Klon palmowy Cascade Citrine

Klon palmowy Acer palmatum CASCADE CITRINE, o nazwie odmiany 'Sonkoot7', to klon japoński o cytrynowożółtych liściach i płaczącym pokroju. Tworzy wąskie, niewielkie drzewo o zwisających pędach, pokrytych głęboko klapowanymi liśćmi o dość szerokich odcinkach. Wiosną, a następnie latem liście przybierają bardzo jasny, kwaśnożółty kolor, z delikatnymi pomarańczowymi refleksami na końcach młodych pędów, po czym latem przechodzą w odcienie żółtozielone do jasnozielonych, a jesienią nabierają ognistych tonów czerwieni i pomarańczu. Posadź go w półcieniu lub cieniu, w otwartym gruncie albo w doniczce.

Klon palmowy pochodzi ze wschodnich Chin, Korei i Japonii. Jak wszystkie klony należy do rodziny klonowatych. Odmiana Cascade Citrine wyróżnia się pięknym, wąskim, płaczącym pokrojem oraz cytrynowożółtym kolorem liści. To niewielkie, zrzucające liście na zimę, mrozoodporne drzewo, rosnące dość szybko jak na klon japoński. Tworzy pojedynczy pień i szeroko zwisającą koronę, wspartą na elastycznych, cienkich, silnie zwisających pędach. Z czasem osiąga około 2–3 m wysokości i 1–1,25 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Jego liście są dłoniaste, mają 5–8 cm długości i są podzielone na 5–7 silnie ząbkowanych na brzegach klap. Jesienią przebarwiają się na pomarańczowobrązowo, a następnie opadają. Czerwonawe kwiaty zebrane w niewielkie bukiety, pojawiające się w kwietniu, są niepozorne, natomiast czerwone owoce ze zgiętymi skrzydełkami, o długości 3 cm, są ozdobne od września.

Klon palmowy Cascade Citrine doskonale sprawdzi się jako pojedynczy egzemplarz na trawniku lub w rabatach z podłożem kwaśnym, w towarzystwie azalii, pierisów, różaneczników, hortensji i wrzośców. Można go również uprawiać jako efektowną roślinę doniczkową na tarasie lub jako bonsai w płaskiej misie. Mimo delikatnego wyglądu to niewielkie drzewo jest wytrzymałe i preferuje lekką, dobrze przepuszczalną glebę, niezbyt ubogą, kwaśną do lekko wapiennej, a także podlewanie w dłuższych odstępach podczas suchej pogody. Choroby, takie jak werticilioza, pojawiają się częściej na stale wilgotnych glebach niż na glebach okresowo przesychających.