Jesion pensylwański Aucubifolia

Jesion pensylwański 'Aucubifolia' to odmiana jesiona pensylwańskiego, rzadka i wyjątkowa ze względu na liście pokryte żółtymi plamami, przypominające liście aukuby. Jego duże, opadające na zimę, jasne i niezwykle eleganckie liście są złożone z długich, zielonych listków. Rośnie powoli i z czasem staje się wspaniałym okazem, który warto posadzić jako soliter w dużym ogrodzie. Jego pielęgnacja ogranicza się do lekkiego cięcia, mającego na celu usunięcie gałęzi, na których pojawiałyby się wyłącznie zielone liście. Odporny na zanieczyszczenie powietrza, dobrze przystosowuje się do warunków miejskich.

Fraxinus pennsylvanica, powszechnie nazywany jesionem pensylwańskim czerwonym, jest drzewem z rodziny oliwkowatych, podobnie jak oliwka, jaśmin, ligustr i lilak. Występuje głównie w Ameryce Północnej, na rozległym obszarze rozciągającym się od wybrzeża Atlantyku aż po Kolorado, Albertę i Montanę na zachodzie. Zwykle osiąga od 12 do 25 m wysokości, a średnica jego pnia nie przekracza 60 cm. Jesienią jego liście przybierają piękną cytrynowożółtą barwę i są szczególnie atrakcyjne. Bardzo odporny na zanieczyszczenia i choroby, jest często wykorzystywany jako drzewo alejowe. Podobnie jak większość jesionów, gatunek pennsylvanica jest dwupienny, co oznacza, że występują osobniki męskie i żeńskie.

Jesion pensylwański 'Aucubifolia' tworzy smukłe drzewo o dobrze wyprostowanym pniu. Początkowo jego korona jest wzniesiona, z wiekiem staje się szerokoowalna, zachowując harmonijny kształt. Rośnie powoli i z czasem osiąga od 12 do 15 m wysokości oraz około 8–10 m szerokości. Liście są złożone, typowe dla jesionów, i osiągają od 20 do 30 cm długości. Każdy liść składa się z 5–9 lancetowatych listków, z których każdy ma od 5 do 10 cm długości. Cechą, która naprawdę wyróżnia tę odmianę, są jej liście: na zielonym tle widoczne są nieregularne żółte lub kremowe plamy, tworzące wyjątkowy efekt wizualny, gdy liście poruszają się na wietrze. To drzewo zrzucające liście jesienią, które nie wytwarza kwiatów ani owoców. Kora jesiona pensylwańskiego jest szarawa, a z wiekiem staje się coraz bardziej szorstka i spękana. Młode gałęzie często mają jaśniejsze zabarwienie, niemal oliwkowozielone, które pięknie kontrastuje z pstrym ulistnieniem.

Jesion pensylwański o liściach przypominających liście aukuby to piękne drzewo, które rośnie w naturalnym pokroju. Jego elegancka sylwetka i ulistnienie wnoszą do krajobrazu egzotyczny akcent. Jest wytrzymały i odporny na mróz (do -30 °C), preferuje głębokie, żyzne i wilgotne gleby niewapienne, z dobrym drenażem. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ale toleruje również lekko zacienione miejsce. Drzewo to jest wrażliwe na zastój wody i suszę. Posadź je pojedynczo lub w grupie, aby dodać ogrodowi koloru i światła. Nadaje się do ozdabiania parków i dużych trawników.