Kalina hordowina - Viburnum lantana

Kalina hordowina (Viburnum lantana), nazywana także kaliną hordowiną lub kaliną mancińską, jest krzewem powszechnie spotykanym w nieformowanych żywopłotach i na skrajach lasów w dużej części naszego kraju, od północy po południowe krańce Polski. Niezwykle odporna, mrozoodporna i niewymagająca, zachwyca jednak swoim urokiem: jej młode pędy są wełnisto owłosione, wiosenne kwitnienie jest obfite, pachnące i miododajne, a jej ładne owoce, czerwone, a następnie czarne, są przysmakiem ptaków. Jej liście jesienią przybierają ogniste barwy, zanim opadną. Kalina hordowina zasługuje na to, by posadzić ją w ogrodzie, w którym znalazło się miejsce dla natury. Umieść ją w nieformowanym żywopłocie w towarzystwie jabłoni purpurowych, lilaków lub jaśminowców.

Pochodząca z Europy Środkowej i Południowej, zachodniej Azji oraz Afryki Północnej kalina hordowina nosi w zależności od regionu także nazwy kaliny hordowiny, kaliny mancińskiej lub kochenki. Jest to krzew widnych lasów i zarośli, często rosnący na glebie wapiennej, na wysokości do 1600 m. Należy do rodziny przewiertniowatych, podobnie jak wiciokrzew.

Kalina hordowina to krzew o krzaczastym pokroju, osiągający średnio 3 m wysokości i od 2 do 3 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Jej pokrój jest jednocześnie wzniesiony, rozłożysty, zwarty i zaokrąglony. Kwitnienie, przypadające od kwietnia do czerwca, jest obfite i pojawia się na końcach jednorocznych gałązek. Zaokrąglone, spłaszczone grona o średnicy od 4 do 10 cm składają się z białych kwiatów o średnicy 5 mm, z wystającymi żółtymi pręcikami. Po pachnącym kwitnieniu następuje dość oryginalne owocowanie w gronach, które można podziwiać od września do grudnia. Owoce są kuliste, mają 8 mm średnicy i kolejno zmieniają barwę z różowej na czerwoną, a następnie na czarną po dojrzeniu. Przyciągają ptaki, które ożywią najkrótsze i najbardziej ponure dni roku. Liście są opadające na zimę, podczas rozwijania szarozielone, a później ciemniejsze, dzięki czemu dobrze odcinają się od kwiatów. Duże, zwisające, grube i szorstkie liście są owalne i drobno ząbkowane, a ich spodnia strona pokryta jest meszkiem. Każdy liść osiąga do 10 cm długości i 6 cm szerokości. Jesienne barwy, często zachwycające, zmieniają się w zależności od roku: prawdopodobnie zależą od warunków klimatycznych i rodzaju gleby. Młode gałązki o wełnistym wyglądzie są elastyczne i pokryte drobnymi, gwiazdkowatymi włoskami; z czasem przybierają bardziej szare zabarwienie.

Mrozoodporna znacznie poniżej -15 °C, kalina hordowina dobrze znosi różne warunki uprawy, od północy po południe naszego kraju. Wykorzystuje się ją w żywopłotach nieformowanych, na rabatach lub w grupach zadrzewień. Posadź ją w miejscu, w którym często przechodzisz, aby w pełni cieszyć się jej zapachem, na przykład przy ścieżce, u narożnika domu lub obok wejścia do ogrodu. Ten niewymagający krzew pozwala stworzyć prawdziwie wiejską atmosferę w towarzystwie innych rodzimych roślin, takich jak nieszpułka, trzmielina pospolita, leszczyna i tarnina, a także kilku roślin o podobnym charakterze: żmijowców, przegorzanów, wysokich ostów, dziewann oraz szałwii łąkowej lub leśnej...