Corokia cotoneaster Little prince - Krzew zygzakowaty irgowaty

Corokia cotoneaster Little Prince to krzew interesujący ze względu na oryginalną budowę, o jasnych, splątanych rozgałęzieniach, które doskonale podkreślają jego szarofioletowe liście oraz obfite, pachnące, wiosenne kwitnienie w żółtym kolorze. Ta pochodząca z Nowej Zelandii roślina jest niezwykle wytrzymała, średnio mrozoodporna, odporna na suszę i zasolenie powietrza, a także doskonale nadaje się do ogrodów nadmorskich. Jej charakter najlepiej wyeksponować w niskim żywopłocie lub wykorzystać ją do stworzenia zwartej okrywy, kontrastującej z innymi krzewinkami o delikatnej, zaokrąglonej fakturze.

Corokia cotoneaster Little Prince należy do rodziny Argophyllaceae. Gatunek Corokia cotoneaster występuje endemicznie w Nowej Zelandii, gdzie spotyka się go w różnych siedliskach, na równinach i w górskich skalistych miejscach, ale zawsze w dość suchym klimacie. Jego odporność na mróz u dorosłego egzemplarza sięga około -8 do -10 °C. Ta odmiana Little Prince jest bardziej kompaktowa, a krzew osiąga średnio 1,50 m wysokości i 1,20 m szerokości. Rośnie dość wolno, ma krzaczasty, gęsty i ogólnie zaokrąglony pokrój. Pędy są cienkie, białawe do szarych, gęsto rozgałęzione i tworzą regularne kąty, przez co całość przypomina swoistą mgłę. Pędy te pokrywają nieliczne, małe, skórzaste liście w kształcie łyżeczki, o długości od 0,5 do 2 cm, które utrzymują się, jeśli zima nie jest zbyt surowa. Ich wielkość zależy od warunków uprawy: w ubogiej glebie są mniejsze. Z wierzchu mają ciemnozielony kolor z czarnofioletowym odcieniem, natomiast spód jest białawy i filcowaty. Kwitnienie przypada od maja do czerwca. Pojawiają się wtedy małe, pachnące kwiaty gwiazdkowate o pięciu płatkach, o średnicy od 1 do 2 cm, wyrastające pojedynczo lub zebrane w pęczki po cztery w kątach liści. Te żółte, nektarodajne kwiaty są następnie zastępowane przez owoce, będące pod koniec sezonu przysmakiem ptaków.

Corokia cotoneaster Little Prince znajdzie zastosowanie w żywopłocie nieformowanym lub strzyżonym, jako roślina okrywowa, w niskim żywopłocie, na skarpie, a także do formowania bonsai. Ta niezwykła roślina dobrze pasuje do suchego ogrodu w ciepłym, osłoniętym miejscu lub do ogrodu w stylu współczesnym. Możesz zestawić ją na przykład z czystkami, żeleźniakami i żeleźniakami o miękko owłosionych liściach. Ciemne liście karłowych iglaków również tworzą interesujący kontrast z jej mglistym ulistnieniem. W regionach, w których występują surowe zimy, uprawiaj ją w głębokiej donicy i zimuj w nieogrzewanej szklarni lub w słabo ogrzewanej werandzie. Jej pędy można także wykorzystywać w kompozycjach kwiatowych.