Kalina japońska Watanabe

Kalina japońska 'Watanabe' to piękny, wolno rosnący krzew, który potrafi wynagrodzić cierpliwość bardzo efektownym, piętrowym pokrojem, ozdobionym wspaniałym, białym, wiosennym kwitnieniem. Ta zrzucająca liście kalina o ciemnym ulistnieniu rośnie w poziomych piętrach, doskonale podkreślonych przez kontrastujące z nimi białe kwiaty. Wiosną na poszczególnych piętrach pojawiają się płaskie kwiatostany, a kwitnienie często powtarza się latem aż do początku jesieni, dodając tej odmianie dodatkowych walorów. Kwiatom czasami towarzyszą małe, ozdobne, czerwone owoce, które jesienią czernieją, podczas gdy liście przybierają bardzo efektowną, ciemną, winno-czerwoną barwę. Bardzo mrozoodporna, ta kalina wschodnia nie toleruje suszy, zbyt intensywnego słońca ani wapnia w glebie. Świeża, próchniczna gleba o odczynie obojętnym do lekko kwaśnego oraz stanowisko półcieniste odpowiadają jej idealnie.

Niegdyś zaliczany do przewiertniowatych, rodzaj Viburnum jest obecnie klasyfikowany w obrębie niewielkiej rodziny adoksowatych, obok bezów (Sambucus). Bogactwo gatunków kaliny (wspólna nazwa roślin z rodzaju Viburnum), których liczbę szacuje się na 150–220, z nawiązką rekompensuje niewielką liczbę rodzajów w tej rodzinie. Ten ceniony przez kolekcjonerów rodzaj obfituje w gatunki i odmiany wykorzystywane jako rośliny ozdobne. Do tego stopnia, że Viburnum plicatum o pełnych kwiatach, od bardzo dawna uprawiana w ogrodach japońskich, najwyraźniej nigdy nie została zaobserwowana w naturze! Odmianę V. plicatum 'Watanabe' odkrył natomiast Kenji Watanabe w 1956 roku u podnóża słynnej góry Fuji. To wolno rosnący krzew, początkowo rozłożysty, równie szeroki jak wysoki, który z wiekiem przybiera nieco bardziej pionowy pokrój, osiągając od 1,50 do 1,80 m wysokości, przy szerokości od 1,20 do 1,50 m. Doskonale nadaje się więc do małych ogrodów, ponieważ w dojrzałym wieku nie staje się zbyt rozłożysty. Jego piętrowy pokrój wynika z tworzenia poziomych pięter ulistnienia, zbudowanych z cienkich, żółtawobrązowych, owłosionych gałązek, które z czasem stają się szarobrązowe i pokrywają się małymi przetchlinkami. Liście są sezonowe, owalne do odwrotnie jajowatych, i mają od 4 do 10 cm długości oraz od 3 do 7 cm szerokości. Są silnie unerwione, co nadaje im lekko fałdowany wygląd (stąd nazwa kalina japońska), a ich brzegi są drobno piłkowane. Liście mają piękną, ciemnozieloną barwę, stanowiącą doskonałe tło dla jasnego, czystobiałego kwitnienia. W maju i czerwcu, z powtarzającym się kwitnieniem aż do września, pojawiają się płaskie kwiatostany w formie baldachogron, o średnicy od 8 do 10 cm. Ich środek zajmują rurkowate, płodne kwiaty w kremowobiałym kolorze, natomiast na obwodzie znajdują się płonne kwiaty z czterema zaokrąglonymi płatkami, o średnicy od 2 do 4 cm. Ich budowa przypomina nieco budowę hortensji o płaskich kwiatostanach. Kwiatostany wyglądają tak, jakby były ułożone na liściach, i doskonale podkreślają graficzną strukturę rośliny. Czasami pojawiają się po nich małe, ozdobne, czerwone jagody, które jesienią ciemnieją aż do czerni. Pod koniec sezonu, pod wpływem jesiennych chłodów, liście przebarwiają się na ciemnoczerwony, purpurowy i winny kolor, bardzo interesujący do tworzenia kontrastów barwnych na różnorodnej rabacie.

Kalina japońska 'Watanabe' doskonale nadaje się do małych ogrodów. Przypomina V. plicatum 'Mariesii', ale jest od niej mniej rozłożysta. Jej piętrowa sylwetka i powtarzające się kwitnienie to cenne walory ozdobne, a roślina dobrze komponuje się z innymi dekoracyjnymi roślinami na cienistej rabacie. Posadź ją wśród kobierca brunery o uroczych niebieskich kwiatach oraz kilku egzemplarzy kokoryczki o tak efektownej, graficznej sylwetce. Aby urozmaicić kolorystykę kwiatów, wybierz azalie japońskie, które wprowadzą ciepłe barwy. Natomiast aby cieszyć się oryginalnym, bardzo wczesnym kwitnieniem w postaci gron dzwoneczkowatych kwiatów oraz pięknymi złotymi liśćmi, które stworzą wspaniały kontrast z ciemną zielenią, a następnie głęboką purpurą liści kaliny, posadź obok niej Stachyurus chinensis 'Goldbeater'.