Głóg dwuszyjkowy - Crataegus laevigata

Głóg dwuszyjkowy, Crataegus laevigata, znany również jako głóg pośredni, głóg dwuszyjkowy lub głóg jednoszyjkowy, jest rodzimym gatunkiem bardzo pospolitym w chłodniejszych regionach Francji. To niewielkie, cierniste drzewo, bardzo dekoracyjne, gdy wiosną pokrywa się białymi, pachnącymi kwiatami. Chętnie odwiedzane przez pszczoły kwitnienie ustępuje miejsca gronom małych, gruszkowatych owoców, poszukiwanych przez ptaki. Bardzo mrozoodporny i łatwy w uprawie na przeciętnej glebie głóg dwuszyjkowy jest wciąż ceniony do tworzenia żywopłotów formowanych, naturalistycznych lub obronnych. Jest także rośliną leczniczą.

Crataegus laevigata należy do rodziny różowatych, podobnie jak róża dzika i śliwa. Dość rozpowszechniony we Francji, występuje jednak rzadziej niż jego blisko spokrewniony gatunek Crataegus monogyna, głóg jednoszyjkowy. To niewielkie drzewo lub duży, bardzo mrozoodporny krzew, który może osiągać 5–6 m wysokości. Ma ogólnie zaokrąglony pokrój, jest dobrze rozgałęziony i tworzy szeroką koronę. Bryła korzeniowa może wytwarzać odrosty, co pozwala roślinie rozrastać się na szerokość. Jej gałęzie są wyposażone w długie, wyjątkowo twarde ciernie. Pojawiają się na nich opadające, naprzemianległe liście o długości około 5 cm, owalne i klapowane, błyszczącozielone, jesienią przebarwiające się na żółto, zanim opadną. Na początku maja pojawiają się pachnące, pojedyncze kwiaty miseczkowate o średnicy około 2 cm, zebrane w małe, zwarte bukiety. We wrześniu można podziwiać jego owoce o intensywnie czerwonej barwie i gruszkowatym kształcie, o średnicy 2 cm, nazywane głogiem. Nie są jadalne. Głóg ten bywa wykorzystywany jako podkładka dla nieszpułki i grusz na glebach wapiennych. Może żyć bardzo wiele lat, czego dowodem jest okaz z Bouquetot w departamencie Eure, posadzony około 1360 roku.

Crataegus laevigata przystosowuje się do szerokiej gamy gleb, o ile są dobrze przepuszczalne, ale niezbyt suche. Ten krzew najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Niewymagający, zadowoli się cięciem korygującym w lutym. Posadź głóg w dużym żywopłocie, w towarzystwie ogników szkarłatnych, jabłoni purpurowych, irg, gruszy dzikiej, pigwowca oraz na przykład innych trzmielin pospolitych. Zapewnisz w swoim ogrodzie schronienie i pożywienie licznym owadom, ptakom oraz małym ssakom.