Klon jawor Brilliantissimum

Klon jawor 'Brilliantissimum', czasami nazywany drzewem krewetkowym, jest bez wątpienia jedną z najpiękniejszych odmian klonu jaworu. Wiosną to niewielkie drzewo pokrywa się zachwycająco różowymi liśćmi o niezwykłej delikatności, latem zielenieje, a jesienią przybiera złocistożółtą barwę. Dzięki dość powolnemu wzrostowi i umiarkowanym rozmiarom klon ten doskonale nadaje się do małych ogrodów. Jest w pełni mrozoodporny, ale źle znosi upał i ostre słońce, dlatego należy sadzić go w chłodniejszych regionach naszego kraju, na stanowiskach półcienistych.

Pochodzący z górskich regionów Europy klon jawor, którego nie należy mylić z klonem pospolitym, zależnie od regionu nosi nazwę klonu jaworu, klonu jaworowego, klonu wielkiego lub klonu górskiego, a rzadziej klonu białego. Jest to duże drzewo leśne z rodziny klonowatych, osiągające od 35 do 40 m wysokości, często występujące w towarzystwie jodły i buka. Ten światłolubny gatunek, dobrze znoszący także półcień, może żyć 500 lat.

Odmiana 'Brilliantissimum' została wyselekcjonowana w Anglii w 1905 roku ze względu na zwarty pokrój i wyjątkowe liście. Klon ten osiąga średnio 7 m wysokości i 5 m szerokości, a jego pokrój jest zasadniczo piramidalny. Korona ma naturalnie jajowaty kształt. Szczepiony przy szyjce korzeniowej może być prowadzony jako drzewko jednopienne lub wielopniowe. Szczepiony wysoko, na wysokości 2 m nad ziemią, tworzy pojedynczy pień zwieńczony krzaczastą koroną. Liście opadające na zimę są dłoniaste, podzielone na 5 zaostrzonych, ząbkowanych i silnie unerwionych klap. O wyjątkowości tego ulistnienia decyduje jego łososioworóżowa barwa w momencie rozwijania się liści. Kwitnienie, interesujące, choć umiarkowanie obfite, przypada na maj, po pojawieniu się liści. Drobne, bardzo miododajne, żółte kwiaty są zebrane w zwisające grona na końcach pędów. Owocowanie, w postaci dwuskrzydlaków zwanych skrzydlakami, jest obfite. Pojawia się dopiero u egzemplarzy mających co najmniej 20 lat. Kora młodych gałązek jest brązowa i gładka. Z wiekiem łuszczy się, tworząc szerokie płaty.

Klon 'Brillantissimum' bez wątpienia zasługuje na posadzenie jako soliter w małym ogrodzie. Trzeba jednak starannie wybrać dla niego miejsce, które koniecznie powinno być półcieniste i znajdować się z dala od ostrego słońca, mogącego przypalić jego liście. Doskonale znosi silne mrozy i wiatr, ale nie toleruje suchego, gorącego klimatu ani zbyt kwaśnej i zbyt suchej gleby. Dobrze zaprezentuje się w centrum grupy krzewów kwitnących latem, które wprowadzą kolor, jakiego brakuje mu o tej porze roku. Możesz także zestawić go z trzmielinami o liściach opadających na zimę, grabem 'Orange Retz' i perukowcami, cenionymi za piękne jesienne ulistnienie. U jego stóp posadź małe byliny cieniolubne (jasnota, epimedium, bodziszek korzeniasty, konwalnik płaskopędowy 'Niger'), aby podziwiać jego piękną korę i płomienne jesienne barwy.