Kamelia japońska Virginia Robinson

Kamelia japońska 'Virginia Robinson' to stara amerykańska odmiana kamelii japońskiej, wciąż ceniona za swoje romantyczne kwitnienie na początku wiosny. Silnie rosnący krzew o wzniesionym, lecz zwartym pokroju wytwarza półpełne kwiaty o pięknych rozmiarach, w jasnym orchideoworóżowym kolorze, czasem niemal białe, ozdobione pięknym środkiem ze złocistych pręcików. Kwiaty rozwijają się na tle ciemnozielonych, błyszczących liści, które pozostają atrakcyjne przez cały rok.  Umiarkowany wzrost, staranny pokrój i akwarelowe wybarwienie sprawiają, że tę kamelię można przez wiele lat uprawiać w dużej donicy na tarasie lub balkonie, wnosząc wiele radości w otoczenie domu już od pierwszych ciepłych dni.

Kamelia japońska 'Virginia Robinson', wyhodowana w latach 50. XX wieku w USA, należy do rodziny herbatowatych, podobnie jak jej przodek Camellia japonica. Jest to krzew o wzniesionym, krzaczastym pokroju i głębokim systemie korzeniowym, który osiąga około 1,20 m wysokości i 90 cm szerokości po 10 latach. W pełni dojrzały, po 15–20 latach, może osiągnąć 1,75 m wysokości i 1,50 m szerokości, przy zapewnieniu dobrych warunków uprawy. W kwietniu i maju, mniej więcej wcześnie w zależności od klimatu, wytwarza liczne półpełne, dość duże kwiaty o średnicy od 7 do 10 cm, z lekko pomarszczonymi płatkami w kolorze od jasnoróżowego po różowobiały, skupionymi wokół środka wypełnionego żółtymi pręcikami. Jego utrzymujące się zimą ulistnienie tworzą duże, eliptyczne liście o długości od 10 do 12 cm, skórzaste, ciemnozielone i błyszczące na górnej stronie. Choć ten krzew jest mrozoodporny do -15 °C w otwartym gruncie, śnieg, lodowaty wiatr i temperatury poniżej -5 °C mogą zagrozić jego kwitnieniu.

Kamelia japońska 'Virginia Robinson' preferuje łagodny i wilgotny klimat, a najlepiej rozwija się w regionach nadmorskich, w kwaśnej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie. Na korzystnym stanowisku, na przykład w regionach atlantyckich, toleruje pełne słońce, jednak najlepiej rośnie w półcieniu, osłonięta przed palącym słońcem i silnymi wiatrami. W ogrodzie możesz posadzić ją na przykład w grupie krzewów, w towarzystwie innych roślin kwasolubnych, takich jak różaneczniki,  azalie, dereń Kousa lub kalmię szerokolistną. Szkoda byłoby jednak zagłuszyć tę odmianę gąszczem liści lub kwiatów. Zasługuje na wyeksponowane miejsce przy wejściu do domu albo w pięknej donicy na tarasie; w chłodnym klimacie zimą należy przenieść ją w osłonięte miejsce.