Kamelia japońska Bokuhan

Kamelia japońska 'Bokuhan' to stara japońska odmiana, którą warto odkryć na nowo. W jej małych, czerwono-białych kwiatach typu zawilcowego skupia się całe wyrafinowanie kamelii japońskich z minionej epoki. Już od stycznia roślina obficie wytwarza małe, eleganckie i kontrastowe kwiaty z niewielkim, białym, falbankowym środkiem osadzonym na koronie lśniących, krwistoczerwonych płatków. Kwiaty pięknie wyróżniają się na tle bardzo efektownego, błyszczącego, ciemnozielonego ulistnienia. Powolny wzrost i umiarkowany rozwój tej kamelii sprawiają, że doskonale nadaje się do małych ogrodów oraz uprawy w pojemnikach. Ta mrozoodporna kamelia preferuje półcień, lekkie, kwaśne gleby i wilgotny klimat.

Camellia 'Bokuhan', wprowadzona w Japonii w XVIII wieku, należy do rodziny herbatowatych, podobnie jak jej przodek Camellia japonica. Jest bardzo wolno rosnącym krzewem o krzaczastym, wyprostowanym pokroju i głębokim systemie korzeniowym. W dobrych warunkach uprawy po 10 latach osiąga około 1 m 20 wysokości i 80 cm  szerokości. Od lutego do marca wytwarza liczne małe kwiaty typu zawilcowego o średnicy 5–7 cm. Składają się one z centrum, w którym skupiają się liczne białe petaloidalne płatki z delikatnym różowym odcieniem, otoczonego koroną złożoną z 7–8 czerwonych, lśniących płatków. Pręciki są słabo widoczne w środku kwiatu. Jej zimozielone liście są duże, eliptyczne, mają 6,5–8 cm długości i 4,5–5,5 cm szerokości, drobno ząbkowane na brzegach, skórzaste, ciemnozielone i błyszczące na górnej stronie. Choć ten krzew jest mrozoodporny do -15 °C w otwartym gruncie, jego kwitnienie może ucierpieć wskutek śniegu, mroźnego wiatru i temperatur spadających poniżej -5 °C.

Kamelia japońska 'Bokuhan' lubi łagodny i wilgotny klimat, a najlepiej rozwija się w regionach nadmorskich, w kwaśnej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie. Na korzystnym stanowisku, na przykład w regionach atlantyckich, toleruje pełne słońce, jednak najlepiej rośnie w półcieniu, osłonięta przed palącym słońcem i silnym wiatrem. W ogrodzie możesz posadzić ją na przykład w grupie krzewów, w towarzystwie innych roślin kwasolubnych, takich jak różaneczniki,  azalie, dereń Kousa, klony japońskie czy kalmia szerokolistna. Szkoda byłoby jednak zagłuszyć tę oryginalną odmianę gąszczem liści i kwiatów. Zasługuje na wyjątkowe miejsce przy wejściu do domu albo w pięknej donicy na tarasie; w bardzo chłodnym klimacie zimą trzeba ją przenieść w osłonięte miejsce.