Głóg pośredni Princesse Sturdza

Głóg dwuszyjkowy 'Princesse Sturdza' to bardzo mrozoodporna i mało wymagająca odmiana o umiarkowanym tempie wzrostu. Idealny do małych ogrodów, ten niewielki krzew rozświetla wiosnę pięknymi różowymi kwiatami. Kwitnie w kwietniu i maju, a czasami powtarza kwitnienie jesienią. Błyszczące, zielone liście opadające na zimę przed opadnięciem przebarwiają się na żółtopomarańczowo. Roślina wytwarza również małe czerwone owoce, które utrzymują się przez całą zimę i stanowią pokarm dla ptaków oraz dzikich zwierząt. Najlepiej rośnie w żyznej i dobrze przepuszczalnej glebie, obojętnej lub lekko wapiennej. Nie toleruje zbyt suchego ani zbyt wilgotnego podłoża.

Crataegus laevigata, dawniej nazywany Crataegus oxyacantha, znany jest również jako głóg pośredni, głóg dwuszyjkowy lub głóg dwuszyjkowy. Należy do rodziny różowatych, podobnie jak róża dzika i śliwa. Jest gatunkiem botanicznym pochodzącym z Europy Środkowej i Południowej oraz Ameryki Północnej, gdzie rośnie w lasach liściastych lub mieszanych, w widnych zagajnikach, na skraju lasu, a nawet na otwartych terenach, takich jak łąki. W chłodniejszych regionach jest pospolity, występuje w całym kraju, ale rzadziej niż jego bliski krewniak Crataegus monogyna, głóg jednoszyjkowy. Nazwa Crataegus pochodzi od greckiego słowa cratos, oznaczającego „odporny”. Dawniej drewno głogu służyło do wykonywania klocków przeznaczonych do egzekucji skazańców. Nazwa Oxyacantha pochodzi natomiast od słów oxus, oznaczającego „ostry”, oraz akantha, czyli „cierń”. Crataegus laevigata to ciernisty głóg, który różni się od Crataegus monogyna (głogu jednoszyjkowego) rozłożystymi pędami oraz liśćmi z 3 słabo zaznaczonymi klapami na szczycie i wyraźnie klinowatą nasadą. Kwiat Crataegus laevigata ma 2 lub 3 szyjki słupka, a jego owoc zawiera dwa nasiona, podczas gdy Crataegus monogyna ma wyraźnie i głęboko klapowane liście z 3, 5 lub 7 ząbkowanymi klapami, kwiat z jedną szyjką słupka, a owoc zawiera jedno nasiono. Crataegus laevigata znany jest również ze swoich właściwości leczniczych. Często wykorzystywany do tworzenia żywopłotów naturalistycznych, służy także jako podkładka dla nieszpułki i gruszy.

Odmiana 'Princesse Sturdza' została wyselekcjonowana przez Jeana-Pierre'a Hennebelle'a (1933–2002), szkółkarza z Boubers-sur-Canche w departamencie Pas-de-Calais. Otrzymała nazwę na cześć jego przyjaźni z księżną Gretą Sturdzą, twórczynią ogrodu Vasterival oraz wiceprzewodniczącą Royal Horticultural Society i stowarzyszenia parków botanicznych Francji. Ten głóg tworzy niewielkie drzewo o pokroju wzniesionym i rozłożystym, w formie krzaczastej kępy, złożonej z licznych odrostów wyrastających z jednej nasady pnia, które w wieku dojrzałym mogą osiągnąć wysokość od 3,5 do 5 m i szerokość od 2,5 do 3,5 m, w wieku dojrzałym. Licznymi elastycznymi, przewisającymi pędami przypomina roślinę o płaczącym pokroju. Rośnie w umiarkowanym tempie. Kora pnia jest szarobrązowa i łuszcząca się, a krótkie pędy są cierniste i purpurowe. Jego liście opadające na zimę są ułożone naprzemianlegle, pojedyncze, owalne, długości od 2 do 5 cm, z 3–5 ząbkowanymi klapami. Mają błyszczący, ciemnozielony kolor, a ich spód jest bardziej matowy. W kwietniu i maju pojawiają się kwiaty pojedyncze, zebrane w małe bukiety. Są różowe z białym środkiem, mają dwie lub trzy szyjki słupka i czerwone pręciki. Wydzielają intensywny, cierpki i stosunkowo mało przyjemny zapach. We wrześniu i październiku pojawiają się błyszczące czerwone owoce w kształcie gruszki, o średnicy około 1,5–2 cm, zwane głogowymi jabłuszkami. Są niejadalne dla człowieka, ale bardzo chętnie zjadane przez ptaki.

Głóg 'Princesse Sturdza to bardzo odporny krzew, wytrzymujący zimowe temperatury do -30 °C.  Dobrze przystosowuje się do różnego rodzaju gleb, pod warunkiem że są dobrze przepuszczalne, ale niezbyt suche, nawet wapienne. Odpowiada mu stanowisko słoneczne lub półcieniste, a w lutym wystarczy wykonać cięcie korygujące.  Dzięki umiarkowanemu wzrostowi krzew ten pasuje do każdego rodzaju ogrodu, jako soliter lub na rabacie. Odporny na zanieczyszczenia i zasolenie powodowane przez morską bryzę, jest doskonałym wyborem do ogrodów miejskich i położonych w rejonach nadmorskich. Wniesie do Twojego ogrodu wyrafinowanie i elegancję. Możesz posadzić go w ekologicznym żywopłocie wraz z ognikami szkarłatnymi, jabłoniami purpurowymi, irgami, gruszą polną, pigwowcem lub trzmieliną pospolitą. W ten sposób zapewnisz schronienie i pokarm licznym owadom, ptakom oraz małym ssakom.