Jesion Spaetha - Fraxinus spaethiana

Fraxinus spaethiana to bardzo rzadki w uprawie gatunek, znany także jako jesion Spaetha, pochodzący z Chin i Japonii. Tworzy duże drzewo, którego nieliczne egzemplarze można spotkać jako drzewa uliczne w Anglii, Danii i Szwecji. Niewiele jesionów ma piękniejsze liście. Jego duże, efektownie pierzaste liście zapewniają latem lekkie i przyjemne zacienienie. To dość mrozoodporne drzewo, które lubi jasne stanowiska oraz głębokie, stale świeże gleby.

Fraxinus spaethiana, znany także jako jesion o szerokim ogonku liściowym, to drzewo z rodziny oliwkowatych, podobnie jak oliwka i lilak. Pochodzi z górskich regionów położonych na wysokości od 1200 do 2800 m w Chinach (Gansu, Guizhou, Hubei, Shaanxi, Syczuan, Yunnan) oraz w Japonii (Honsiu, Sikoku, Kiusiu), gdzie często dominuje w nadrzecznych górskich siedliskach leśnych, w których występuje. Tworzy duże drzewo, które w wieku dojrzałym może osiągać od 20 do 28 m wysokości, z prostym pniem, którego gładka, szarozielona kora ciemnieje i pęka z wiekiem. Pokrój tego jesionu jest początkowo piramidalny, z czasem zaokrągla się, przybierając ogólnie stożkowaty kształt. Drzewo rozwija pionowy i dość krótki, dobrze oczyszczony pień, zwieńczony zaokrągloną koroną, raczej zwartą u młodych okazów i otwierającą się z upływem lat. Liście opadające, dekusacyjne, mają od 10 do 30 cm długości, a ich ogonki liściowe od 5 do 6 cm. Są złożone z 7–11 prawie siedzących listków, podłużnych do eliptycznych, lekko skórzastych. Ich brzegi są ząbkowane, a blaszki liściowe unerwione. Błyszczące liście mają intensywnie zieloną barwę, na początku lata z żółtawozielonymi odcieniami. Jesienią stają się złocistożółte na 3–5 tygodni, jeśli nie porwie ich silny wiatr. Kwitnienie przypada na wiosnę, przed pojawieniem się liści; kwiaty zebrane są w kremowobiałe wiechy. Po zapyleniu pojawiają się skrzydlaki o długości od 2 do 4,5 cm.

Jesion Spaetha jest dużym drzewem, idealnym do sadzenia jako soliter w dużym ogrodzie lub parku albo jako drzewo alejowe, gdzie jego liście i elegancki pokrój nadają mu wyjątkowe walory ozdobne. Zapewnia delikatny cień, a posadzony przed ciemnymi żywopłotami, w towarzystwie innych drzew o złocistych liściach, wnosi światło i kolor. Jest w pełni mrozoodporny i ma niewielkie wymagania: znosi każde stanowisko, na którym nie jest narażony na palące słońce, oraz przystosowuje się do każdej zwykłej gleby ogrodowej, także wapiennej. Najbujniej rośnie jednak w glebie żyznej, głębokiej i stale świeżej.