Klon palmowy Bi Hoo

Klon palmowy 'Bi Hoo' to niedawno wprowadzona odmiana, popularna ze względu na intensywnie wybarwione pędy, które przez całą zimę rozświetlają cieniste zakątki. Jest to niewielkie drzewo o wyprostowanym pokroju, z gęstą, rozgałęzioną koroną. Tworzy mocno dłoniaste liście, bardzo efektownie wybarwione: początkowo jasnozielone z łososioworóżowymi odcieniami, latem jasnozielone, a jesienią pomarańczowożółte. Odmiana ta jest ozdobna o każdej porze roku, a ponadto nadaje się do małych ogrodów i na słabo oświetlone stanowiska. To właśnie w półcieniu, w wilgotnej, przepuszczalnej i kwaśnej glebie klon palmowy uzyska najintensywniejsze i najbardziej kontrastowe barwy.

Klon palmowy pochodzi ze wschodnich Chin, Korei i Japonii. Jak wszystkie klony należy do rodziny klonowatych. Odmiana 'Bi Hoo' wyróżnia się cienkimi gałązkami o żółtopomarańczowej korze, wpadającej zimą w odcienie morelowe lub łososioworóżowe. Jest to niewielkie, mrozoodporne drzewo o powolnym wzroście, wyprostowanym i zaokrąglonym pokroju, które tworzy cienki, krótki pień z gęstą, rozgałęzioną koroną. Po 20 latach osiągnie 3 m wysokości i około 2 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Jego liście opadają na zimę i są dłoniaste, głęboko podzielone na 5 lancetowatych klap, bardzo delikatnie powycinanych i silnie ząbkowanych na brzegach. Kwiaty zebrane w niewielkie bukiety, pojawiające się w kwietniu, są niepozorne, natomiast owoce o wygiętych skrzydełkach stają się interesujące od września. Przed opadnięciem jesienią liście przybierają piękne pomarańczowożółte barwy.

Klon palmowy 'Bi Hoo' zostanie wyeksponowany jako soliter na zacienionym trawniku lub na rabatach z podłożem kwaśnym w towarzystwie azalii, pierisów, różaneczników, hortensji i wrzośców. Może również przyjąć formę pięknego bonsai uprawianego w płaskiej misie. Mimo delikatnego wyglądu to niewielkie drzewo jest wytrzymałe, czego dowodzą niektóre egzemplarze uprawiane od wielu lat w dużych donicach i przy niewielkiej pielęgnacji. Wymaga jedynie lekkiej, przepuszczalnej gleby, niezbyt ubogiej, najlepiej kwaśnej lub obojętnej, oraz podlewania w dłuższych odstępach podczas suchej pogody. Choroby, takie jak werticilioza wywoływana przez grzyby, częściej rozwijają się w stale wilgotnym podłożu niż w podłożu okresowo przesychającym. Warto zauważyć, że odmiana ta dobrze znosi ciepły klimat, jeśli drzewo zostanie posadzone z dala od palącego słońca i osłonięte od wiatru.