Philadelphus x lemoinei - Jaśminowiec Lemoine'a

Jaśminowiec 'Lemoinei' to pierwsza odmiana jaśminowca mieszańcowego, którą zawdzięczamy Victorowi Lemoine'owi, a zarazem jedna z najbardziej pachnących. Ten zasłużony przodek wielu odmian, krzew o wzniesionym, lecz pełnym wdzięku pokroju, obsypuje się latem obfitością pojedynczych, miseczkowatych, białych i niezwykle wonnych kwiatów, których ciężar delikatnie ugina cienkie gałązki. Niewysoki, naprawdę mało wymagający i bardzo mrozoodporny, pełen uroku i pozbawiony pretensjonalności, znajdzie miejsce w każdym ogrodzie, nawet w najmniejszym. Posadź go w grupie od 3 do 5 egzemplarzy na dużej, naturalistycznej rabacie lub w niewielkim żywopłocie nieformowanym, przy obrzeżu ogrodowym, pod oknem albo nawet w dużym pojemniku na tarasie!

Wszystkie jaśminowce to krzewy liściaste pochodzące z umiarkowanych regionów półkuli północnej, zwłaszcza z Dalekiego Wschodu i Ameryki Północnej. Około 60 gatunków tworzących ten rodzaj krzyżowano najpierw we Francji — początkowo przez Jacques'a, następnie przez Lemoine'a — a później także w Stanach Zjednoczonych. Po drodze czasami zapominano o zapachu kwiatów na rzecz bardziej spektakularnego, pełniejszego kwitnienia... Bardzo łatwe w uprawie na zwykłej glebie ogrodowej, jaśminowce potrzebują niekiedy nieco więcej czasu, aby dobrze się ukorzenić. Po kwitnieniu należy je regularnie przycinać, usuwając najstarsze pędy, aby zachowały piękny pokrój i obficie kwitły.

Jaśminowiec Lemoine'a to mieszańcowa odmiana ogrodowa uzyskana w 1884 roku przez Victora Lemoine'a (1823–1911), genialnego hodowcę z Nancy, znanego również z lilaków, powojników i piwonii krzewiastych, wielu wciąż istniejących odmian, z których liczne nadal pozostają niezrównane. Odmiana ta pochodzi od Philadelphus coronarius, wywodzącego się z południa Europy, oraz P. microphyllus, którego ojczyzną są północny Meksyk i południowo-zachodnie Stany Zjednoczone. Wszystkie te rośliny należą do rodziny hortensjowatych.
Jaśminowiec Lemoine'a to krzew o brązowych pędach i gęstym, krzaczastym pokroju, rozwijający wyprostowane główne łodygi z cienkimi, lekko przewisającymi pędami bocznymi. Rośnie powoli i osiąga średnio 1,5 m wysokości oraz 1 m szerokości.  W czerwcu i lipcu rozwija się mnóstwo drobnych, pojedynczych kwiatów o średnicy 2,5 cm, złożonych z najwyżej 8 białych płatków ułożonych w miseczkę wokół środka z jasnożółtymi pręcikami. Kwiaty są zebrane w niewielkie bukiety po 3–5 i wydzielają intensywny zapach przypominający woń kwiatu pomarańczy, co z pewnością wyjaśnia, dlaczego roślina bywa również nazywana „jaśminowcem poetów”. Jego drobne liście, opadające, są średniozielone, lekko ząbkowane i mają 5 cm długości. Są całobrzegie, ułożone naprzeciwlegle na pędach, owalne, zaostrzone na końcach, z jaśniejszymi podłużnymi nerwami przebiegającymi przez blaszkę liściową.


Poza okresem kwitnienia jaśminowce są dość skromnie wyglądającymi krzewami, dlatego najlepiej łączyć je z innymi roślinami kwitnącymi w innym terminie. Pasują do każdego rodzaju ogrodu i są bardzo łatwe w uprawie, dlatego mogą je uprawiać także początkujący ogrodnicy. Najlepiej rosną na stanowisku słonecznym lub w półcieniu i zadowalają się zwykłą glebą ogrodową, nawet wapienną. Niewysoki jaśminowiec Lemoine'a, urzekający wdziękiem dzikich roślin, doskonale sprawdzi się w tle rabaty mieszanej, wśród innych krzewów, w naturalistycznym, kwitnącym żywopłocie, a nawet w pojemniku na tarasie lub balkonie. Warto posadzić go w pobliżu domu, tarasu lub ścieżek, aby jak najlepiej cieszyć się jego intensywnym zapachem. Posadzony w półcieniu rozświetli ogród bielą swoich kwiatów. Ponieważ jego kwitnienie jest jednak dość krótkie, warto połączyć go z krzewami kwitnącymi wcześniej lub później (żylistek, budleja, forsycja, barbula, lilak, fatsja japońska…). Pozwól, aby po jego gałęziach wspinał się niewielki powojnik, i otocz go różą 'The Fairy' (różową, czerwoną lub białą) — rośliny te nadadzą kompozycji dziki i pełen uroku charakter. Białe kwiaty jaśminowca pięknie komponują się również z bylinami kwitnącymi na niebiesko (lub na biało, dla podkreślenia uroku dziewiczego ogrodu).