatów, po których pojawiają się małe czarne owoce. Ten wspaniały krzew jest bardziej mrozoodporny, niż mogłoby sugerować jego tajwańskie pochodzenie, i potrafi przetrwać mróz sięgający co najmniej -10 °C na osłoniętym stanowisku. Fatsja pięknie prezentuje się na rabacie w chłodnym i półcienistym miejscu w ogrodzie, można ją także uprawiać w doniczce na tarasie oraz jako roślinę pokojową.

Fatsja polycarpa to krzew należący do rodziny araliowatych, spokrewniony z lepiej znaną fatsją japońską (Fatsia japonica) i araliami, a także z naszym pospolitym bluszczem. Ten gatunek botaniczny jest endemitem wyspy Tajwan. To dość polimorficzna roślina, która u poszczególnych egzemplarzy może mieć różne, mniej lub bardziej dekoracyjne liście. Jest to gatunek cieniolubny lub preferujący półcień, wymagający gleby bogatej w próchnicę, lekkiej, ale żyznej, o lekko kwaśnym odczynie i stale świeżej.

Odmiana 'Green Fingers' została niedawno wyselekcjonowana na Tajwanie ze względu na liście podzielone na wyjątkowo cienkie i głębokie segmenty. Roślina rozwija od podstawy pędy ułożone spiralnie, tworząc z czasem krzew o wysokości około 2 m i szerokości 1,20 m w górnej części w naszych warunkach klimatycznych. Słabo rozgałęzione pędy mają liczne, duże liście o wymiarach od 15 do 30 cm, wyposażone w długi ogonek liściowy. Silnie ażurowa blaszka liściowa jest głęboko podzielona na 9–13 smukłych, nieregularnie ząbkowanych klap. Te dość skórzaste liście mają intensywnie zielony, lekko satynowy kolor. Każdy liść pozostaje na roślinie przez zimę i żyje około roku, po czym latem żółknie i opada. Kwitnienie trwa od października do grudnia, zależnie od klimatu. Na końcach kremowych łodyg kwiatowych tworzą się piramidalne kwiatostany zwane baldachami, skupiające liczne drobniutkie kwiaty zebrane w kłębki, przypominające małe pompony w kolorze złamanej bieli. Po zapyleniu przez owady kwiaty przekształcają się w małe czarne jagody.

Ta fatsja, której granice mrozoodporności nie są jeszcze dokładnie poznane, zasługuje na posadzenie w ogrodzie, w którym nie występują silne mrozy, w naszych umiarkowanych i raczej wilgotnych regionach. To bardzo ozdobny, niezwykle egzotyczny krzew, który należy chronić przed silnym wiatrem i ostrym słońcem, aby zachował całe swoje piękno. Po zaaklimatyzowaniu się wspaniale prezentuje się jako soliter na trawniku lub posadzony w grupie, tworząc efektowny bukiet. Ciekawie wygląda także w zestawieniu z drzewami i krzewami lubiącymi, podobnie jak on, chłodne warunki, takimi jak małe klony japońskie, bambusy Fargesia, pierisy czy duże paprocie. Uprawa w pojemniku pozwoli ogrodnikom z chłodnych regionów przechować roślinę w słabo ogrzewanej werandzie albo w chłodnym i jasnym pomieszczeniu.

Fatsja to także piękna roślina pokojowa. Preferuje łagodne światło bez bezpośredniego słońca, umiarkowaną temperaturę od 15 do 18 °C oraz odpowiednią wilgotność powietrza. Od wiosny do jesieni można ją także wystawiać w cieniu. Należy wtedy wnieść ją do pomieszczenia, gdy tylko temperatura spadnie poniżej 5 °C.