Prostanthera rotundifolia Rosetta

Prostanthera 'Rosetta' to piękna odmiana o różowych kwiatach krzewu nazywanego kleszanem australijskim ze względu na jego pochodzenie, a także marzymiętą. Mało mrozoodporny, jest dobrze przystosowany do nadmorskiego klimatu oraz suchych i ubogich gleb. Tworzy lekką, zaokrągloną kępę, a jego małe, szarozielone, przyjemnie aromatyczne liście wiosną ozdabiają liczne drobne, różowe kwiaty w kształcie dzwoneczków, zebrane w grona. Aby z powodzeniem uprawiać go w łagodnym klimacie, pamiętaj, że latem nie lubi nadmiaru wody, natomiast preferuje półcień, w szczególności w ciepłym klimacie; przede wszystkim nie sadź go na trawniku, ponieważ regularne podlewanie może doprowadzić do jego obumarcia równie skutecznie jak silny mróz!

Prostanthera 'Rosetta' (syn. 'Rosette') to odmiana ogrodnicza. Rodzaj Prostanthera (Mint-bush po angielsku) obejmuje około 90 australijskich gatunków należących do rodziny jasnotowatych. Są to mało mrozoodporne rośliny, które wymagają gleby przepuszczalnej do suchej i dobrze rosną także w łagodnym klimacie oceanicznym. 'Rosetta' to silnie rozgałęziony krzew o zaokrąglonym, lekko rozłożystym pokroju, wspartym na smukłych, owłosionych pędach o przekroju kwadratowym. Rośnie dość szybko w glebie wilgotnej, a nieco wolniej w glebie suchej i ubogiej. Roślina żyje około 6–8 lat. Dorosły egzemplarz osiąga średnio 1,75 m wysokości i 1,50 m szerokości. Jego liście, utrzymujące się zimą, są małe, pojedyncze, naprzeciwległe i owalne, o długości od 1 cm do 2 cm. Mają ciemnozielony kolor, lecz pokrywają je białe włoski, które nadają im, szczególnie w ciepłym i suchym klimacie, bardziej szare zabarwienie. Roztarte wydzielają bardzo przyjemny, mentolowy aromat. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj. Drobne, dzwoneczkowate kwiaty o 5 klapach są zebrane w małe grona. Wyrastają w kątach zredukowanych liści, na pędach bocznych. Kwiaty mają od 0,5 do 1 cm długości, a ich barwa jest cukierkowo różowa, z ciemnoróżową gardzielą.

Kleszan australijski Rosetta jest elegancki, przez większą część roku dyskretny, a wiosną zachwyca urodą. Krzew jest tolerancyjny wobec rodzaju gleby, dobrze znosi suszę i nie obawia się zasolenia powietrza. Jego jedynym wrogiem jest chłód, który może doprowadzić do jego obumarcia już przy -5 °C, jeśli gleba nie będzie dostatecznie przepuszczalna. Wymaga niewielkiej pielęgnacji, a nawet preferuje, by od czasu do czasu o nim zapomnieć, szczególnie latem. W zupełności wystarczy lekkie coroczne cięcie po kwitnieniu. W ogrodach na wybrzeżu Atlantyku lub Morza Śródziemnego tworzy piękne obrzeża rabat wzdłuż muru albo ładne żywopłoty, w towarzystwie kuflików, Gomphostigma, manuk i zimozielonych pruszników o niezbyt dużych rozmiarach (Italian Skies, Concha, Victoria). Westringia, Leucophyllum, głogówki, kufliki lub Grevillea także mogą mu towarzyszyć w suchym albo nadmorskim ogrodzie. Wybór jest duży — wszystko zależy od gustu. Uprawa w pojemniku, niekiedy wymagająca, pozwala przezimować krzew w nieogrzewanej szklarni lub bardzo jasnej i słabo ogrzewanej werandzie w chłodnym regionie.