Hortensja ogrodowa Veitchii

Hortensja ogrodowa Hydrangea macrophylla Veitchii to hortensja botaniczna sprowadzona z Japonii około 1880 roku przez angielskiego łowcę roślin Charles’a Mariesa i zaprezentowana przez firmę Veitch w 1903 roku. Majestatyczny krzew, silnie rozgałęziony i wyprostowany, tworzy białe, okazałe kwiatostany w kształcie koronkowego czepka, które długo zachowują walory dekoracyjne. Liście są ciemnozielone, niekiedy marmurkowo nakrapiane bielą. To odmiana silnie rosnąca i bardzo mrozoodporna, doskonała do zacienionych miejsc, które rozświetla, także w chłodniejszych regionach.

Hortensja ogrodowa Veitchii należy do rodziny hortensjowatych. Jest krzewem o dość wyprostowanym, lecz elastycznym pokroju, silnie rozgałęzionym, szybko i bujnie rosnącym. W dobrych warunkach uprawy może osiągnąć lub przekroczyć 2 m wysokości i szerokości. Kwitnie od lipca do końca września. Kwiatostany mają postać spłaszczonych baldachogron o szerokości od 20 do 25 cm. Każdy z nich składa się z obrzeżenia dużych, sterylnych kwiatów języczkowatych o 4 płatkach, otaczających duży środek złożony z płodnych kwiatów języczkowatych w kształcie zielonych pąków. Zewnętrzne, sterylne kwiaty języczkowate z czasem zmieniają barwę z białej na purpuroworóżową lub brunatnoczerwoną. Płodne kwiaty języczkowate otwierają się jako drobniutkie kwiaty białe, niekiedy niebieskawe lub różowawe, zależnie od podłoża, z pylnikami pokrytymi pyłkiem. Liście są opadające na zimę — jesienią opadają, a wiosną pojawiają się ponownie. Osiągają co najmniej około 15 cm długości. Są pojedyncze, owalne do eliptycznych, zakończone smukłym wierzchołkiem, piłkowane, lekko aksamitne i pokryte wyraźnymi nerwami. Mają piękny, ciemnozielony kolor, niekiedy marmurkowo nakrapiany bielą.

Hortensja Veitchii ma urok i odporność dzikich roślin. Hortensje są dobrze znane z tego, że rozjaśniają północną stronę domów. Ta wyjątkowo piękna odmiana zrobi duże wrażenie jako soliter, na rabatach, a także w formie żywopłotu. Choć rośliny te źle znoszą wapń, hortensje nie są w ścisłym znaczeniu krzewami kwasolubnymi: lubią żyzne, pulchne, niewapienne gleby, które latem pozostają świeże. Skomponuj je z fuksjami magellańskimi, jednorocznymi niecierpkami lub posadź przed ich okazałym pokrojem cebule roślin kwitnących wiosną. Warto również pomyśleć o kalinach jako roślinach towarzyszących.