Kalina Dawida Angustifolium

Viburnum davidii 'Angustifolium' to odmiana kaliny Dawida o krępym pokroju i drobnych liściach, doskonale nadająca się do małych ogrodów i uprawy w donicach. Tworzącą dużą poduszkę okrywową roślinę pokrywają zimozielone, błyszczące liście, doskonale wyeksponowane przez czerwone odcienie ogonków liściowych i młodych pędów. Wiosenne kwiaty, o niewielkiej wartości ozdobnej, są lekko pachnące i ustępują miejsca gronom czarnych do niebieskich owoców na czerwonych szypułkach. Cała roślina tworzy piękny, barwny efekt aż do połowy zimy. Kalina ta bez wątpienia należy do najładniejszych roślin okrywowych, szczególnie do cienia. Zapewnij jej żyzną, dobrze spulchnioną glebę, najlepiej niewapienną i utrzymującą wilgoć.

Pochodząca z Azji i zachodnich Chin kalina Dawida, nazywana również kaliną Dawida o poduszkowym pokroju, jest karłowym krzewem, którego gałązki rozrastają się poziomo. Ta roślina, dawniej zaliczana do przewiertniowatych, należy obecnie do rodziny piżmaczkowatych, podobnie jak bzy. Jest to gatunek dwupienny, złożony z osobników męskich i żeńskich; tylko te drugie wydadzą owoce, jeśli w pobliżu znajdą się osobniki męskie. Odmiana 'Angustifolium' różni się od gatunku typowego drobnymi liśćmi i zwartym pokrojem. Ten wolno rosnący krzew powoli tworzy kopulastą formę o wysokości 80 cm i szerokości 1 m 20 cm, rozrastając się do 1 m 80 cm, zależnie od dostępnej przestrzeni. Zimozielone liście są być może największym atutem tej kaliny: skórzaste, owalne, ciemnozielone i błyszczące, mają trzy nerwy główne, które łączą się na czerwonym ogonku liściowym. Mało atrakcyjne kwitnienie, od kwietnia do maja, zależnie od klimatu, tworzą spłaszczone, białe grona o średnicy od 5 do 7 cm, umieszczone na końcach gałązek. Następujące po nim owocowanie jest niezwykle oryginalne i utrzymuje się na gałązkach co najmniej do października. Drobne owoce w stalowoniebieskim kolorze są niejadalne. Kora tego krzewu jest żółtoszara.

Mrozoodporność Viburnum davidii 'Angustifolium' (maksymalnie do -15 °C) nie pozwala sadzić go w najchłodniejszych, bardziej kontynentalnych regionach północno-wschodniej Francji. W pozostałych regionach dobrze rośnie w cieniu lub półcieniu, choć toleruje również słońce. Preferuje gleby raczej kwaśne lub piaszczyste, podobnie jak kamelie i różaneczniki. Aby uzyskać owocowanie, trzeba posadzić kilka krzewów. Wykorzystaj go jako soliter lub na rabacie; jego efektowne liście pięknie podkreślają kwitnienie towarzyszących roślin. Możesz połączyć go na przykład z trzmielinami japońskimi, hortensjami, dereniami o pstrych liściach, pierisami lub klonami japońskimi, które preferują podobne warunki. Odmiana ta bardzo dobrze nadaje się również do uprawy w pojemniku, którym ozdobi taras lub balkon.