Kalina Pragense

Kalina 'Pragense', kalina praska, to odmiana uprawna wyhodowana w 1955 roku w ogrodach miasta, od którego pochodzi jej nazwa. Ten mieszaniec ma oryginalne zimozielone liście odziedziczone po pierwszym rodzicu, kalinie sztywnolistnej, wiosenne kwitnienie po drugim rodzicu, kalinie użytecznej, a także wyróżnia się osobliwym, niemal płaskim pokrojem. Jej długie, marszczone liście, ciemnozielone i błyszczące, są od spodu aksamitnie brązowoszare. Tworzą piękną oprawę dla kwiatów, które rozwijają się w dużych, płaskich baldachach, złożonych z różowych pąków otwierających się w kwiaty o kremowobiałej barwie. Uprawa tej rośliny nie sprawia trudności na słonecznym stanowisku, w zwykłej glebie ogrodowej, nawet wapiennej, ale głębokiej i świeżej. Kaliny to łatwe w uprawie krzewy, które dobrze pasują do nieformowanych żywopłotów; łącząc różne gatunki lub zestawiając je z innymi kwitnącymi krzewami, stworzysz urokliwy ogród, zmieniający się przez cały rok.

Viburnum 'Pragense', nagrodzona w Anglii w 1993 roku wyróżnieniem Award of Garden Merit, należy do rodziny przewiertniowatych. Ta zimozielona kalina o wiosennym kwitnieniu to piękny, okazały krzew o średnich wymiarach 2,5 m we wszystkich kierunkach, rosnący w średnim tempie. Jej pokrój jest wyprostowany, rozłożysty i krzaczasty, a jednak często nieco szerszy niż wyższy. U kaliny praskiej gałęzie są wzniesione, ale małe gałązki wyrastają ukośnie. Z biegiem lat pokrój staje się luźniejszy i bardziej przewiewny, a pędy mają tendencję do przewieszania się. Liście są całobrzegie, faliste, z wierzchu błyszczącozielone, od spodu miękkie i matowe, eliptyczne, głęboko unerwione, osiągają 7–12 cm długości. Kwitnienie w maju i czerwcu jest piękną niespodzianką: lekko różowe pąki pojawiają się na końcach pędów, zebrane w spłaszczone, zaokrąglone wierzchotki o szerokości 10 cm. Stopniowo otwierają się w maju i czerwcu, ukazując drobne kwiaty o kremowobiałej barwie. Po kwitnieniu tworzą się małe, czerwone owoce jajowate, które w miarę dojrzewania czernieją i są przysmakiem ptaków. Aby uzyskać obfite owocowanie, zaleca się posadzenie kilku egzemplarzy.

Doskonały krzew do nieformowanego żywopłotu, Viburnum 'Pragense' potrzebuje do prawidłowego rozwoju jedynie słonecznego stanowiska oraz dość głębokiej i niezbyt suchej gleby. Posadzona w tle rabaty, tworzy również piękny, wyrazisty akcent. Zestaw ją na przykład z Viburnum x bodnantense, zrzucającą liście na zimę i wcześnie kwitnącą, z Viburnum lantago, które jesienią zachwyca intensywnymi barwami, a także z lilakami, pigwowcami, migdałkami trójklapowymi, Viburnum davidii, Rosa complicata i irgą mleczną...